Journals / Tarım Bilimleri Dergisi / 2006 / Cilt: 12 - Sayı: 01

Determination of Grain Yield and Some Traits of Triticale Xtriticosecale Wittmack Lines

Tritikale Xtriticosecale Wittmack Hatlarının Tane Verimi ve Bazı Özelliklerinin Belirlenmesi

Pages
56–64
Publication Date
2006-01-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

According to the results it was decieded that 1, 6, 7, 8, 9, 13, 14, 18, 21, 22, 27, 28, 29, 31, 32, 41, 42 ve 45 numbered triticale lines were selected to test in the region yield experience

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:60 lines obtained from CIMMYT and Presto and Tatlıcak tritikale cultivars xTriticosecale Wittmack were tested in incomplete block design with three replications between 2003-2005 in Amasya and 2004-2005 in Samsun conditions.
📊
Key Findings & Data:In this research, significant differences were determined among grain yield, plant height, thousand kernel weight and test weight.
💡
Conclusion & Impact:According to the results it was decieded that 1, 6, 7, 8, 9, 13, 14, 18, 21, 22, 27, 28, 29, 31, 32, 41, 42 ve 45 numbered triticale lines were selected to test in the region yield experience
🔬Design:Research Article
📍Scope:2003-2005 Verileri
⚙️Variables:Tritikale · tane verimi · bin tane ağırlığı

Abstract

60 lines obtained from CIMMYT and Presto and Tatlıcak tritikale cultivars xTriticosecale Wittmack were tested in incomplete block design with three replications between 2003-2005 in Amasya and 2004-2005 in Samsun conditions. In this research, significant differences were determined among grain yield, plant height, thousand kernel weight and test weight. According to three locations, these values have been determined; grain yield was 358.8 - 564.4 kg/da, plant height was 104.5 - 129.7 cm, thousand kernel weight was 29.4 - 41.1 g and test weight was 65.9 - 71.1 kg. According to the results it was decieded that 1, 6, 7, 8, 9, 13, 14, 18, 21, 22, 27, 28, 29, 31, 32, 41, 42 ve 45 numbered triticale lines were selected to test in the region yield experience

Özet

Amasya koşullarında 2003-2005 ve Samsun koşullarında 2004-2005 yılları arasında CIMMYT’den temin edilen 60 hat ile Presto ve Tatlıcak tritikale xTriticosecale Wittmack çeşidi eksik blok deneme deseninde 3 tekrarlamalı olarak denenmiştir. Araştırmada tritikale hatlarında tane verimi, bitki boyu, bin tane ağırlığı ve hektolitre ağırlığı arasında önemli farklılıklar belirlenmiştir. Üç lokasyonun ortalama sonuçlarına göre tane verimi 358.8 - 564.4 kg/da, bitki boyu 104.5 - 129.7 cm, bin tane ağırlığı 29.4 - 41.1g ve hektolitre ağırlığı 65.9 - 71.1 kg arasında değişmiştir. Araştırma sonuçlarına göre 1, 6, 7, 8, 9, 13, 14, 18, 21, 22, 27, 28, 29, 31, 32, 41, 42 ve 45 numaralı hatların bölge verim denemesine çıkarılması uygun görülmüştür

🔖

Cite This Article

MUT, Z., ALBAYRAK, S., TÖNGEL, Ö. (2006). Determination of Grain Yield and Some Traits of Triticale Xtriticosecale Wittmack Lines. Tarım Bilimleri Dergisi, Cilt: 12 - Sayı: 01, 56–64. https://ajindex.com/articles/179183

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Akgün, İ. ve B. Kara, 2002.
  2. Alternatif Bir Yembitkisi, Tritikale. Süleyman Demirel Üniv. Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi. 6: 84-91.
  3. Isparta. Akgün, İ., M. Tosun ve S. Sağsöz, 1997. Erzurum ekolojik koşullarında bazı tritikale hat ve çeşitlerinin verim ve verim unsurlarının belirlenmesi üzerine bir araştırma. Atatürk Üniv. Ziraat Fak. Dergisi. 28: 103-119.
  4. Akulov, A. S. 1988. Variation in certain quantitaive traits ın peas grown under different conditions. horticultural abstracts Vol. 58, No.9 Abst.No: 468. Atak, M ve C. Y. Çiftçi, 2005. Tritikalede farklı ekim sıklıklarının verim ve bazı verim öğelerine etkileri. Tarım Bilimleri Dergisi. 11: 98-103.
  5. Azman, M., A. B. Coşkun, H., Tekik ve S. Aral, 1997. Tritikalenin yumurta tavuğu rasyonlarında kullanılabilirliği. Hayvancılık Araştırma Dergisi 7: 11-14.
  6. Bağcı, S. A. ve H. Ekiz, 1993.
  7. Tritikalenin Problemleri, Sağlanan Gelişmeler ve Taşıdığı Potansiyel I. Un- Bulgur-Bisküvi Sempozyumu, s. 77-87,
  8. Karaman. Bağcı, S. A., E. Tulukçu, S. Çeri ve H. Ekiz, 1999. Tritikale: insan ve hayvan beslenmesi için geliştirilmiş alternatif bir bitki. S: 126-132.
  9. Ekiz, H. (Ed) Hububat Sempozyumu, 8-11 Haziran. Sayfa 126-132.
  10. Konya. Çakır, S., 2002. Farklı azotlu gübre ve ekim sıklıklarının tritikale’nin verim ve verim unsurları ve bazı kalite karakterlerine etkisi üzerine bir araştırma. Yüksek Lisans Tezi (Basılmamış). Ondokuz Mayıs Üniv. Fen Bilimleri Enstitüsü. Samsun. Demir, İ., N. Aydem, K. Z. Korkut ve P. Şölen, 1980. Tritikale ıslahında son gelişmeler. TÜBİTAK VII. Bilim Kongresi, s: 187-195.
  11. Genç İ., A. C. Ülger ve T. Yağbasanlar, 1988a. Tritikale. Yeni ve yapay bir tahıl cinsi. Bilim ve Teknik Dergisi, Cilt:21, Sayı:247, s: 40-42.
  12. Genç, İ., A. C. Ülger, T. Yağbasanlar, Y. Kırtok ve M. Topal, 1988b. Çukurova koşullarında triticale, buğday ve arpa’nın verim ve verim öğeleri üzerinde kıyaslamalı bir araştırma. Çukurova Üniv. Ziraat Fak. Dergisi, s:1-13.
  13. Adana. Genç, İ., T. Yağbasanlar, A. C. Ülger ve Y. Kırtok, 1987. Çukurova koşullarında triticalenin verim ve verim öğeleri üzerinde bir araştırma. Türkiye Tahıl Simpozyumu. 6-9 Ekim, s:103-114,
  14. Bursa. Gençtan, T. ve N. Sağlam, 1987. Ekim zamanı ve ekim sıklığının üç ekmeklik buğday çeşidinde verim ve verim unsurlarına etkisi. Türkiye Tahıl Sempozyumu, 6-9
  15. Ekim, Bursa, 171-183.
  16. Gökmen, S. ve Ö. Sencar, 1994. Tokat-Kazova bölgesinde tritikalenin verim ve adaptasyon yeteneği üzerinde bir araştırma. Gaziosmanpaşa Üniv. Ziraat Fak. Dergisi 2: 131-144.
  17. Tokat. Kınacı, E. 1998. Zor