Journals / Klinik Psikiyatri Dergisi / 2020 / Cilt: 23 - Sayı: 1

Yatarak tedavi gören major depresyon ve dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu eş tanısı olan ve olmayan erişkinlerde çocukluk çağı travmalarının incelenmesi

Investigation of childhood traumas in inpatient adults with major depression and with or without attention deficit hyperactivity disorder comorbidity

Pages
56–63
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Depresyon ve DEHB birlikteliğinde, erişkinlerde çocukluk çağı travma öyküsünün sorgulanması önemlidir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Amaç: Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu (DEHB) çocukluk döneminin sık rastlanan nörogelişimsel bozuklarından olup belirtilerin önemli bir bölümü erişkin dönemde de devam etmektedir.
📊
Key Findings & Data:Yöntem: Araştırmaya yatarak tedavi gören 33 MD-DEHB, 30 MD tanılı olgu alındı.
💡
Conclusion & Impact:Depresyon ve DEHB birlikteliğinde, erişkinlerde çocukluk çağı travma öyküsünün sorgulanması önemlidir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Amaç: Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu (DEHB) çocukluk döneminin sık rastlanan nörogelişimsel bozuklarından olup belirtilerin önemli bir bölümü erişkin dönemde de devam etmektedir. Depresyon psikiyatristlerin günlük pratiğinde çok sık yer alırken DEHB’nin birlikte görüldüğü olgular klinisyenlerin dikkatinden kaçabilmektedir. Erişkin DEHB’nin daha az araştırılan bir yönü de çocukluk çağı örselenmeleriyle olan ilişkisidir. Bu çalışmada DEHB eş tanısı olan (MD-DEHB) ve olmayan major depresyon (MD) tanılı erişkinlerin çocukluk çağı örselenmeleri ve psikopatoloji şiddeti açısından karşılaştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: Araştırmaya yatarak tedavi gören 33 MD-DEHB, 30 MD tanılı olgu alındı. Tanılar DSM-V ölçütlerine göre konulmuş, olgulara sosyodemografik değerlendirme ölçeği, Wender Utah Derecelendirme Ölçeği (WUDÖ), Erişkin Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu Ölçeği (E-DEHBÖ), Hamilton Depresyon Ölçeği (HDÖ), Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği (ÇÇTÖ), Bireysel Sosyal Performans Ölçeği (BSPÖ) uygulanmıştır. Bulgular: MD-DEHB’lilerin diğer gruba göre yatış sırasındaki ortalama HDÖ puanı (p=0.007), toplam ÇÇTÖ puanları daha yüksek (p=0.006), BSPÖ puanları ise daha düşüktü (p=0.012). Duygusal istismar, fiziksel ihmal, fiziksel istismar ortalama puanları MDDEHB’lilerde daha yüksekti (p=0.013; p=0.017; p=0.016). Bileşik tip DEHB'de duygusal ihmal ve cinsel istismar dışındaki tüm travma puanları diğer iki gruptan daha yüksekti. Sonuç: DEHB eş tanısı olan depresyon hastaları sadece depresyonu olanlara göre daha şiddetli depresyon düzeyi ve daha düşük işlevsellik gösterdi. Depresyon ve DEHB birlikteliğinde, erişkinlerde çocukluk çağı travma öyküsünün sorgulanması önemlidir.

