AI Summary & Key Takeaways
AI InsightFinally, Ibn Bajjah's reading of al-Farabi based on his classification of perfection and the compatibility of this reading with al-Farabi's philosophy will be discussed.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Ibn Bajjah lists four types of perfection: Bodily perfection, perfection provided by tools, moral perfection, and intellectual perfection. He divides this last type of perfection into practical and theoretical parts. Ibn Bajjah emphasizes the instrumental character of all perfection except intellectual/theoretical perfection. He even considers these intellectual/theoretical perfection in relation to pure intelligibles located in the Agent Intellect. Ibn Bajjah reads al-Farabi's philosophy in concordance with his own philosophical thought. In his philosophy of ethics and politics, Farabi emphasizes practical perfection and social good. However, Ibn Bajjah focuses heavily on Farabi's explanations regarding theoretical perfection. He undertakes this reading in his Defense of al-Farabi treatise. In Ibn Bajjah's general philosophy, means are considered necessary to achieve the highest goal. However, once the highest goal is achieved, the place and status of the means become problematic. While al-Farabi's thought on ethics and politics demonstrates a close relationship between the theoretical and practical spheres, Ibn Bajjah focuses intensely on the theoretical aspect of al-Farabi's philosophy, making the practical sphere a mere tool. This study examines Ibn Bajjah's classification of perfection and the place of practical perfection within this classification. This classification is also examined from the perspective of Farabi's ethics and politics. Comparisons are also made with Aristotelian ethics in some places. Finally, Ibn Bajjah's reading of al-Farabi based on his classification of perfection and the compatibility of this reading with al-Farabi's philosophy will be discussed.
Özet
İbn Bâcce dört yetkinlik türü saymaktadır: Bedensel yetkinlikler, yapma aletlerin sağladığı yetkinlikler, ahlak yetkinlikleri ve fikri yetkinlikler. Bu sondaki yetkinliği pratik ve teorik kısımlara ayırır. İbn Bâcce fikri/teorik yetkinlik dışında kalan tüm yetkinliklerin araçsal karakterini vurgular. Hatta fikri/teorik yetkinlikleri, Faal akılda konumlanan saf akledilirler için dikkate alır. İbn Bâcce Fârâbî felsefesini kendi felsefi düşüncesine uygun bir şekilde okur. Fârâbî, ahlak ve siyaset felsefesinde pratik yetkinlikleri ve toplumsal iyileri öne çıkarır. Ne var ki İbn Bâcce Fârâbî'nin teorik yetkinliklere ilişkin açıklamalarına yoğun bir şekilde yönelir. Fârâbî Savunması incelemesinde bu yönde bir okuma gerçekleştirir. İbn Bâcce’nin genel felsefesinde en yüksek amaca ulaşmak için araçlar gerekli görülmektedir. Ancak en yüksek amacın elde edilmesi durumunda, araçların yeri ve statüsü sorunlu hale gelmektedir. Fârâbî’nin ahlak ve siyaset düşüncesinde teorik alan ve pratik alan arasında sıkı bir ilişki olmakla birlikte, İbn Bâcce Fârabî felsefesindeki teorik yöne yoğunlaşır ve pratik alanı salt araç hale getirir. Mevcut çalışmada İbn Bâcce’nin yetkinlikler tasnifi ve bu tasnifinde pratik yetkinliklerin yeri irdelenmektedir. Ayrıca bu tasnif, Fârâbî’nin ahlak ve siyaset düşüncesi açısından irdelenmektedir. Yer yer Aristoteles etiği ile de karşılaştırmalar yapılmaktadır. Son tahlilde İbn Bâcce’nin yetkinlikler tasnifinden hareketle, onun Fârâbî okuyuşu ve bu okuyuşun Fârâbî felsefesine uygunluğu ele alınmaktadır.