SavedAdd your journal

Journals / Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2026 / Sayı: 43

THE CHANGE OF SOME GRAMMATICAL CAGETORİES IN TURKISH:WORDS WITH ADVERBIAL FUNCTIONS

TÜRKÇEDE BAZI DİL BİLGİSEL KATEGORİLERİN DEĞİŞİMİ: ZARF İŞLEVLİ KELİMELER

Emin Yaş(BATMAN ÜNİVERSİTESİ)0000-0001-6813-1160
Pages
163–178
Publication Date
2021-03-23
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Changes are studied in linguistics by two different types of research approaches, namely diachronic and synchronic.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:It is known that Turkish, like all languages, has changed and is in a process of change.
📊
Key Findings & Data:The direction of the change in question is both from verbal language to written language and from written language to verbal language.
💡
Conclusion & Impact:Changes are studied in linguistics by two different types of research approaches, namely diachronic and synchronic.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Türk Dili · Zarflar · Dil Değişimi

Abstract

It is known that Turkish, like all languages, has changed and is in a process of change. The direction of the change in question is both from verbal language to written language and from written language to verbal language. Changes are studied in linguistics by two different types of research approaches, namely diachronic and synchronic.

Özet

Bütün diller gibi Türkçenin de değiştiği ve bir değişim süreci içinde olduğu bilinmektedir. Söz konusu değişimin yönü hem sözlü dilden yazılı dile hem de yazılı dilden sözlü dile olmaktadır. Değişimler dil biliminde artsüremli (diachronic) ve eşsüremli (synchronic) olmak üzere iki farklı araştırma yaklaşımıyla incelenmektedir.

🔖

Cite This Article

Yaş, E. (2021). THE CHANGE OF SOME GRAMMATICAL CAGETORİES IN TURKISH:WORDS WITH ADVERBIAL FUNCTIONS. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı: 43, 163–178. https://doi.org/10.30794/pausbed.743752

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (32)

  1. Akalın, H.Ş. (2019). Türkçenin Güncel Sorunları, Çukurova Üniversitesi Türkoloji Araştırma Merkezi.
  2. Aksan, D. (1983) vd. Neşe Atabay, İbrahim Kutluk, Sevgi Özel, Sözcük Türleri, Ankara: TDK Yay.
  3. Aksan D. (1990). Her Yönüyle Dil, Ana Çizgileriyle Dilbilim, Ankara, Türk Dil Kurumu Yayınları: 439/3, s.50.)
  4. Bangoğlu T. (2011). Türkçenin Grameri, Türk Dil Kurumu Yayınları, 9. baskı, Ankara.
  5. Aslı G., Celia K. (2005) Turkish; A Contemporary Grammar, Routledge Publication, USA and Canada.
  6. Bybee, J. (2015). Language Change. Cambridge: Cambridge University Press.
  7. Büker, S. Baraz, N. (1991) Türk Dili ve Edebiyatı (Dil Anlam Sözcük), EskiŞehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları
  8. Coates, Jennifer (1993). Women, men, and language: a sociolinguistic account of gender differences in language. Studies in language and linguistics (2 ed.). Longman. p. 228.
  9. Demirci, K. (2008).“Dilbilgiselleşme Üzerine Bir İnceleme”. Bilig. 45: 131-146.
  10. Eker, S. (2003). Çağdaş Türk Dili, Grafiker Yayınları, Ankara
  11. Erkan H. (2017). Türkiye Türkçesinde ‘EŞZAMANDALIK’, Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, (203-226)
  12. Ellis, R. (2002). Methodological options in grammar teaching materials, in E. Hinkel and S. Fotos Eds, New perspectives on grammar teaching in second language classrooms, Mahwah, NJ: Erlbaum, (p.155-198)
  13. Ellis R. Barkhuizen G.P. (2005). Analysing learner language, Oxford University Press.
  14. Ergin, M. (1986). Türk Dil Bilgisi, 14. bs., İstanbul: Boğaziçi Yay.
  15. Ergin M. (1990). Üniversiteler İçin Türk Dili. İstanbul: Bayrak Basın/Yanın/Tanıtım, (385-386).
  16. Ergin, M. (2002). Türk Dil Bilgisi, Bayrak Yayınları, İstanbul.
  17. Ferdinand de Saussure, Corso di linguistica generale, çev. Tullio de Mauro, Bari, Laterza & Figli, 1971
  18. Gencan, T. N. (2001). Dilbilgisi, Ankara: Ayraç Yay.
  19. Gencan, T. N. (2007). Dilbilgisi, Tek Ağaç Yayınları, Ankara.
  20. Gülensoy, T. (2010). Türkçe El Kitabı, Akçağ Yayınları, Ankara.
  21. Gürüz F. (2008). Türk Dilini Koruma ve Geliştirmede Mutabakat Noktaları, TURKISH STUDIES, cilt.3, no.1, (409-437)
  22. Hepçilingirler F. (2003). Dedim ‘Ah’, Remzi Kitapevi, İstanbul., s. 16
  23. Hopper, P. J. Traugott. E. C. (2003). Grammaticalization. Second Edition. Cambridge Textbooks in Linguistics (1-3).
  24. Karpuz H. Ö. (2013:372) Türkçede Zarflar, Türkiye Türkçesi Edebi Dilindeki Zarfların Yapısal ve İşlevsel İncelemesi, Ege-Doğuş Yayınları, Denizli.
  25. Korkmaz, Z. (2007a). Türkiye Türkçesi Grameri, TDK yayınları, Ankara
  26. Korkmaz Z. (2009). Türkiye Türkçesi Grameri, Şekil Bilgisi, Türk Dil Kurumu Yayınları, 3. Baskı, Ankara.
  27. Labov, W. (2001). Principles of linguistic change, vol. 2: Social factors, Oxford: Blackwell.
  28. Labov, W. (2007). Transmission and diffusion, Language, 83(2), 344–387)
  29. Lyons, J. (1983). Kuramsal Dilbilime Giriş, çev. Ahmet Kocaman, Ankara, Türk Dil Kurumu Yayınları, s.47.
  30. O’Grady W., Dobrovolsky M., Katamba F. (1996). Contemporary Linguisitcs, Longman, London and Newyork
  31. Salim S. (2008). Dil Kirliliğin Türkçemize Yansımaları, Çukurova Üniversitesi Türkoloji Araştırmaları Merkezi.
  32. Sarı, İ. (2015). “Türkçede Ekleme Dışı Sözcük Yapımı ve Sözlükselleşme”. Ankara: Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Doktora Tezi.