Journals / Tarih ve Gelecek Dergisi / 2020 / Cilt: 6 - Sayı: 2

A Review on Historical Context of Architectural Periodicals: Pioneer Periodicals in Turkey and Arkitekt

Mimarlık Süreli Yayınlarının Tarihsel Bağlamına Dair Bir Değerlendirme: Türkiye’nin İlk Mimarlık Dergileri ve Arkitekt

Pages
198–222
Publication Date
2020-06-22
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Mimar/Arkitekt have also playedan educational and instructive role for young Turkish architects; and identified one of themost important thresholds of the architectural culture in Turkey during its publication for50 years.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Although the first periodicals appeared in England in the second half of the 17thcentury; the introduction of the periodicals to the architectural realm occurred a centurylater.
📊
Key Findings & Data:According to the book, these periodicalswhich enabled the spread of architectural ideas more rapidly became the most effectivemass medium of producing, transferring and disseminating architectural discourses in the19th century Europe, as they were published frequently and in large number, and thus couldreach a wider audience.
💡
Conclusion & Impact:Mimar/Arkitekt have also playedan educational and instructive role for young Turkish architects; and identified one of themost important thresholds of the architectural culture in Turkey during its publication for50 years.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Mimarlık süreli yayınları · 19. yüzyıl · erken Cumhuriyet dönemi

Abstract

Although the first periodicals appeared in England in the second half of the 17thcentury; the introduction of the periodicals to the architectural realm occurred a centurylater. The architectural pioneers of these periodicals emerged in early industrializedcountries such as England, Germany and France, where industrialization practices beganto radically change the architectural production. According to the book, these periodicalswhich enabled the spread of architectural ideas more rapidly became the most effectivemass medium of producing, transferring and disseminating architectural discourses in the19th century Europe, as they were published frequently and in large number, and thus couldreach a wider audience. But, in Turkey, the first architectural periodicals emerged in 1930swhile the architectural discourses have mostly led the architectural agenda in the early 20thcentury, by the publication of Mimar/Arkitekt. Unlike its Western predecessors, the primarygoal of the periodical was to create a platform where architects would communicate witheach other, to inform each other and the society about the architectural works of youngTurkish architects in different regions of the country and to introduce the architecturalmodernities in the Western world to the Turkish architects. Mimar/Arkitekt have also playedan educational and instructive role for young Turkish architects; and identified one of themost important thresholds of the architectural culture in Turkey during its publication for50 years.

Özet

İlk süreli yayınlar, 17. yüzyılın ikinci yarısında İngiltere’de ortaya çıkmakla birlikte; mimarlık ortamının süreli yayınlar ile karşılaşması daha geç bir tarihte gerçekleşmiştir. Bu süreli yayınların mimarlık alanındaki öncülleri ise, endüstrileşme pratiklerinin mimari üretim etkinliğini radikal biçimde değiştirmeye başladığı İngiltere, Almanya ve Fransa gibi erken sanayileşen ülkelerde ortaya çıkmıştır. Kitaba göre, mimari düşüncelerin daha hızlı yayılmasını sağlayan bu süreli yayınlar, 19. yüzyıl Avrupası’nda mimari söylemlerin üretilmesinin, aktarılmasının ve yaygınlaştırılmasının en etkin aracı haline gelmişlerdir. Türkiye’de ise ilk mimarlık süreli yayınları, mimari yazının mimarlık gündemini en etkin biçimde yönlendirdiği 20. yüzyılın ilk yarısında, 1930’ların başlarında yayınlanmaya başlayan Mimar/Arkitekt ile karşılığını bulmuştur. Batılı öncüllerinden farklı olarak, derginin öncelikli hedefi, mimarların birbirleri ile iletişim kuracakları bir platform oluşturmak, dönemin kapsamlı imar faaliyetleri doğrultusunda ülkenin farklı bölgelerinde bulunan genç Türk mimarların mesleki üretimlerinden birbirlerini ve toplumu haberdar etmek, örnek alınan Batı dünyasındaki mimari modernlikleri Türk mimarlarına tanıtmaktır. Mimar/Arkitekt, bir yandan da, genç Türk mimarları için eğitici ve öğretici bir rol üstlenmiş ve yayın hayatını sürdürdüğü 50 yıl boyunca da, Türkiye’deki mimarlık kültürünün en önemli temel taşlarından birini tanımlamıştır.

