AI Summary & Key Takeaways
AI InsightOur results showed that 92.8% adults had pain.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The aim of this study was to determine prevalence of pain(p) in adults and their preference for pain treatment, by using questionnaire. First 7 questions of “Brief Pain Inventory-Short Form” and “Cornell Musculoskeletal Dıscomfort Questionnaire” were applied to 250 participants in face to face interview. A hundred eighty of the individuals were women (38.3±14.0years old) and 70 were men (36.6±13.2years old). Data analysis were performed using SPSS,version10. Eighteen individuals (7.2%) had no pain and 232 (92.8%)of them had pain in different parts of the body. A hundred fourty five individuals had lowback p, 116 neck p, 101 dorsal p, 152 shoulder p, 69 upperarm p, 66 forearm p, 75 wrist p, 59 hip p, 69 upper leg p, 98 knee p, 81 crus pain. Their mean pain score was 3.6±1.8,mean pain score at its worst in the last 24 hours was 4.4±2.6. Thirty three % of individuals had used non-steroidal anti-inflammatory and/or analgesic drugs to relieve pain, 22.7% had physical therapy, 4.1% had other pain-relief methods, 1.2% had surgery, and 38% had nothing. Our results showed that 92.8% adults had pain. Although shoulder has highest pain prevalance, severe pain was mostly described in lowback area. Knee pain was largely interfered work ability. An important percent of persons experiencing pain has recieved no treatment and first preference for treatment was drug. Inspite of high pain prevalence in our study, slightly uncomfortable pain severity and no need for treatment can be explain a result of individual differences in pain perception.
Özet
Bu çalışmanın amacı, sorgulama formu kullanarak erişkinlerde ağrı prevalansını ve ağrı tedavisindeki tercihleri saptamaktı. Araştırma, “Brief Pain Inventory-Short Form” anketinin ilk 7 sorusu ile “Cornell Musculoskeletal Dıscomfort Questionnaire” sorgulama formunun 250 katılımcıya yüz yüze uygulanması ile gerçekleştirildi. Bireylerden 180 tanesi kadın (38.3±14.0 yıl), 70 tanesi erkekti (36.6±13.2 yıl). Veri analizinde SPSS 10.0 programı kullanıldı.18 kişinin (% 7.2) hiç ağrısı yoktu ve 232 kişinin (% 92.8) vücudunun farklı alanlarında muskuloskeletal ağrısı vardı. 145 kişinin bel ağrısı, 116’sının boyun ağrısı, 101’nin sırt ağrısı, 152’sinin omuz ağrısı, 69’unun üstkol ağrısı, 66’sının önkol ağrısı, 75’inin elbileği ağrısı, 59’unun kalça ağrısı, 69’unun üst bacak ağrısı, 98’inin diz ağrısı, 81’inin alt bacak ağrısı vardı. Ortalama ağrı skoru 3.6±1.8 idi, son 24 saat içinde yaşanılan en kötü ağrının ortalama skoru 4.4±2.6 idi. Bireylerin % 33’ü ağrıyı azaltmak için non-streoid anti inflamatuar ve/veya analjezik ilaçlara, % 22.7’si fizik tedaviye başvurmuştu, % 4.1’i diğer ağrı dindirici yöntemleri kullanmıştı, %1.2’si cerrahi olmuş ve % 38’i ise hiçbir şey yapmamıştı. Çalışmamızın sonuçları erişkinlerin % 92.8’inin ağrısı olduğunu göstermiştir. Omuzun en yüksek ağrı prevalansı olmasına rağmen, ağrı şiddeti açısından değerlendirildiğinde en fazla ağrı yakınması bel bölgesindeydi. Diz bölgesindeki ağrı iş yapmaya en çok engel oluşturan ağrı idi. Ağrılı kişilerin önemli bir yüzdesi tedavisiz kalırken, ilk tedavi seçeneği ilaç idi. Çalışmamızdaki yüksek ağrı prevalansına rağmen, ağrı şiddetinin hafif olması ve tedaviye ihtiyaç duyulmaması, ağrının algılamasındaki kişisel farklılıklardan kaynaklanan bir sonuç olarak açıklanabilir.