Journals / Tarım Bilimleri Dergisi / 1999 / Cilt: 05 - Sayı: 01

Vegetation Composition, Forage Yield and Range Condition of A Natural Rangeland in Ayaş Ankara .

Ayaş Ankara 'ta Doğal Bir Meranın Bitki Örtüsü, Yem Verimi ve Mera Durumu

Pages
104–110
Publication Date
1999-01-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

It is also calculated that an Animal Unit needs 42.30 da of rangeland.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study was conducted to find out the current vegetation composition, forage yield and range condition of a natural rangeland in Aya ş county near Ankara in 1997 and 1998.
📊
Key Findings & Data:The results obtained using line intercept method showed that 85.54 % of the soil surface was exposed to erosion, being not covered by any plant unit.
💡
Conclusion & Impact:It is also calculated that an Animal Unit needs 42.30 da of rangeland.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Mara · floristik kompozisyon: yem verimi · tekerrür

Abstract

This study was conducted to find out the current vegetation composition, forage yield and range condition of a natural rangeland in Aya ş county near Ankara in 1997 and 1998. The work was done on a sloppy and shallow soil on the hills near Ankara — Beypazar ı highway. The results obtained using line intercept method showed that 85.54 % of the soil surface was exposed to erosion, being not covered by any plant unit. Vegetation was composed of grasses, other plant families and legumes with a portion of 49.64%, 38.39% and 11.97%, respectively. The most frequent plant species in the vegetation which was consist of 42 plant species were sheep fescue 49% , thyme 28% and june grass 15% . There were no differences between years for forage yield. Dry forage yield of the area was 102.12 kg/da as the mean of two years' sampl ı ng The degree of range quality was 3.71, thus range condition was classified as fair. It is also calculated that an Animal Unit needs 42.30 da of rangeland.

Özet

Ankara ili Aya ş ilçesindeki doğal bir meran ı n bitki örtüsü, yem verimi ve mera dururnunun belirlenmesi amac ı ile 1997 ve 1998 y ı lları nda yap ı lan bu çalışma Ankara- Beypazan Karayolu üzerinde bulunan, e ğ imi oldukça fazla toprak örtüsü yüzlek olan bir mera kesimi üzerinde yürütülmü ştür. Transekt metodu kullan ı larak yap ı lan vejetasyon incelemelerinden elde edilen sonuçlara göre, mera topra'g ı n ı n % 85.54'Iük bir k ı sm ı hiç bir bitki örtüsü ile kapl ı olmay ı p. ç ı plak bir halde bulunmaktad ı r. Vejetasyonu oluşturan türlerinin 9/.49.64'u bu ğdaygiller farnilyas ı , %38 39'u diğ'er familyalardan ve geri kalan %11.97'si ise baklagiller familyas ı bitkilerinden oluşmaktad ı r. Botanik kompozisyonda bulunan 42 bitki türünden, en fazla tekrar edenler koyun yuma'ğı %49 , kekik %28 ve sorguçlu güm.ii ş otu %15 olmuştur. Meran ı n yem verimi 102.12 kg/da kuru ot olarak bulunmu ş , mera durumu zay ı f olarak 3.71 saptanm ışt ı r. Bir büyükbaş hayvan birimine gerekli mera alan ı 42.30 da olarak hesaplanm ışt ı r.

🔖

Cite This Article

KENDİR, H. (1999). Vegetation Composition, Forage Yield and Range Condition of A Natural Rangeland in Ayaş Ankara .. Tarım Bilimleri Dergisi, Cilt: 05 - Sayı: 01, 104–110. https://ajindex.com/articles/179206

References (5)

  1. Akman, Y., O. Ketenoğ lu,1976. The Phytosociological and Phytoecological Investigation on the Aya ş Mountains. Communications. De La Facukte Des Scienpes De L'Universite D'Ankara. Serie 02: Botanique, Tome 20. Alan, M. 1998. Bala Küredağı Orman içi Meras ı nda Bir Vejetasyon Etüdü. A.Ü. Fen Bil. Ens. Yüksek Lisans Tezi (Yay ı nlanmamış) Almoğ iu, N. 1971. Devaml ı Otlatma ve Çeşitli Süreler Dinlendirmenin Mera Vejetasyonuna Etkileri Üzerinde Araştı rmalar. Ank. Çay ı r-Mera ve Zootekni Ara ş.Ens. Yay. No. 16. Ankara. Anonim, 1997. Çay ı r-Mer'a Yembitkileri ve Karma Yem Komisyon Raporu. Türk Ziraat Yüksek Müh. Birliğ i ve Vakf ı, Çal. Kom. Rap. Diz. 3, Ankara. Bak ı r, ö. 1970a. Vejetasyon etüd ve ölçmelerinde kullan ı lan baz ı önemli metotlann mukayesesi. A.Ü. Zir. Fak.Y ı l. 19: 550- 579. Bak ı r, Ö. 1970b. Ortadoğu Teknik Üniversitesi Arazisinde Bir Mer'a Etüdü. A.U. Zir. Fak. Yay. No. 382, Bil. Aras. ve Inc. No. 232, Ankara.
  2. Bak ı r, O. 1987. Çay ı r Mer'a Arnenajman ı. A.Ü. Zir. Fak. Yay. No. 992. Ders Kit. 292. Bak ı r, O., E. Aç ı kgöz, 1976. Yurdumuzda Yembitkileri Çay ı r ve Mer'a Tar ı m ı n ı n Bugünkü Durumu, Geli ştirme Olanaklar ı ve Bu Konuda Yap ı lan Araşt ı rmalar. Ank. Çay ı r-Mera ve Zootekni Ara ş.Ens. Yay. No. 61. Bak ı r Ö., İ. Özkaynak, 1977. Yem Bitkileri İ sim Kı lavuzu. A.U. Zir. Fak. Yay. No. 648. Yar. Ders Kit. 202. Büyükburç, U. 1983, Orta Anadolu Bölgesi Meralann ı n özellikleri ve Islah ı Olanaklar ı. Ank. Çay ı r-Mera ve Zootekni Araş.Ens. Yay. No. 80. Ankara.
  3. Dasmann, R.F., IP. Milton and P.H. Freeman, 1973. Ecological Principles for Economic Development. International Union For Conservation of Nature and Natural Resources, Morges, Switzerland and the Conse Foundation. Washington D.C. Davis, P.H. 1986. Flora of Turkey and The East Aegen Islands. Vol.1-9.
  4. Edinburgh University Press.
  5. Düzgüneş, O., T. Kesici ve F. Gürbüz, 1983. Istatistik Metodlan. A.Ü. Zir. Fak. Yay. No. 861. Ders Kit. 229. De Vries, D.M., T.H.A. De Boher and J.P.G. Dirvens, 1951 Evaluation of grassland by botanical research in the Netherlands. Proc. of the U.N. Sci. Con. on the Cons. and Uti. VoLVI. Erkun, V. 1972. Bala Ilçesi Meralan Üzerine Ara ştı rmalar. T.C. Tar ım Bakanl ığı, Tarı m ve Hay. Gel. Proj. Gn. Md. Genckan, M.S., R. Avcı oğ lu ve F. Okuyucu, 1990. Çay ı r meralar ı m ı z ı n durumu. Tar ı m Orman ve Keyi şleri Bakanl ı 'ğı Dergisi, Say ı 51. Kendir, H. 1991. Ankara Ahlatl ı bel Kı raç Mera Floras ı,ve Baz ı önemli Türlerin Da ğı