AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThus, Philos plate fixation is appropriate treatment option for proximal humerus fractures
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Traumatic proximal humeral fractures can be managed either with conservative or surgical treatment. We aim to assess the clinical and functional outcome and complications of proximal humerus fractures treated surgically with Philos plate. Materials and Methods: Between 2009 and 2013, 36 patients (19 male, 17 female) with proximal humerus fracture who underwent open reduction and internal fixation with Philos plate were included in this study. Mean age was 50 years (range: 29-73 years) and mean follow-up time was 17 months (range: 12-23 months). Fractures were classified according to Neer classification system. 22 patients had comminuted fractures, 6 had fracture-dislocations, 7 had two-part fractures, 1 had fracture extending to proximal metaphysis. A deltopectoral incision was used for all patients. Passive shoulder exercises were commenced on postoperative 2nd day and active exercises were commenced on postoperative 4th - 6th weeks. Functional outcome was assessed according to Constant-Murley score.Results: In 32 of 36 patients the fracture had progressed to clinical and radiological union within 10 weeks. The mean Constant-Murley score was 82 points . Postoperative infection occured in 2 patients that resolved with hiperbaric oxygen therapy and antibiotic coverage. One patient underwent revision because of loosening of the implant. Subacromial impingement was observed in two patients becasue of high plate fixation. Avascular necrosis was observed in one patient. None of the patients had intraoperative complications or neurovascular complications.Conclusion: The Philos plate fixation of proximal humeral fractures allows early motion and have high union and low complication rates. Thus, Philos plate fixation is appropriate treatment option for proximal humerus fractures
Özet
AMAÇ: Travma sonrası gelişen proksimal humerus kırıklarında konservatif ve cerrahi tedavi seçenekleri uygulanmaktadır. Biz bu çalışmada Philos plağı kullanılarak cerrahi tedavi yapılan hastalarda tedavi sonrası oluşan hareket açıklıkları ve komplikasyonları değerlendirdik.YÖNTEM: 2009-2013 yılları arasında proksimal humerus kırığı tanısı ile cerrahi tedavi endikasyonu konan ve yaş ortalaması 50 olan 36 hasta (19 erkek, 17 kadın) çalışmaya dahil edildi. Hastalar ortalama 17 ay süreyle takip edildi. Kırıklar Neer Sınıflamasına göre sınıflandırıldı. 22 hastada parçalı kırık, 6 hastada kırıklı çıkık, 7 hastada 2 parçalı kırık, 1 hastada proksimal metafize uzanan kırık saptandı. Hastaların tümüne deltopektoral insizyonla girilerek plak tespiti uygulandı. Hastalara ameliyat sonrası 2. gün pasif omuz egzersizleri başlandı ve 4-6 hafta sonra aktif egzersizlere geçildi. Değerlendirmede Constant-Murley omuz skorlaması kullanıldı. BULGULAR: Klinik ve radyolojik olarak 4 hasta dışında tüm hastalarda 10. hafta sonunda kaynama saptandı. Constant-Murley skoru ortalama 82 olarak bulundu. Iki hastada postoperatif enfeksiyon tablosu gelişti. Hiperbarik oksijen tedavisi ve antibioterapi sonrası bu hastalarda tam iyileşme sağlandı. Bir hastada implant gevşemesi sonrası revizyon ameliyatı yapıldı. Iki hastada subakromial sıkışmaya neden olan yüksek plak tespiti yapıldığı gözlendi. Bir hastada avasküler nekroz gelişti. Hiçbir hastada intraoperatif komplikasyon veya nörovasküler komplikasyon gelişmedi.SONUÇ: Proksimal humerus kırıklarının Philos plağı ile tespiti ameliyat sonrası erken dönemde omuz hareketlerine izin vermesi, yüksek kaynama ve düşük komplikasyon oranları ile tercih edilebilecek bir tedavi yöntemidir