Journals / Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi / 2017 / Cilt: 34 - Sayı: 0

Bursa İlinde Yetiştiricilik Yapılan Seraların Yapısal Yönden Değerlendirilmesi

Pages
165–172
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu çalışmadan elde edilen sonuçlara göre dayanımı ve ışık geçirgenliği yüksek örtü malzemelerinin geliştirilmesinde yarar vardır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmada Bursa ilindeki seraların yapısal yönden değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Örtü malzemesi olarak %35.7’sinde üç katkılı (UV+IR+EVA). %64.3’ünde iki katkılı (UV+IR) polietilen (PE) malzeme kullanılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Bu çalışmadan elde edilen sonuçlara göre dayanımı ve ışık geçirgenliği yüksek örtü malzemelerinin geliştirilmesinde yarar vardır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Bursa · Gölgelendirme · Isıtma

Özet

Bu çalışmada Bursa ilindeki seraların yapısal yönden değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla bölgede yetiştiriciliğin yoğun olarak yapıldığı Gürsu, Karacabey, Mustafakemalpaşa ve İznik ilçelerindeki seralar incelenmiştir. İncelenen seraların tümünün düz bir arazi üzerinde kurulu, klipsle tutturulmuş plastik örtülü, yay ve yarım daire çatılı, yan duvarlarının ise dik kenarlı olduğu belirlenmiştir. İncelenen seraların yarısında iskelet malzemesi olarak çelik, diğer yarısında ise galvanize çelik kullanılmıştır. Örtü malzemesi olarak %35.7’sinde üç katkılı (UV+IR+EVA). %64.3’ünde iki katkılı (UV+IR) polietilen (PE) malzeme kullanılmıştır. Gerçekleştirilen anket çalışmasından elde edilen sonuçlara göre bölgede kullanılan sera örtü malzemelerinin %85.7’sinin 36 ay, %7.15’inin 48 ay ve %7.15’inin de 60 ay ekonomik ömre sahip olduğu belirlenmiştir. Seraların genişlikleri 7.0-12.5 m, uzunlukları 42.0-142.0 m, yan duvar yükseklikleri 2.3-5.0 m, çatı yükseklikleri 1.4-2.1 m arasında değişmektedir. İşletmelerin yalnızca %21.4’ünde soğuk hava deposu bulunmaktadır. Seraların %57.14’ü ısıtılmaktadır. Seraların %64.3’ünde gölgeleme yapılmakta, gölgeleme yapılan seraların % 55.6’sında yeşil örtü, %44.4’ünde de ısı perdesi kullanılmaktadır. İncelenen işletmelerin sahip oldukları toplam sera alanları 1.00-35.28 da arasında değişmekte olup ortalaması 8.3 da’dır. Gerçekleştirilen anket çalışmasından elde edilen sonuçlara göre, yetiştiricilerin en önemli sorunlarının örtü malzemesiyle ilgili olduğu (% 71.4), bunu yine örtü malzemesi özelliğine bağlı yoğunlaşma (% 7.14) ile havalandırma ve ısıtmanın izlediği belirlenmiştir. Örtü malzemesi ile ilgili şikayetlerin daha çok dayanımın düşüklüğü üzerinde yoğunlaştığı görülmüştür. Bu çalışmadan elde edilen sonuçlara göre dayanımı ve ışık geçirgenliği yüksek örtü malzemelerinin geliştirilmesinde yarar vardır.

🔖

Cite This Article

DURMUŞ, E. Y. S. (2017). Bursa İlinde Yetiştiricilik Yapılan Seraların Yapısal Yönden Değerlendirilmesi. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Cilt: 34 - Sayı: 0, 165–172. https://ajindex.com/articles/176367

References (11)

  1. Anonim 2017. Sera Örtü Malzemesi Katkıları ve Özellikleri. http://www.vatanplastik.com/tabsayfa.php?id=1 Erişim: Mart 2017.
  2. Baille, A., 1999. Greenhouse Structure and Equipment for Improving Crop Production in Mild Winter Climates. Acta Hortic. (ISHS), 491, pp.37–48.
  3. Bayar, R., 2004. Cumhuriyet Döneminde Türkiye’nin Arazi Bölünüşü ve Tarım Alanlarındaki Değişmeler. Coğrafi Bilimler Dergisi, 2 (1): 41-55.
  4. Baytorun, A. N. ve Ü. Güğercin, 2015. Seralarda Enerji Verimliliğinin Artırılması. Çukurova Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, 30(2): 125-135.
  5. Cemek, B., Y. Demir, S. Uzun, 2005. Effects of Greenhouse Covers on Growth and Yield of Aubergine. Europ. J. Hortc. Sci.,70(1):16-22.
  6. Demir, Y., S., Uzun, B., Cemek, ve F., Özkaraman, 1998. Samsun Ekolojik Koşullarında Farklı Havalandırma Açıklıklı Plastik Seralarda Çevre Faktörlerinin İncelenmesi. O. M. Üniv. Zir. Fak. Dergisi, 13(2):87-103.
  7. Düzgüneş, O., T., Kesici ve F., Gürbüz, 1993. İstatistik Metotları I. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları:1291, Ders Kitabı:369, Ankara. Kläring, H. P., Y. Klopotek, U. Schmidt ve H. J. Tantau, 2012. Screening a Cucumber Crop During Leaf Area Development Reduces Yield. Annals of Applied Biology, 161(2), pp.161–168.
  8. Lee, C., 2017. Simulation-based performance assessment of climate adaptive greenhouse shells Eindhoven: Technische Universiteit Eindhoven Mastalerz, J.W., 1977. The Greenhouse Environment. Department of Horticulture The Pennsylvania State University, John Wiley and Sons Inc., New York, 89 S. Meyer, J., K. Schockert, N. Laun, M.Schlipen ve A. Kreuzpainter, 2014. Niedrigenergiegewachshaus mit CO2-neutralen Heizsystem. Zukunft Initiative Niedrigenergie Gewachshaus (ZİNEG). Ansatze und Ergebnisse. Önder, D. ve A. N., Baytorun, 2016. Akdeniz Bölgesi İklim Koşullarında Seralarda Kullanılan Isı Perdelerinin Sera İçi Sıcaklığına ve Enerji Tasarrufuna Etkilerinin Belirlenmesi. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi, 13 (03):111-120.
  9. Papadakis, G., D., Manolakos ve S., Kyritsis, 1998. Solar Radiation Transmissivity of A Single Span Greenhouse Through Measurements on Scale Models. Journal of Agricultural Engineering Research, 71 (4): 331-338.
  10. Papadakis, G., D., Briassoulis, G., Scarascia Mugnozza, G. Vox, P. Feuilloley, J. A. Stoffers, 2000. Radiometric and Thermal Properties of, and Testing Methods for, Greenhouse Covering Materials. J. agric. Engng Res., 77 (1): 7-38.
  11. Tantau, H.J. 2012. Erfarungen aus dem ZINEG-Projekt mit dem Einsatz unterschiedliche