SavedAdd your journal

Journals / Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi / 2017 / Cilt: 34 - Sayı: 3

Bazı Yonca (Medicago sativa L.) Çeşitlerinin Tokat-Kazova Ekolojik Koşullarında Ot Verimi ve Kalite Performanslarının Belirlenmesi

Sezai GÖKALP
Levent YAZICI
Necda CANKAYA
Kadir İSPİRLİ
Pages
114–127
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Yonca çeşitlerinin yeşil ot verimleri biçim zamanlarına ve yıllara göre çok önemli farklılıklar göstermiş, 5 biçimin toplam yeşil ot verimi en yüksek 13 273.7 kg da-1 ile aday çeşit ve dekara 13 013.7 kg ile Gea çeşidinde en düşük 11.875 kg da-1 ile Emiliana çeşidinde, ortalama ham protein oranları incelendiğinde ise en yüksek ham protein oranı Emiliana çeşidinde (%18.88) en düşük (%17.06) aday çeşit ile Gea (%17.16) çeşidinde belirlenmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırma, kaliteli kaba yem üretimi açısından büyük önem taşıyan yonca (Medicago sativa L.) çeşitlerinin önemli agronomik özellikleri ve kalite değerlerini belirlemek amacıyla 2014-2016 yıllarında Tokat-Kazova ekolojik koşullarında yürütülmüştür.
📊
Key Findings & Data:Denemeler tesadüf blokları deneme desenine göre 4 tekrarlamalı olarak kurulmuş ve çalışmada Aday çeşit, Emiliana, Gea, Magnum ve Prosementi yonca çeşitleri araştırma materyali olarak kullanılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Yonca çeşitlerinin yeşil ot verimleri biçim zamanlarına ve yıllara göre çok önemli farklılıklar göstermiş, 5 biçimin toplam yeşil ot verimi en yüksek 13 273.7 kg da-1 ile aday çeşit ve dekara 13 013.7 kg ile Gea çeşidinde en düşük 11.875 kg da-1 ile Emiliana çeşidinde, ortalama ham protein oranları incelendiğinde ise en yüksek ham protein oranı Emiliana çeşidinde (%18.88) en düşük (%17.06) aday çeşit ile Gea (%17.16) çeşidinde belirlenmiştir.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:2014-2016 · 9.4 adet
⚙️Variables:Çeşitler · ham protein · ot verimi

Özet

Bu araştırma, kaliteli kaba yem üretimi açısından büyük önem taşıyan yonca (Medicago sativa L.) çeşitlerinin önemli agronomik özellikleri ve kalite değerlerini belirlemek amacıyla 2014-2016 yıllarında Tokat-Kazova ekolojik koşullarında yürütülmüştür. Denemeler tesadüf blokları deneme desenine göre 4 tekrarlamalı olarak kurulmuş ve çalışmada Aday çeşit, Emiliana, Gea, Magnum ve Prosementi yonca çeşitleri araştırma materyali olarak kullanılmıştır. Her iki yetiştirme döneminde elde edilen sonuçlar; çalışılan özelliklerin genel ortalamasının iki yıl arasında önemli farklılıklar gösterdiğini, birinci üretim yılında ikinci yıldan daha yüksek gerçekleştiğini göstermiştir. Çalışma sonucunda; her iki yılın ortalamasında yonca çeşitlerinde bitki boyu değerlerinin 78.1 cm ile 85.72 cm aralığında değişim gösterdiği, ana sap sayıları ve ana sap kalınlığı bakımından çeşitler arasında istatistiki anlamda farklılık olmadığı, bununla birlikte çeşitlerin ortalama ana sap sayılarının 7.9 ile 9.4 adet bitki-1, ana sap kalınlıklarının 3.19 mm ile 3.32 mm, arasında değişim gösterdiği tespit edilmiştir. Yonca çeşitlerinin yeşil ot verimleri biçim zamanlarına ve yıllara göre çok önemli farklılıklar göstermiş, 5 biçimin toplam yeşil ot verimi en yüksek 13 273.7 kg da-1 ile aday çeşit ve dekara 13 013.7 kg ile Gea çeşidinde en düşük 11.875 kg da-1 ile Emiliana çeşidinde, ortalama ham protein oranları incelendiğinde ise en yüksek ham protein oranı Emiliana çeşidinde (%18.88) en düşük (%17.06) aday çeşit ile Gea (%17.16) çeşidinde belirlenmiştir.

