Journals / Journal of Humanities and Tourism Research / 2015 / Cilt: 5 - Sayı: 2

Korunan Alanların Turizme Açılmasına İlişkin Yerel Halkın Görüşleri (Yenice Örneği)

Pages
189–204
Publication Date
2015-10-26
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Yapılan analizler neticesinde katılımcıların; cinsiyetlerine, medeni durumlarına, yaşlarına, eğitim durumlarına, ilçedeki yaşam sürelerine, gelirlerine ve mesleklerine göre anlamlı farklılıklar bulunmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Turizmin tarihsel gelişimi incelendiğinde, turistlerin destinasyon seçimi kadar, yerel halkın turizme bakış açısı da önemli konulardan birisi olmuştur.
📊
Key Findings & Data:Bir bölgenin sahip olduğu turistik değerlerin potansiyeli ne kadar yüksek olursa olsun, bölge halkının desteği ve izni olmadan turizmin geliştirilmesi çok zordur.
💡
Conclusion & Impact:Yapılan analizler neticesinde katılımcıların; cinsiyetlerine, medeni durumlarına, yaşlarına, eğitim durumlarına, ilçedeki yaşam sürelerine, gelirlerine ve mesleklerine göre anlamlı farklılıklar bulunmuştur.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:698 örnek
⚙️Variables:Korunan Alanlarda Turizm · Yerli Halkın Turizm Algısı · Yenice.

Özet

Turizmin tarihsel gelişimi incelendiğinde, turistlerin destinasyon seçimi kadar, yerel halkın turizme bakış açısı da önemli konulardan birisi olmuştur. Özellikle kültür turizmine olan ilginin artmasıyla, korunan alanlarda sürdürülebilir turizm anlayışının geliştiği bilinmektedir. Dolayısıyla koruma altına alınmış bir alanı, ekonomik açıdan gelişime açık bir turizm ürünü olarak tanıtırken, yerel halkın da desteğini göz ardı etmemek gerekmektedir. Bunu yaparken hem koruma altındaki çevreyi korumak hem de yerel halkının ve ziyaretçilerin ihtiyaçlarını karşılamayı başarmış olmak, bu alanların dengesini bozmadan gelişimi açısından oldukça önemlidir. Bir bölgenin sahip olduğu turistik değerlerin potansiyeli ne kadar yüksek olursa olsun, bölge halkının desteği ve izni olmadan turizmin geliştirilmesi çok zordur. Bu amaçla çalışmada, korunan bir alan olarak Yenice'nin turizme yönelik gelişiminde yerel halkın turizme bakış açısı ekonomik, sosyo-kültürel ve çevresel etkenlere göre değerlendirilmiştir. Anket yöntemiyle 698 örneklem üzerinden elde edilen veriler parametrik olmayan Mann-Whitney U Testi ve Kruskal-Wallis H Testi ile analiz edilmiştir. Yapılan analizler neticesinde katılımcıların; cinsiyetlerine, medeni durumlarına, yaşlarına, eğitim durumlarına, ilçedeki yaşam sürelerine, gelirlerine ve mesleklerine göre anlamlı farklılıklar bulunmuştur.

🔖

Cite This Article

Türkmen, F., Dönmez, Y. (2015). Korunan Alanların Turizme Açılmasına İlişkin Yerel Halkın Görüşleri (Yenice Örneği). Journal of Humanities and Tourism Research, Cilt: 5 - Sayı: 2, 189–204. https://ajindex.com/articles/172577

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Akova, O.(2006). Yerel Halkın Turizmin Etkilerini Algılamalarına ve Tutumlarına Yönelik Bir Araştırma, Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi Akademik İncelemeler, 2(1),77-109.
  2. Akten, S., Gül, A., Akten, M. (2009). Korunan Doğal Alanların Katılımcı Yönetim Planında Ziyaretçi Etki Yönetimi Yaklaşımı, International Davraz Congress on Social and Economic Issuess Shaping The World’s Future: New Global Dialogue, 24-27 September 2009,
  3. Isparta. Alaeddinoğlu, F. (2007). ‚Van Halkının Turisti ve Turizmi Algılama Şekli‛, Coğrafi Bilimler Dergisi, 5 (1), 2007, 1-16.
  4. Alptekin, C.Ü., İmal, B., Öner, N. (2010). Ülkemizde Doğal Korunan Alanlar ve Milli Parklarda Alınabilecek Silvikültürel Önlemler, III. Ulusal Karadeniz Ormancılık Kongresi, 20-22 Mayıs 2010,
  5. Artvin. Andriotis, K. & Vaughan, R.D. (2003). Urban Residents’ Attitudes Toward Tourism Development: The Case Of Crete. Journal of Travel Research, 42 (2), 172- 184. Ayaz, N., Artuğer, S. ve Türkmen, F. (2009). Tarihi Zela (Zile) İlçesindeki Halkın Turizme Bakış Açılarını Belirlemeye Yönelik Bir Alan Araştırması, Gazi Üniversitesi Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, 2, 103-124.
  6. Butler, R.,W. (1980) ‚The Concept Of A Tourist Area Cycle Of Evolution: Implication For The Management Of Resources‛, Canadian Geographer, XXIV: p: 5-12.
  7. Cengiz, E ve Kırkbir, F. (2007). Yerel Halk Tarafından Algılanan Toplam Turizm Etkisi İle Turizm Desteği Arasındaki İlişkiye Yönelik Yapısal Bir Model Önerisi, Sosyal Bilimler Dergisi, s:19-37.
  8. Dönmez, Y. (2013). Seyfe Gölü Tabiatı Koruma Alanının Biyosfer Rezervi Olarak Planlanması, Ankara Üniversitesi,
  9. Fen Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, Ankara.
  10. Getz, D. (1994) “Residents’ Attitudes Toward Tourism: A Longitudinal Study in Spey Valley, Scotland”, Tourism Management, 15(4), 247-258.
  11. Gümüş, S. ve Özüpekçe, N. (2009). ‚Foça’da Turizmin Ekonomik, Sosyal, Kültürel ve Çevresel Etkilerine Yönelik Yerel Halkın Görüşleri‛, Uluslar arası İnsan Bilimleri Dergisi, Cilt:6, Sayı:2. Güneş, G. (2011). Korunan Alanların Yönetiminde Yeni Bir Yaklaşım: Katılımcı Yönetim Planları, Ekonomi Bilimleri Dergisi. Cilt 3, No 1. Gürsoy, D., Jurowski, C. ve Uysal, M. (2002). Resident Attitudes A Strucyural Modeling Approach, Annals of Tourism Research, 29(1), 79-105.
  12. Harrison, D. (1992).
  13. Tourism in Less developed Countries, Belhaven: London. Hepcan Ş. (1995). Ekoloji Yönünden Önemli Biyotopların Haritalanması ve Kentsel Ekosistemlerde Doğa Koruma Açısından Önemi, Ekoloji Dergisi, Ocak Mart, Sayı 14, 47