AI Summary & Key Takeaways
AI InsightRecurrence of UTI can be largely prevented in these patients with proper treatment and close follow-up. (J Pediatr Inf 2015; 9: 108-13)
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Horseshoe kidneys is the most common congenital fusion abnormality of the urinary tract. Patients with this anomaly have additional urological or systemic abnormalities. In this study, we aimed to evaluate the clinical and radiological features, addi- tional abnormalities, and frequency of urinary tract infection (UTI) of patients with horseshoe kidneys who were admitted to our clinic over the last 5 years and followed-up at our institution. Material and Methods: All patients with horseshoe kidneys who were <18 years of age and had been admitted for the first time in the last 5 years or fol- lowed-up for at least 6 months in Ondokuz Mayis University, Pediatric Nephrology Department, were enrolled in the study. The medical records of each patient were reviewed for demographic features, clini- cal and laboratory findings, and radiological and scin- tigraphic evaluation results. Data were analyzed using SPSS for Windows (version 15). Results: A total of 66 pediatric patients (40 males and 26 females) were enrolled in the study. The median age of the patients was 2.8 (0.116.2) years at the time of diagnosis. Horseshoe kidneys were detected inciden- tally in 26 (39.4%) patients when performing ultrasonog- raphy for any other reason. The most common (21.2%) presentation symptom was UTI in symptomatic patients. Twenty-three (35%) patients had at least one UTI dur- ing their lives. Furthermore, 52% of patients with UTI had recurrent UTIs and 33% of them had lower urinary tract dysfunction (LUTD). The frequency of LUTD in patients with horseshoe kidneys who had recurrent UTIs was borderline significantly higher than that in patients without recurrent UTIs (p=0.050). Conclusion: Urinary tract infection (UTI) is common in patients with horseshoe kidneys. It is important to investigate the presence of LUTD in patients with recurrent UTIs. Recurrence of UTI can be largely prevented in these patients with proper treatment and close follow-up. (J Pediatr Inf 2015; 9: 108-13)
Özet
Amaç: At nalı böbrek üriner sistemin en sık görülen konjenital füzyon anomalisidir. Bu anomaliye sahip hastalarda sıklıkla üriner veya sistemik ek anomaliler yanında idrar yolu enfeksiyonu (İYE) da tabloya eşlik edebilmektedir. Bu çalışmada son beş yılda merkezi- mize başvurmuş ve takip edilmekte olan at nalı böbrek anomalisine sahip hastaların klinik ve radyolojik özel- liklerini, eşlik eden ek anomalilerini ve İYE sıklığını değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya Ondokuz Mayıs Üniversitesi Çocuk Nefroloji Kliniğine son beş yıl için- de başvuran ve sonrasında en az altı ay süre ile takip edilen, at nalı böbrek anomalisine sahip, 18 yaşından küçük çocuk hastalar alındı. Hastaların demografik özellikleri, klinik ve laboratuvar verileri ile radyolojik ve sintigrafik değerlendirmeler geriye dönük olarak dos- yalardan kaydedildi. Verilerin analizi SPSS for Windows (version 15) programı ile yapıldı. Bulgular: Çalışmaya 66 çocuk (40 erkek, 26 kız) hasta dahil edildi. Hastaların tanı aldıkları sıradaki ortanca yaşları 2,8 (0,1-16,2) yıl idi. At nalı böbrek anomalisi 26 (%39,4) hastada başka sebeple ultraso- nografi yapılırken tesadüfen saptandı. Semptomatik hastalar içinde en sık (%21,2) başvuru nedeni İYE geçirme idi. Hastaların 23 (%35)ünün hayatları boyunca en az bir kez İYE geçirdiği görüldü. İYE geçi- ren hastaların %52sinin tekrarlayan İYE geçirdiği, bu hastaların %33ünde de alt üriner sistem disfonksiyo- nu (AÜSD) varlığı saptandı. AÜSD sıklığı, tekrarlayan İYE geçiren at nalı böbrek anomalisine sahip hastalar- da tekrarlayan İYE geçirmeyen hastalara göre sınırda anlamlı olarak yüksek tespit edildi (p=0,050). Sonuç: At nalı böbrek anomalisi olan hastalarda İYE nadir olmayan bir bulgudur. Tekrarlayan İYE geçiren hastalarda AÜSD varlığının araştırılması önem kazanmaktadır. Bu hastalarda uygun tedavi ve yakın takip ile İYE tekrarı büyük oranda önlenebilecektir. (J Pediatr Inf 2015; 9: 108-13)