SavedAdd your journal

Journals / Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi / 2011 / Cilt: 25 - Sayı: 1

TÜRKİYE’DEKİ YEREL YÖNETİCİLERİN BENİMSEDİKLERİ LİDERLİK TARZLARINA GÖRE BOYUN EĞİCİ DAVRANIŞLARININ İNCELENMESİ

Durmuş YÖRÜK
Süleyman DÜNDAR
Pages
93–106
Publication Date
2011-07-07
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Eğitim, yaş, siyasi deneyim ve mensubu olduğu siyasi partinin de boyun eğici davranışlar açısından farklılıklar oluşturduğu görülmüştür.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Liderlik alanında yapılan çalışmalarda genellikle liderlerin demokratik, otokratik ve serbestiyetçi liderlik tarzlarından hangisini benimsedikleri araştırılmıştır.
📊
Key Findings & Data:Bu çalışmanın amacı, siyasi liderlerin, otokratik, demokratik ve serbestiyetci liderlik tarzlarından benimsedikleri liderlik tarzına göre boyun eğici davranış gösterip göstermediklerini incelemek ve eğitim, yaş, siyasi deneyim ve mensubu oldukları siyasi parti gibi özelliklere göre boyun eğici davranış göstermede farklılık gösterip göstermeyeceğini araştırmaktır..
💡
Conclusion & Impact:Eğitim, yaş, siyasi deneyim ve mensubu olduğu siyasi partinin de boyun eğici davranışlar açısından farklılıklar oluşturduğu görülmüştür.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Liderlik · Liderlik tarzları · Siyasi Liderler

Özet

Öz Liderlik alanında yapılan çalışmalarda genellikle liderlerin demokratik, otokratik ve serbestiyetçi liderlik tarzlarından hangisini benimsedikleri araştırılmıştır. Özellikle siyasi liderlerin, bireysel davranışlardan boyun eğici davranış sergileyip sergilemedikleri ile ilgili araştırmalara rastlanamamıştır. Bu çalışmanın amacı, siyasi liderlerin, otokratik, demokratik ve serbestiyetci liderlik tarzlarından benimsedikleri liderlik tarzına göre boyun eğici davranış gösterip göstermediklerini incelemek ve eğitim, yaş, siyasi deneyim ve mensubu oldukları siyasi parti gibi özelliklere göre boyun eğici davranış göstermede farklılık gösterip göstermeyeceğini araştırmaktır.. Yapılan çalışmanın sonunda belediye başkanlarının genel olarak boyun eğici davranış göstermedikleri, fakat demokratik ve serbestiyetçi liderlik tarzının benimseyenlerin otokratik liderlere göre boyun eğici davranış göstermeye daha meyilli oldukları görülmüştür. Eğitim, yaş, siyasi deneyim ve mensubu olduğu siyasi partinin de boyun eğici davranışlar açısından farklılıklar oluşturduğu görülmüştür.

🔖

Cite This Article

YÖRÜK, D., DÜNDAR, S. (2011). TÜRKİYE’DEKİ YEREL YÖNETİCİLERİN BENİMSEDİKLERİ LİDERLİK TARZLARINA GÖRE BOYUN EĞİCİ DAVRANIŞLARININ İNCELENMESİ. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt: 25 - Sayı: 1, 93–106. https://ajindex.com/articles/19181

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (19)

  1. Allan S, Gilbert P. (2002), Anger and anger expression inrelation to perceptions of social rank entrapmentand depressive symptoms. Personal Indiv Differ.; 32: 551-565.
  2. Buluç, B. (2003): Bilgi çağı ve örgütsel liderlik [Internet], Ersim adresi: http://w3.gazi.edu.tr/"buluc/LEADERS.DOC, (Erişim Tarihi 21 Eylül 2010)
  3. Clark, D. (2008) www.nwlink.com/~donclark/leader/survstyl.html.(20.11.2009)
  4. Cole, G.A. (1993): Management Theory and Practice. 4th ed., London, DP PublicationLtd. Cüceloğlu D. (2005), İnsan ve Davranışı. 14.Basım. İstanbul. Remzi Kitabevi A.Ş, ss. 373-376.). Çağlar, İ. (2004): “İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Öğrencileri ile Mühendislik Fakültesi Öğrencilerinin Liderlik Tarzına İlişkin Eğilimlerinin Karşılaştırmalı Analizi ve Çorum Örneği”, Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, 2: 91-107
  5. Dubrin, J.D. (2005): Fundamentals of Organizational Behavior, Canada, 3rd Ed., Thompson South-Western, s.222. Eren, E. (1989):
  6. Yönetim psikolojisi. İstanbul,
  7. İşletme İktisadı Enstitüsü. Eren, E. (2001): Örgütsel Davranış ve Yönetim Psikolojisi, Genişletilmiş 7.Baskı,
  8. Beta Basım Yayın Dağıtım Aş., İstanbul.
  9. Gardner, J.W.(1990):
  10. On Leadership, The Free Press,
  11. New York. Gilbert, P. (2001). Evolution and social anxiety: The role of attraction, social competition, and social hierarchies. The Psychiatric Clinics of North America, 24, 723-751.
  12. Goleman, D. (2000): Liderlik, http://www.ssktepecik.gov.tr/liderlik.htm (Erişim tarihi: 27 Aralık 2009)
  13. Hicks, H.G. ve Gellet, C.R. (1981): Organizasyonlar: teori ve davranış, (Çev.B. BAYKAL), İstanbul, İ.İ.T.İ.A İşletme Bilimleri Enstitüsü. Hofmann, S. G., Heinrichs, N., & Moscovitch, D. A. (2004). The nature and expression of social phobia: Toward a new classification. Clinical Psychology Review, 24, 769-797.
  14. Koçel, T, (2001):
  15. İşletme Yöneticiliği, Beta Basım A.Ş.8.Baskı,
  16. İstanbul.
  17. Leary, M. R. (1983). Social anxiousness: The construct and its measurement. Journal of Personality Assessment, 47, 66-75.
  18. Leary, M. R., Knight, P. D., & Johnson, K. A. (1987). Social anxiety and dyadic conversation: A verbal response analysis. Journal of Social and Clinical Psychology, 5, 34-50.
  19. Megginson, C.L. (1981): Personal management: a human resources approach.4* ed., Irwm-Dorsey Limited Georgetown. Newstorm, W.J. Ve Davis, K (1993): Organizational Behavior (Human Behavior at Work).9th ed., Mc Grand Hıll Inc. Northouse, P.G.(2001): Leadership: Theory and Practice(2nd Edi), Sage Pubilcations Inc, California. Ownes, J. (1976): “ The U