AI Summary & Key Takeaways
AI InsightJEL Codes: M41; Q51; Q56; Q57; G34.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Purpose – This article examines whether contemporary ESG biodiversity reporting frameworks can fulfill their stated objective of making nature visible, comparable, and governable within economic and financial systems. Methodology – The study adopts a critical qualitative approach grounded in the sociology of quantification and neo-institutional theory. It analyzes the main biodiversity reporting frameworks, including GRI, TNFD, and ESRS E4. Findings – Biodiversity emerges as a boundary object whose complexity, locality, and irreversibility challenge the standardization logic required by financial reporting. Existing frameworks tend to produce a form of “narrated biodiversity” that primarily serves institutional legitimacy rather than effective ecological stewardship. Conclusions – The article argues for a shift toward an ecological debt perspective inspired by the CARE model. By recognizing ecosystem maintenance obligations within accounting systems, this approach offers a more robust framework for ecological accountability and sustainability governance Keywords: Biodiversity accounting; ESG reporting; institutional legitimacy; CARE model; ecological debt. JEL Codes: M41; Q51; Q56; Q57; G34.
Özet
Amaç - Bu çalışma, güncel ESG biyoçeşitlilik raporlama çerçevelerinin doğayı ekonomik ve finansal sistemler içinde görünür, karşılaştırılabilir ve yönetilebilir kılma hedefini ne ölçüde gerçekleştirebildiğini incelemektedir. Yöntem - Araştırma, ölçüm sosyolojisi ve yeni kurumsalcı teoriye dayanan eleştirel nitel bir yaklaşım benimsemektedir. GRI, TNFD ve ESRS E4 başta olmak üzere temel biyoçeşitlilik raporlama çerçeveleri analiz edilmiştir.. Bulgular – Biyoçeşitlilik; karmaşıklığı, yerelliği ve geri döndürülemezliği nedeniyle finansal raporlamanın standartlaştırma mantığına direnç gösteren bir sınır nesnesi olarak ortaya çıkmaktadır. Mevcut çerçeveler çoğunlukla etkili ekolojik korumadan ziyade kurumsal meşruiyeti destekleyen bir “anlatılmış biyoçeşitlilik” üretmektedir. Sonuç – Çalışma, CARE modelinden esinlenen ekolojik borç yaklaşımını önermektedir. Ekosistemlerin korunmasını muhasebe sistemlerinde bir yükümlülük olarak tanımlayan bu yaklaşım, ekolojik hesap verebilirlik ve sürdürülebilirlik yönetişimi için daha güçlü bir çerçeve sunmaktadır. Anahtar Kelimeler: Biyoçeşitlilik muhasebesi; ESG raporlaması; kurumsal meşruiyet; CARE modeli; ekolojik borç. JEL Kodları: M41; Q51; Q56; Q57; G34.