Özet

Objective: Attention deficit hyperactivity disorder (ADHD) is one of the most common neurodevelopmental disorders of childhood and a significant number of symptoms continue in adulthood. Depression is very common in the daily practice of psychiatrists whereas patients with ADHD comorbidity could not be considered by the clinicians. One of the less studied aspects of adult ADHD is its association with childhood traumas. The aim of this study was to compare adults with major depression (MD) with or without ADHD comorbidity (MD-ADHD) in terms of childhood traumas and the severity of psychopathology. Method: 33 inpatients with MD-ADHD and 30 inpatients with MD were included in the study. The diagnoses were made according to DSM-V criteria, and sociodemographic evaluation scale, Wender Utah Rating Scale (WURS), Adult Attention Deficit Hyperactivity Disorder Scale (A-ADHDS), Hamilton Depression Scale (HDS), Childhood Trauma Questionnaire (CTQ), and Personal Social Performance Scale (PSPS) were applied to the patients. Results: The mean HDS scores of MD-ADHD patients during hospitalization were higher (p=0.007), total CTQ scores were higher (p=0.006), and mean PSPS scores were lower than the MD group (p=0.012). The mean scores of emotional abuse, physical neglect, and physical abuse were higher in MD-ADHD patients (p=0.013; p=0.017; p=0.016; respectively). All trauma scores except emotional neglect and sexual abuse were higher in combined type ADHD than the other two groups. Discussion: Depression patients with comorbid ADHD had more severe depression level and lower functionality compared to those with depression alone. It is important to investigate the history of childhood traumas in adults with depression and ADHD comorbidity.

🔖

Cite This Article

ERDOĞAN, E., DELİBAŞ, D. H., BASKIN, E. P. (2020). Yatarak tedavi gören major depresyon ve dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu eş tanısı olan ve olmayan erişkinlerde çocukluk çağı travmalarının incelenmesi. Klinik Psikiyatri Dergisi, Cilt: 23 - Sayı: 1, 56–63. https://ajindex.com/articles/169445

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Biederman J. Attention-deficit/hyperactivity disorder: A selective overview. Biol Psychiatry 2005;57:1215-1220
  2. Weinstein D, Staffelbach D, Biaggio M. Attention-deficit hyperactivity disorder and posttraumatic stress disorder: differential diagnosis in childhood sexual abuse. Clin Psychol Rev 2000;20:359-378
  3. Perry BD. Applying principles of neurodevelopment to clinical work with maltreated and traumatized children: The neurosequential model of therapeutics. Edited by Webb NB. New York, Guilford Press, 2006, pp. 27-52
  4. Briscoe-Smith AM, Hinshaw SP. Linkages between child abuse and attention-deficit/hyperactivity disorder in girls: behavioral and social correlates. Child Abuse Negl 2006;30:1239-1255
  5. Ford JD, Racusin R, Ellis CG, Daviss WB, Reiser J, Fleischer A, Thomas J. Child maltreatment, other trauma exposure, and posttraumatic symptomatology among children with oppositional defiant and attention deficit hyperactivity disorders. Child Maltreat 2000;5:205-217
  6. Evinç ŞG. Maternal personality characteristics, affective state, and psychopathology in relation to children’s attention deficit hyperactivity symptoms and comorbid symptoms. Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Uzmanlık Tezi. 2004
  7. Uchida M, Spencer TJ, Stephen V. Faraone SV, Biederman J. Adult Outcome of ADHD: An overview of results from the MGH longitudinal family studies of pediatrically and psychiatrically referred youth with and without ADHD of both sexes. J Atten Disord 2018; 22:523-534
  8. Matsumoto T, Imamura F. Association between childhood attention-deficit–hyperactivity symptoms and adulthood dissociation in male inmates: Preliminary report. Clin Neurosci 2007;61:444-446
  9. Semiz UB, Cengiz FF, Oner O. Yetişkin dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu ve örselenme. Klinik Psikofarmakol Bulteni 2012;22:29
  10. Fischer AG, Bau CH, Grevet EH, Salgado CA, Victor MM, Kalil KL, Sousa NO, Garcia CR, Belmonte-de-Abreu P. The role of comorbid major depressive disorder in the clinical presentation of adult ADHD. J Psychiatr Res 2007;41:991-996
  11. Örsel S, Karadağ H, Kahiloğulları AK, Akgün AE. Psikiyatri hastalarında çocukluk çağı travmalarının sıklığı ve psikopatoloji ile ilişkisi. Anadolu Psikiyatri Derg 2011;12:130-136
  12. Bülbül F, Çakır Ü, Ülkü C, Üre İ, Karabatak O, Alpak G. Yineleyen ve ilk atak depresyonda çocukluk çağı ruhsal travmalarının yeri. Anadolu Psikiyatri Derg 2013;14:93-9
  13. Widom CS, DuMont K, Czaja SJ. A prospective investigation of major depressive diso