Journals / Yaşar Üniversitesi E-Dergisi / 2010 / Cilt: 5 - Sayı: 19

İSLAMİ SANAL KAMUSAL ALANDA KOLLEKTİF KİMLİK: İSLAMİ EVLİLİK SİTELERİ İÇİNDEN KOLLEKTİF KİMLİĞİ OKUMAK

İslami Sanal Kamusal Alanda Kolektif Kimlik: İslami Evlilik Siteleri İçinden Kolektif Kimliği Okumak

Pages
3237–3263
Publication Date
2010-06-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışma; dinsel eğilimler ile kolektif kimlik arasında yakın bir ilişki olduğunu saptamıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışma, İslami evlilik siteleri ve kullanım pratikleri içerisinden bakarak, kolektif kimlik, aidiyet ve temsil politikalarına yeniden bir değer biçmeyi amaçlamıştır.
📊
Key Findings & Data:Çalışma, kolektif kimliğin yalın bir biçimde psikolojik bir kategori olmadığını vurgulamaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Çalışma; dinsel eğilimler ile kolektif kimlik arasında yakın bir ilişki olduğunu saptamıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kolektif Kimlik · Aidiyet · Temsil Politikaları

Özet

Bu çalışma, İslami evlilik siteleri ve kullanım pratikleri içerisinden bakarak, kolektif kimlik, aidiyet ve temsil politikalarına yeniden bir değer biçmeyi amaçlamıştır. Çalışma, kolektif kimliğin yalın bir biçimde psikolojik bir kategori olmadığını vurgulamaktadır. Çalışmanın temel varsayımı, kolektif kimliklerin toplumsal ağ üzerindeki denetimin sonucunda oluşan anlatısal inşalar olduğudur. Yaklaşım, Türkiye’de İslami evlilik sitelerine uygulanmıştır. Araştırma boyunca, İslami evlilik siteleri ve kullanıcı pratikleri sorgulanmış ve internet kullanım örüntülerine dair aşağıdaki sorular sorulmuştur. Dinsel bir kimlik üzerinden, kolektif kimliklendirme süreci nasıl işlemektedir? Bu pratikte, ideolojinin kimlik ve temsilin inşasındaki işlevi nedir? Topluluk üyelerinin gündelik yaşam pratiklerinde kimlik ve aidiyet pratikleri nasıl kurulmaktadır? İslami evlilik sitelerinin, kolektif kimlik – aidiyet ve temsil pratikleri nasıl işlemektedir? Çalışma; dinsel eğilimler ile kolektif kimlik arasında yakın bir ilişki olduğunu saptamıştır.

🔖

Cite This Article

KAYMAS, D. S. (2010). İSLAMİ SANAL KAMUSAL ALANDA KOLLEKTİF KİMLİK: İSLAMİ EVLİLİK SİTELERİ İÇİNDEN KOLLEKTİF KİMLİĞİ OKUMAK. Yaşar Üniversitesi E-Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 19, 3237–3263. https://ajindex.com/articles/194022

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (6)

  1. ANDERSON, Benedict (1993). Hayali Cemaatler: Milliyetçiliğin Kökenleri ve Yayılması. Çev: İskender Savaşır. İstanbul:
  2. Metis Yayınları.
  3. AZAK, Umut (2009). “İslami Radyolar ve Türbanlı Spikerler”. İslamın Yeni Kamusal Yüzleri: Bir Atölye Çalışması. Der: Nilüfer Göle. İstanbul: Metis Yayınları. 93 – 110. BAKARDJEVA, Maria (2003). “Virtual Togetherness: An Everyday – Life Perspective”. Media, Culture and Society. Vol: 25. London, Thousand Oaks ve New Delhi: Sage Publication. 291 – 313. CASTELLS, Manuel (2008). “The New Public Sphere: Global Civil Society, Communication Networks and Global Governance”. The Annals of the American Academy of Political and Social Science 616(68). İçinde. London, Thosand Oaks ve New Delhi: Sage Publications. 78 – 93. COULDRY, Nick ve DREHER, Tanja (2007). “Globalization and the Public Sphere: Exploring the Space of Community Media in Sydney”. Global Media and Communication. Vol3(1). 79 – 100. DURSUN, Çiler (2004). “İslamcı Basında Kemalizm Karşıtlığının Kurulması”. Haber, Hakikat ve İktidar İlişkisi içinde. Der: Çiler Dursun. Ankara: Elips Kitap. 183 – 225. EDER, Klaus (2009). “A Theory of Collective Identity: Making Sense of the Debate on a European Identity”. European Journal of Social Theory 12(4). 427 – 447. EL -NAWAWY, Mohammed ve KHAMIS, Sahar (2010). “Collective Identity in the Virtual Islamic Public Sphere: Contemporary Discourse in Two Islamic Web Sites”. The International Communication Gazette. Vol 72(3). 229 – 250. FRAZER, Nancy (1992). “Rethinking the Public Sphere”. Habermas and the Public Sphere içinde. Der: C. Calhoun. London, Chambridge: MIT Press. 109 – 141. FRAZER, Nancy (2004). “Kamusal Alanı Yeniden Düşünmek: Gerçekte Varolan Demokrasinin Eleştirisine Bir Katkı”. Kamusal Alan içinde. Çev: Meral Özbek, Cemal Balcı. Der: Meral Özbek. İstanbul: Hil Yayınları. 103 – GIDDENS, Anthony (1991). Modernity and Self – Identity. Stanford: Stanford University Press.
  4. GÖLE, Nilüfer (2000). Melez Desenler: İslam ve Modernlik Üzerine. İstanbul:
  5. Metis Yayınları.
  6. GÖLE, Nilüfer (2002). “Islam in Public: New Visibilities and New Imaginaries”. Public Culture 14(1). 173 – 190. GÖLE, Nilüfer (2009). “Giriş”. İslamın Yeni Kamusal Yüzleri: Bir Atölye Çalışması içinde. Der: Nilüfer Göle. İstanbul: Metis Yayınları. 7 – 19. GÖLE, Nilüfer (2009). “Modernist Kamusal Alan ve İslami Ahlak”. İslamın Yeni Kamusal Yüzleri: Bir Atölye Çalışması içinde. Der: Nilüfer Göle. İstanbul: Metis Yayınları. 19 – 41. GÖLE, Nilüfer (2009). İç İçe Girişler: İsl