Journals / Selçuk Üniversitesi Selçuklu Araştırmaları Dergisi / 2020 / Sayı: 12

SULTAN SENCER’S CAPTIVITY

SULTAN SENCER’İN ESÂRETİ

Pages
237–260
Publication Date
2020-06-29
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This study evaluates the sultan’s falling into captivity, his experience during captive years, and his rescue in light of the available resources.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Sultan Sencer (1119-1157) is the ruler of the Great Seljuk Empire with the longest reign and achieved many victories during this period.
📊
Key Findings & Data:He restored the power and dignity of his country which was devastated due to the struggle between his brothers Berkyaruk and Muhammed Tapar.
💡
Conclusion & Impact:This study evaluates the sultan’s falling into captivity, his experience during captive years, and his rescue in light of the available resources.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Sultan Sencer · Büyük Selçuklu Devleti · Oğuz İsyanı

Abstract

Sultan Sencer (1119-1157) is the ruler of the Great Seljuk Empire with the longest reign and achieved many victories during this period. He restored the power and dignity of his country which was devastated due to the struggle between his brothers Berkyaruk and Muhammed Tapar. Nevertheless, he was also the last ruler of the empire. The greatest reason why his rule ended along with the collapse of the empire is that he was captured by the Oghuz. Three years of captivity during which he had to endure many humiliations unfit for an emperor, his eventual rescue was no use to his country due to his tired, shaken, and old body, and he died shortly after. Similarly troubled, the Great Seljuk Empire finally collapsed with his death. Sultan Sencer’s captivity is an unprecedented event in Seljuk history as it cost a sultan’s life and then an empire. This study evaluates the sultan’s falling into captivity, his experience during captive years, and his rescue in light of the available resources.

Özet

Sultan Sencer (1119-1157) en uzun süre saltanat sürmüş Büyük Selçuklu hükümdarıdır. Uzun saltanatı boyunca pek çok zafer kazanmıştır. Kardeşleri Berkyaruk ve Muhammed Tapar’ın mücadelelerinden dolayı yıpranan devleti ayağa kaldırmış, gücünü ve itibarını artırmıştır. Ne var ki o aynı zamanda Selçuklu devletinin son hükümdarı olmuştur. Sultan Sencer ile birlikte Selçuklu devletinin son bulmasına sebep olan en büyük etken onun Oğuzlar tarafından esir alınmasıdır. Üç yıl esir hayatı yaşayan ve esâreti boyunca bir Sultan olarak oldukça aşağılayıcı muamelelere maruz kalan Sultan Sencer sonunda kurtulduğunda yorgun, sarsılmış ve yaşlı bedeni dağılan devletini yeniden toparlamasına müsaade etmemiş; kısa süre sonra da vefat etmiştir. Onun kadar zor zamanlar geçiren Selçuklu devleti ise Sultanının ölümüyle nihayete ermiştir. Sultan Sencer’in esâreti Selçuklu tarihinde örneği görülmemiş bir olaydır. Nitekim bir esâret önce bir Sultana sonra bir devlete mâl olmuştur. Çalışmamızda Sultan Sencer’in esâret altına alınması, esâret yılları boyunca yaşadıkları ve esâretten kurtuluşu kaynakların verdiği bilgiler ışığında ele alınacaktır.

🔖

Cite This Article

ORUÇ, Z. (2020). SULTAN SENCER’S CAPTIVITY. Selçuk Üniversitesi Selçuklu Araştırmaları Dergisi, Sayı: 12, 237–260. https://ajindex.com/articles/192046

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (6)

  1. Ahmed b. Mahmud, Selçuk-Nâme, Cilt: I-II, haz. Erdoğan Merçil, Tercüman 1001 Temel Eser Serisi, İstanbul 1977. Aksarayî, Selçukî Devletleri Tarihi, çev. M. Nuri Gençosman, önsöz ve notlar F. Nafiz Uzluk, Ankara 1943.
  2. Ayan, Ergin, Büyük Selçuklu İmparatorluğu’nda Oğuz İsyanı, Kitabevi Yayınları, İstanbul 2007. __________, “Büyük Selçuklu İmparatorluğu’nun Yıkılış Süreci”, Kuruluş ve Çöküş Süreçlerinde Türk Devletleri Sempozyumu Bildirileri (5-6 Kasım 2007), Sakarya 2008, s. 83-106.
  3. Barthold, W., Moğol İstilâsına Kadar Türkistan, haz. Hakkı Dursun Yıldız, Türk Tarih Kurumu Yayınları, Ankara 1990. ___________, “Çağaniyân”, İA, C. III, Millî Eğitim Bakanlığı Yayınları, İstanbul 1963, s. 265-266. Cüveynî, Tarih-i Cihan Güşa, çev. Mürsel Öztürk, Türk Tarih Kurumu Yayınları, Ankara 2013.
  4. Devletşah, Devletşah Tezkiresi (Tezkiretü’ş-Şuara), C. II, çev. Necati Lugal, Tercüman 1001 Temel Eser Serisi, İstanbul 1977. el-Bundârî, Irak ve Horasan Selçukluları Tarihi, çev. Kıvameddin Burslan, Maarif Matbaası, İstanbul 1943. el-Cûzcânî, Tabakât-ı Nâsırî (Gazneliler, Selçuklular, Atabeglikler ve Hârezmşâhlar), trc. ve notlar Erkan Göksu, Türk Tarih Kurumu Yayınları, Ankara 2015. el-Hüseynî, Ahbârü’d-Devleti’s-Selçukiyye, çev. Necati Lügal, Türk Tarih Kurumu Yayınları, Ankara 1999. el-Ömerî, Türkler Hakkında Gördüklerim ve Duyduklarım Mesâliku’l-Ebsâr, çeviri ve notlar Ahsen Batur, Selenge Yayınları, İstanbul 2014. el-Yezdî, Selçukluların Hikayesi el-Urâza fi’l-Hikâyeti’s Selcûkiyye, çev. Mehmet Çalışkan, Selenge Yayınları, İstanbul 2020.
  5. Eren, Hasan, Türk Dilinin Etimolojik Sözlüğü, Bizim Büro Basım Evi, Ankara 1999. Hamdullâh Kazvînî, Târîh-i Güzîde (Zikr-i Pâdişâhân-i Selçukiyân), ed. Erkan Göksu, Bilge Kültür Sanat Yayınları, İstanbul 2015. Hasan Yezdî, Hasan Yezdî’nin Câmi’u’t-Tevârîh-i Hasenî İsimli Eserinin Selçuklular Kısmı (Giriş-Farsça Metin-Türkçe Tercüme), haz. Bülent Özkuzugüdenli, Marmara Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Yayımlanmamış Doktora Tezi, İstanbul 2014. İbnü’l-Esîr, İslâm Tarihi el Kâmil Fi’t-Târih Tercümesi, C. X-XI, çev. Abdülkerim Özaydın, Türkiyat Matbaacılık, İstanbul 1987. İbnü’l-Kalânisî, History of Damascus, ed. H. F. Amedroz, Late E. J. Brill, Leyden 1908. İbn Kesîr, el-Bidâye Ve’n-Nihâye Büyük İslâm Tarihi, C. XII, çev. Mehmet Keskin, Çağrı Yayınları, İstanbul 2000. İbnü’l-Verdî, Bir Ortaçağ Şairinin Kaleminden Selçuklular, trc. ve notlar Mustafa Alican, Kronik Yayınları, İstanbul 2017.
  6. Kayhan, Hüseyin, Irak Selçukluları, Çizgi