🔖

Cite This Article

ÖZGÜVEN, Y. (2020). A Review on Historical Context of Architectural Periodicals: Pioneer Periodicals in Turkey and Arkitekt. Tarih ve Gelecek Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 2, 198–222. https://ajindex.com/articles/174654

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Abidin. “Memleketimizde Mimari Varlık”. Mimar, sayı 3 (1931): 73-74.
  2. Alsaç, Üstün. “Cumhuriyet Döneminde Yayınlanan Mimarlık Dergileri”. Çevre, sayı 1 (1979): 86-90.
  3. Batur, Afife. “A Tribute to Zeki Sayar”. Mimar, sayı 10 (1983): 76-85.
  4. Batur, Afife; Batur, Selçuk; Bilgin, İhsan; Gerçek, Cemil. “Modern Mimarlık Hareketinin Mimarlık Yayınlarında Ele Alınışı ve Yayınların Uygulamaya Etkisi”. Mimarlık, sayı 5-6 (1985): 35-38.
  5. Baydar, Gülsüm. Osmanlı-Türk Mimarlarında Meslekleşme. Ankara: TMMOB Mimarlar Odası Yayınları, 2012.
  6. Bozdoğan, Sibel. Modernizm ve Ulusun İnşası Erken Cumhuriyet Türkiyesi’nde Mimari Kültür. İstanbul: Metis Yayınları, 2012.
  7. Cezar, Mustafa. Devlet Güzel Sanatlar Akademisi’nin 90. Yılı. İstanbul: Devlet Güzel Sanatlar Akademisi, 1973.
  8. Demir, Kenan. “Osmanlı’da Dergiciliğin Doğuşu ve Gelişimi (1849-1923)”. Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, sayı 9 (2016): 71-112.
  9. Ertekin, Haldun; Sayar, Zeki; Tuğ, Tahir; Özer, Bülent; Hasol, Doğan; Sözen, Metin; Aksoy, Erdem. “Söyleşi: Türkiye’de Mimari Yayıncılık”. Mimarlık, sayı 2 (1984): 34-43.
  10. Galip, Ö. Faruk. “Birlik ve Mecmua”. Mimar, sayı 1 (1931): 20. Galip, Ö. Faruk. “Mimarlar Kongresi”. Mimar, sayı 2 (1931): 67-68.
  11. Günergun, Feza. “Son Osmanlı Döneminde Mimar ve Mühendis Meslek Örgütleri ve Dergileri”. Mimarlık, sayı 300 (2001): 26-28.
  12. Günergun, Feza. “Osmanlı Mühendis ve Mimarları Arasında İlk Cemiyetleşme Teşebbüsleri”., Ek-5. Cumhuriyet Mimarlığının Kuruluşu ve Kurumsallaşma Sürecinde Türk Mimarlar Cemiyeti’nden Mimarlar Derneği 1927’ye, 249-270. Ankara: Mimarlar Derneği 1927, 2002.
  13. Günergun, Feza. “Osmanlı Mühendis ve Mimarları Arasında İlk Cemiyetleşme Teşebbüsleri”. Osmanlı Mühendis ve Mimar Cemiyeti Belgeleriyle, 41-73. Ankara: TMMOB Mimarlar Odası Ankara Şubesi, 2008.
  14. Hultzsch, Anne & Moreno, Catalina Mejia. “Introduction: Building Word Image, a New Arena for Architectural History”. Architectural Histories, 4(1): 13 (2016): 1–6.
  15. Kumral, Bülent. “Zeki Sayar’la Söyleşi”. Yapı, sayı 152 (1994): 44-52.
  16. Lipstadt, Helene. “Early Architectural Periodicals”. The Beaux-Arts and Nineteenth-Century French Architecture, ed. Robin Middleton 50-57. Thames and Hudson, 1984. Mimar Şevki (Balmumcu). “III”. Mimar, sayı 11-12 (1931): 378. Okay, Cüneyt. “Osmanlı Mühendis ve Mimar Cemiyeti ve Belgeler”. Osmanlı Mühendis ve Mimar Cemiyeti Belgeleriyle, 75-176. Ankara: TMMOB Mimarlar Odası Ankara Şubesi, 2008.
  17. Parnell, Steve. “Architectural Design, 1954-1972: The Architectural Magazine’s Contribution to