Journals / Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2019 / Cilt: 28 - Sayı: 2

Religious Groups, Media and Propaganda: A Semiotic Analysis on the Four Religious Groups in Turkey

Dini Gruplar, Medya ve Propaganda: Türkiye'deki Dört Dini Grup Üzerine Göstergebilimsel Bir Çözümleme

Pages
337–369
Publication Date
2019-12-27
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this study, communication and propaganda activities of four religious groups in Turkey will be analysed by semiotics.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Although the use of propaganda extends for centuries, it is a new development to conduct a scientific investigation.
📊
Key Findings & Data:Because of the propaganda techniques used extensively by political leaders during the First World War years, the concept has been the subject of political science and sociology in the 20th century.
💡
Conclusion & Impact:In this study, communication and propaganda activities of four religious groups in Turkey will be analysed by semiotics.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Propaganda · Medya · Göstergebilim

Abstract

Although the use of propaganda extends for centuries, it is a new development to conduct a scientific investigation. Because of the propaganda techniques used extensively by political leaders during the First World War years, the concept has been the subject of political science and sociology in the 20th century. Today, in addition to political parties, various organizations, non-governmental organizations, social groups that come together for different purposes, use propaganda techniques to convey their messages to target audiences, increase the number of members, and maintain their presence by gaining visibility in the society. There is no exception to religious groups in the public sphere, which have become visible through institutional identities such as associations, foundations, and companies. In this study, communication and propaganda activities of four religious groups in Turkey will be analysed by semiotics.

Özet

Propagandanın kullanımı yüzyıllar öncesine uzansa da bilimsel olarak inceleme konusu yapılması yeni bir gelişmedir. Özellikle Birinci Dünya Savaşı yıllarında siyasi liderler tarafından yoğun bir şekilde kullanılan propaganda tekniklerinden dolayı kavram, 20. yüzyılda siyasal bilimlerin ve sosyolojinin inceleme konusu olmuştur. Bugün siyasi partilerin yanı sıra çeşitli kuruluşlar, sivil toplum örgütleri, farklı amaçlarla bir araya gelen sosyal gruplar, mesajlarını hedef kitlelere iletmek, üye sayılarını artırmak, toplumda görünürlük kazanarak varlıklarını sürdürmek gibi amaçlarla propaganda tekniklerini kullanmaktadırlar. Kamusal alanda dernek, vakıf, şirket gibi kurumsal kimlikler aracılığıyla görünürlük elde eden dini gruplar bunun bir istisnası değildir. Bu çalışmada ülkemizde ilk olarak basım-yayın çalışmaları ile kitle medyasında varlık gösteren, daha sonra değişen toplumsal şartlarla çeşitli iletişim araçlarını kullanıp şirketleşme yoluna giden dört dini grubun iletişim ve propaganda faaliyetleri göstergebilimsel açıdan analiz edilecektir.

🔖

Cite This Article

BİLGİN, V., YAKIŞIR, G. (2019). Religious Groups, Media and Propaganda: A Semiotic Analysis on the Four Religious Groups in Turkey. Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 28 - Sayı: 2, 337–369. https://ajindex.com/articles/171301

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (21)

  1. Altınoluk, S. 170, Nisan 2000.
  2. Atabek, Necdet, “Propaganda ve Toplumsal Kontrol”, Konya, SÜİFAD, C. 2, S. 4 (2003).
  3. Aydın, Kemal, Türkan, Sercan, “Ümidin, Acının ve Hüznün Çocukları Futbol Oyuncakları”, İnsan ve Hayat, S. 44, Ekim 2013.
  4. Aydınlı, Osman, “Semerkant”, Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi (DİA), (İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı İslam Araştırmaları Merkezi, 2009), C. 36. Bachelard, Gaston, Mekânın Poetikası, çev. Alp Tümertekin, 4. Baskı, (İstanbul: İthaki Yayınları, 2017).
  5. Bektaş, Arsev, Siyasal Propaganda: Tarihsel Evrimi ve Demokratik Toplumdaki Uygulamaları, (Ankara: Bağlam Yayıncılık, 2002).
  6. Bernays, Edward, Propaganda, (New York: Horace Liveright, 1928).
  7. Binark, Mutlu, Löker, Koray, “Sivil Toplum Örgütleri için Bilişim Rehberi”, s. 16, Erişim: 1.8.2018 http://panel.stgm.org.tr/vera/app/var/files/b/i/bilisimkitapweb.pdf
  8. Brown, J.A.C., Siyasal Propaganda, çev. Yusuf Yazar, (İstanbul: Ağaç Yayıncılık, 1992)
  9. Canlar, Sadık, “Kitaba Dokunmak”, İnsan ve Hayat, S. 56, Ekim 2014.
  10. Cassirer, Ernst, Dil ve Mit, çev. Onur Kuzgun, (İstanbul: Pinhan Yayıncılık, 2018)
  11. Crowstone, Kevin, Williams, Marie, “Reproduced and Emergent Genres of Communication on the World Wide Web”, The Information Society, Cilt: 16, Sayı:3, ss. 201-215.
  12. Çakır, Ruşen, Ayet ve Slogan: Türkiye’de İslami Oluşumlar, 11. Baskı, (İstanbul: Metis Yayınları, 2014)
  13. Çetintaş, H. Buluthan, Kurumsal İletişim Stratejisi ve Kurumsal Bloglar, (Konya: Eğitim Yayınevi, 2014)
  14. Debord, Guy, The Society of the Spectacle, çev. D. Nicholson-Smith, 1994, s. 13, Erişim: 23/7/2018 https://theanarchistlibrary.org/library/guy-debord-the-society-of-the-spectacle.pdf
  15. Demir, Ömer, Hüseyin Güney, “İnsanın Çocukla ve Çocuksuz İmtihanı Tüp Bebek”, İnsan ve Hayat, S. 33, Kasım 2012.
  16. Dursun, Ahmet, “Toplumsal Hareketler ve Bir Arada Yaşama”, Köprü, S. 126, (Yaz 2014)
  17. Foucault, Michel, İktidarın Gözü, çev. Işık Ergüden, 4. Baskı, (İstanbul: Ayrıntı Yayınları, 2015)
  18. Gadamer, Hans-George, Güzelin Güncelliği: Oyun, Sembol ve Festival Olarak Sanat, çev. Fatih Tepebaşılı, 2. Baskı, (Konya: Çizgi Yayınevi, 2017) “Gelecek Programlar”, Yedikıta, S. 105, Mayıs 2017.
  19. Genç, S. 142, Temmuz 2018. Genç TV, “Bizim Amerika’daki Gibi Barajlarımız Yok”, Erişim: 5 Mart 2019, https://www.youtube.com/watch?v=fY0Bwc1oftw
  20. Güçdemir, Yeşim, Sanal Ortamda İletişim: “Bir Halkla İlişkiler Perspektifi”, 3. Baskı, (İstanbul: Derin Yayınları, 2015)
  21. Gündüz, Mustafa, “Simgerler ve Semboller Çağında Sinema”, İnsan ve Hayat, S. 33, Kasım 2012. H