Anket sonuçları ve gözlem sonuçları karşılaştırılarak engelliler açısından olumsuzluk içeren mekânsal durumlar saptanmaya çalışılmıştır.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmada, kentteki dezavantajlı gruplardan bedensel ve görme engellilerin kent merkezi özelinde kentsel mekânlara erişebilirliği, Amasya kenti örneği üzerinden tartışılmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Çalışma; Amasya kent merkezinin ana arteri olan Mustafa Kemal Paşa Caddesi bu caddeye bağlanan ara sokakların engelli kullanımı açısından değerlendirilmesini amaçlamaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Anket sonuçları ve gözlem sonuçları karşılaştırılarak engelliler açısından olumsuzluk içeren mekânsal durumlar saptanmaya çalışılmıştır.
Bu çalışmada, kentteki dezavantajlı gruplardan bedensel ve görme engellilerin kent merkezi özelinde kentsel mekânlara erişebilirliği, Amasya kenti örneği üzerinden tartışılmaktadır. Çalışma; Amasya kent merkezinin ana arteri olan Mustafa Kemal Paşa Caddesi bu caddeye bağlanan ara sokakların engelli kullanımı açısından değerlendirilmesini amaçlamaktadır. Araştırmanın yöntemi; saha araştırmasında yürütülen yerinde gözlem, inceleme ve tespitlerle beraber fiziksel ve görme engellilerle yapılan anket uygulamasını kapsamaktadır. Anket sonuçları ve gözlem sonuçları karşılaştırılarak engelliler açısından olumsuzluk içeren mekânsal durumlar saptanmaya çalışılmıştır.
Güremen, L., Dede, O. M. (2019). Amasya Kent Merkezi Mustafa Kemal Paşa Caddesi Üzerinde Engellilerin Erişim Güçlükleri. Technological Applied Sciences, Cilt: 14 Sayı: 3, 80–97. https://ajindex.com/articles/1659334
World Health Organisation, (1980). International Classification of Impairments, Disabilities and Handicaps, Geneva.
Wood, P., (1980). International Classification of Impairments, Disabilities and Handicaps. Geneva: World Health Organization.
Coleman, D., (2000). Assisted suicide and disability, Human Rights: Journal of the Section of Individual Rights and Responsibilities, 27(1).
Morris, J., (2001). Impairment and Disability: Constructing an Ethics of Care That Promotes Human Rights, Hypatia, 16(4):1-16.
Madanıpour, A., (2000). Public space in the city, Design Professionals and the Built Environment, eds. P. Knox, P. Ozolins, John Wiley, New York; pp:117-125.
Miller A.L., Rathus, J.H., and Linehan, M.M., (2007). Dialectical Behavior Therapy with Suicidal Adolescents, The Guilford Press, New York, NY, 2007; ISBN 1-59385-383-1, pp:346.
Mitchell, L. and Burton, E., (2006). Neighbourhoods for life: Designing Dementia‐friendly Outdoor Environments Quality in Ageing and Older Adults, Volume:7, Issue:1.
Parkinson, J., (2009). Symbolic Repreesentation in Public Space: Capital Cities, Presence and Memory, Journal of Representative Democracy, 45(1):1-14.
Lynch, K., (1981). Theory of Good City Form, MIT Press, Cambridge, Massachusetts.
Preiser, W.F.E. and Korydon, H.S., (2010). Universal Design at the Urban Scale. Universal Design Handbook (ed. by FE Wolfgang Preiser), McGraw Hill Professional, USA.
Carr, S., Francis, M., Rivlin, L., and Stone, A., (1992). Public Space, Cambridge University Press, UK.
Planning and Design for Sustainable Urban Mobility Global Report on Human, 2013, p:90-95.
Ersoy, M., (2009). Kentsel Planlamada Arazi Kullanım Standartları, BRC Basım Matbaacılık, Ankara, pp:118.
Kaplan, H., Yüksel, Ü., Gültekin, B., Güngör, C., Karasu, N. ve Çavuş, M., (2011). Yerel Yönetimler İçin Ulaşılabilirlik Temel Bilgiler Teknik El Kitabı, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı, Özürlü ve Yaşlı Hizmetleri Genel Müdürlüğü, Ankara.
Malkoç, E., (2013). Yapılı Çevrenin Fiziksel Engelliler Yönüyle Kullanılabilirliği: İzmir Örneği, Artium Journal, 1(1):1-16.
Güremen, L., (2014). Amasya Kent Merkezi Ana Arter Yollarında Trafik Gürültüsünün Trafik Koşul ve Standartları Yönüyle Değerlendirilmesi, Engineering Sciences, 9(4):26-47.