AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: Similar block features were observed with infraclavicular and supraclavicular approaches, but infraclavicular block may be preferable to supraclavicular block due to the lower incidence of transient adverse events.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objectives: Ultrasound-guided supraclavicular and infraclavicular blocks are commonly used for upper extremity surgery. The primary aims of our study were to compare block success, block onset times and performance times; secondary aims were to compare the number of needle advancements, and incidence of adverse events of ultrasound-guided supraclavicular or infraclavicular blocks. Methods: 110 patients were randomized into two groups: supraclavicular (Group S) and infraclavicular (Group I). All the patients were given a mixture of 20 ml 0.5% levobupivacaine and 10 ml 2% lidocaine as local anesthetics. The sensory score of the seven terminal nerves was assessed every 10 min for 30 min. Results: Block success (Group I: 92.7%; Gorup S: 83.6%) and block onset time (Group I: 12.5±4.8; Group S: 11.6±3.9 min) were similar between the groups. Block performance time was shorter in Group I, than Group S (194.4±65; 226.3±59 sec, P<0.05). The number of needle advancements were lower in Group I than Group S (p<0.05). The Group I patients had a significantly improved block of the median and ulnar nerves than Group S, and Group S patients had a better block of the medial cutaneous nerve, than Group I (p<0.05). Horner syndrome was observed in 9 patients (16.3%) and paresthesia in one patient (1.8%) in Group S. Conclusion: Similar block features were observed with infraclavicular and supraclavicular approaches, but infraclavicular block may be preferable to supraclavicular block due to the lower incidence of transient adverse events.
Özet
Amaç: Ultrason rehberliğinde yapılan supraklaviküler ve infraklaviküler bloklar üst ekstremite cerrahisinde sıklıkla uygulanmaktadır. Bu çalışmanın birinci amacı ultrason rehberliğinde yapılan supraklaviküler ve infraklaviküler blokların, blok başarısı, blok başlama zamanı ve blok uygulama zamanının, ikinci amacı ise iğne yönlendirme sayısının ve istenmeyen yan etkilerin görülme sıklığının karşılaştırılmasıydı. Gereç ve Yöntem: Hastalar (n=110) supraklaviküler (Grup S) ve infraklaviküler (Grup İ) olmak üzere iki gruba ayrıldı. Lokal anestezik olarak tüm hastalara 20 ml %5lik levobupivakain ve 10 ml %2lik lidokain karışımı uygulandı. Duyu skoru yedi terminal sinirde 30 dk boyunca her 10 dk da bir olarak değerlendirildi. Bulgular: Gruplar arasında blok oluşma süresi (Grup İ: 12.5±5; Grup S: 11.6±4 dk) ve blok başarısı (Grup İ: %92.7; Grup S: %83.6) benzerdi. Blok uygulama süresi Grup İde Grup Sden anlamlı derecede kısaydı (194.4±65; 226.3±59 sn) (p<0.05) İğne yönlendirme sayısı Grup İde Grup Sden anlamlı derecede azdı (p<0.05). Grup İdeki hastalarda ulnar ve median sinirlerin blokajı Grup Sdeki hastalardan, Grup Sdeki hastalarda ise medial kutanöz sinirin blokajı Grup İdekilerden anlamlı derecede başarılı idi (p<0.05). Grup Sde 9 hastada (%16.3) Horner sendromu, bir hastada (%1.8) parestezi görüldü. Sonuç: İnfraklaviküler ve supraklaviküler yaklaşımla blok özellikleri benzer bulunmuştur ancak infraklaviküler yaklaşım geçici yan etkilerinin daha az olması nedeniyle supraklaviküler bloğa tercih edilebilir.