KAMU YÖNETİMİ TAŞRA TEŞKİLATLARINDA ÇALIŞAN MEMNUNİYETLERİNİN İNSAN KAYNAKLARI POLİTİKASI BAĞLAMINDA DEĞERLENDİRİLMESİ: İZMİR SANAYİ VE TİCARET İL MÜDÜRLÜĞÜ ÖRNEĞİ
Bu makalenin amacı insan kaynakları politikası bağlamında kamu yönetiminde taşra örgütlenmelerinde çalışanların memnuniyetlerini teorinin genel bir çerçevesini sunduktan sonra belirlenmiş örnek bir kurumda(İzmir Sanayi ve Ticaret İl Müdürlüğü) uygulamalı olarak ortaya çıkacak bulgulardan yola çıkarak öneriler ortaya koymaktır
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Son zamanlarda gerek ülkemizde gerekse dünyada yaşanan değişimin etkisiyle yeni kamu yönetimi anlayışı olarak adlandırılan bir değişim süreci başlamıştır.
📊
Key Findings & Data:Bu yönetim iyileştirme araçlarından biri çalışan memnuniyetini sağlamak amaçlı stratejik İnsan Kaynakları Yönetimi olmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Bu makalenin amacı insan kaynakları politikası bağlamında kamu yönetiminde taşra örgütlenmelerinde çalışanların memnuniyetlerini teorinin genel bir çerçevesini sunduktan sonra belirlenmiş örnek bir kurumda(İzmir Sanayi ve Ticaret İl Müdürlüğü) uygulamalı olarak ortaya çıkacak bulgulardan yola çıkarak öneriler ortaya koymaktır
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:İnsan kaynakları yönetimi · çalışan memnuniyeti · merkezi idarenin taşra teşkilatı
Özet
Son zamanlarda gerek ülkemizde gerekse dünyada yaşanan değişimin etkisiyle yeni kamu yönetimi anlayışı olarak adlandırılan bir değişim süreci başlamıştır. Bu amaçla özel sektör kuruluşlarında uygulanan ve başarılı olan yönetim tekniklerinin kamu yönetimi alanında da uygulanması gündeme gelmiştir. Bu yönetim iyileştirme araçlarından biri çalışan memnuniyetini sağlamak amaçlı stratejik İnsan Kaynakları Yönetimi olmuştur. Bu makalenin amacı insan kaynakları politikası bağlamında kamu yönetiminde taşra örgütlenmelerinde çalışanların memnuniyetlerini teorinin genel bir çerçevesini sunduktan sonra belirlenmiş örnek bir kurumda(İzmir Sanayi ve Ticaret İl Müdürlüğü) uygulamalı olarak ortaya çıkacak bulgulardan yola çıkarak öneriler ortaya koymaktır
AKPINAR, R. (2011). KAMU YÖNETİMİ TAŞRA TEŞKİLATLARINDA ÇALIŞAN MEMNUNİYETLERİNİN İNSAN KAYNAKLARI POLİTİKASI BAĞLAMINDA DEĞERLENDİRİLMESİ: İZMİR SANAYİ VE TİCARET İL MÜDÜRLÜĞÜ ÖRNEĞİ. Yaşar Üniversitesi E-Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 22, 3648–3665. https://ajindex.com/articles/194363
Albayrak İsmail, “ Önderlik Tipi ve Astın Tatmini”, İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, C.VI., No: 1, 1977, s.245-254.
Ataay İsmail Durak, İşletmelerde İnsan Gücü Verimliliğini Etkileyen Faktörler, Ankara,
MESS Yayınları, No:126, 1988, s.51. Aytaç Açıkalın, Çağdaş Örgütlerde İnsan Kaynağının Yönetimi, İstanbul,Pegem Yayınları, No:7,1994, s.132. Bakan İsmail ve Büyükmeşe Tuba, “Çalışanların İş Güvencesi ve Genel İş Davranışları İlişkisi: Bir Alan Çalışması,” Erciyes Üniversitesi,
İİBF Dergisi, Sayı:23, Temmuz, Aralık 2004, s.34. Barutçugil İsmet, Stratejik İnsan Kaynakları Yönetimi, İstanbul: Kariyer Yayınları, 2004, s. 320. Berry, Lilly M. Psychology at Work. San Fransisco: Mcgraw-Hill Companies Inc., 1997.
Can Halil, Organizasyon ve Yönetim, 6. Baskı, Ankara: Siyasal Kitabevi, 2002, s.198. Dessler, G. (2003). Human Resource Management. Upper Saddle River, New Jersey: Prentice Hall. Devanna, M. A., Fombrum, C., Tichy, N. ve Warren, L. (1982). Strategic planning and human resource management. Human Resource Management, 21 (1), 1–17.
Dinçer Ömer, Yılmaz Cevdet, Kamu Yönetiminde Yeniden Yapılanma, Değişimin Yönetimi İçin Yönetimde Değişim, T. C. Başbakanlık Yayınları, Ankara: Ekim - 2003, s. 21.) Doğan Canan, Çağdaş Personel Yönetimi, TODAIE Yayınları, No:260, Ankara 1995.
Duyar, Şule Pınar. “İlaç Sektöründe Çalışan Satış Elemanlarının İş Memnuniyeti Süreçlerine Etki Eden Faktörler Üzerine bir Uygulama”. Yüksek Lisans Tezi. YTU Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2005. Enver Ece ve Ahmet Kovancı, “Proje Yönetimi ve İnsan Kaynakları İlişkisi”, Havacılık ve Uzay Teknolojileri Dergisi, Temmuz 2004, Cilt 1- Sayı 4, s.81. Ergül Hüseyin Fazlı, Motivasyon ve Motivasyon Teknikleri, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi,www.e- sosder.com, Güz 2005, s.74. Eren Erol, İşletmelerde Stratejik Planlama ve Yönetim, İstanbul, _.Ü._.F Yayını, Yayın No:127,1990, s.330. D. Feldman ve A. Hugh, Managing Individual and Group Behavior in Organization. Auckland, McGraw- Hill International Book Company,1986, p.196 ‘dan aktaran, Oya Erdil, vd., “Yönetim Tarzı ve Çalışma Koşulları, Arkadaşlık Ortamı ve Takdir Edilme Duygusu ile İş Tatmini Arasındaki İlişkiler: Tekstil Sektöründe Bir Uygulama”, Doğuş Üniversitesi Dergisi, C.V, No:1,ss.17-26.
Fındıkçı, İlhami, Stratejik İnsan Kaynakları, Alfa Basım ve Yayın Ltd. Şti., 7. Baskı, Ekim1998.
Frank Landy, Performance Measurement and Theory, (New Jersey: Lawrence Erlbaum Assoc.1983), s.58. Fred Luthans, Organizational Behaviour, 9. bs. (New Y