🔖

Cite This Article

GÖKALP, S., YAZICI, L., CANKAYA, N., İSPİRLİ, K. (2017). Bazı Yonca (Medicago sativa L.) Çeşitlerinin Tokat-Kazova Ekolojik Koşullarında Ot Verimi ve Kalite Performanslarının Belirlenmesi. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Cilt: 34 - Sayı: 3, 114–127. https://ajindex.com/articles/193440

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Acar A (2002). Tokat-Kazova Ekolojik Koşullarına Uygun Yonca (Medicago Sativa L.) Çeşitlerinin Belirlenmesi. GOÜ. Fen Bilimleri Enstitüsü. Yüksek Lisans Tezi, Tokat. Açıkgöz E (2001). Yembitkileri. (Yenilenmiş 3. Baskı). Uludağ Üniversitesi Güçlendirme Vakfı Yayın No: 182, Vipaş A. Ş. Yayın No: 58, İstanbul.
  2. Aka M.A. ve Avcıoğlu R (1999). Selçuk Koşullarında 7 Farklı Yonca Çeşidinin Verim ve Diğer Bazı Verim Özellikleri Üzerinde Araştırmalar. E.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, İzmir.
  3. Altınok S ve Karakaya A (2002). Forage Yield of Different Alfalfa Cultivars under Ankara Conditions, Turkish Journal of Agricultural Forestry, TUBİTAK, 26: 11-16.
  4. Avcıoğlu R, Yıldırım M.B, ve Budak N (1989). Ege Bölgesine Uygun Yonca Hatlarının Geliştirilmesi ve Adaptasyonu,Ege Üniversitesi Araştırma Fonu, Proje no: 1987/154, Bornova-İzmir, 56 s Avcıoglu R, Geren H ve Tamkoç A (2009). Yonca(Medicago sp L.). (Yembitkileri. Baklagil Yembitkileri, Tarım ve Köyişleri Bak. İzmir:
  5. Ed.Avcıoglu, R., Hatipoglu, R., Karadag, Y.) Cilt II. Başbağ M, Gül İ ve Saruhan V(2002). Diyarbakır Sulu Koşullarında Yonca ve Üçgül Çeşit Verim ve Adaptasyonlarını Araştırma Projesi, TÜBİTAK-TARP-2261 no’lu Proje Kesin Sonuç Raporu, Ankara, 32 s. Casler M. D ve Undersander, D. J (2000). Forage yield precision, experimental design, and cultivar mean separation for alfalfa cultivar trials. Agronomy Journal, 92(6), 1064-1071.
  6. Cevheri A.C ve Avcıoğlu R (1998). Bornova Koşullarında 11 Farklı Yonca Çeşidinin Verim ve Diğer Bazı Verim Özellikleri Üzerinde Araştırmalar, Ege Üniv. Fen Bil. Enst. Yüksek Lisans Tezi, Bornova-İzmir, 34 s Cook B.G, Pengelly B.C, Brown S. D, Donnelly J. L, Eagles D A, Franco M A, Hanson J, Mullen B F, Partridge I. J, Peters M ve Schultze-Kraft R (2005). Tropical forages. csıro, dpı&f(qld), cıat and ılrı, Brisbane, Australia Coop de France (2010). Luzernes et agronomie: les contraintes de production. Web http://www.luzernes.org/pages/la_filiere_contraintes.asp#
  7. Geleti D, Hailemariam M, Mengistu A ve Tolera A (2014). Biomass yield potential and nutritive value of selected Alfalfa (Medicago sativa L.) cultivars grown under tepid to cool sub-moist agro-ecology of Ethiopia. Journal ofAgricultural Research and Development, 4(1), 7-14.
  8. Demiroğlu G, Geren H, Avcıoğlu R (2008). Farklı Yonca (Medicago sativa L.) Genotiplerinin Ege Bölgesi Koşullarına Adaptasyonu. Ege Üniv. Ziraat Fak. Derg., 45 (1), 1-10.
  9. Duke J. A (1983). Handbook of Energy Crops. NewCROPS web site, Purdue Unive