Journals / Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2016 / Cilt: 6 - Sayı: 12

Uqaylid Domination in The Tenth and Thirteenth Century in Mosul, Aleppo and Contiguous to These Places

X. VE XI. ASIRDA MUSUL, HALEP VE BUNLARA MÜCÂVİR YERLERDE UKAYLÎ HAKİMİYETİ

Pages
249–278
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

After these events, the Great Saljuk ruler Malik shah came to al-Djazira and Syria then he subordinated Uqaylids, who were maintaining the management of the cities named Aleppo, Caber, Hit, ?Ukbara, Hadisa and ?Ana, to the Saljuk

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Uqaylid that was called Banu Uqaylid, Al-ı Musayyab or Banu al-Musayyab, is an Arab emirate who dominated Mosul and Aleppo in tenth and eleventh centuries.
📊
Key Findings & Data:Uqaylids had been in the service of Hamdanids who were founded by profiting from the chaos in al-Djazira region and after death of Mosul Hamdanids' last amir Abu Taghlib in 979, taking the advantage of management occasion in Mosul; they established a new Mosul-based emirate.
💡
Conclusion & Impact:After these events, the Great Saljuk ruler Malik shah came to al-Djazira and Syria then he subordinated Uqaylids, who were maintaining the management of the cities named Aleppo, Caber, Hit, ?Ukbara, Hadisa and ?Ana, to the Saljuk
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Uqaylid that was called Banu Uqaylid, Al-ı Musayyab or Banu al-Musayyab, is an Arab emirate who dominated Mosul and Aleppo in tenth and eleventh centuries. Inhabiting in the desert among Tihama, Najd and Hejaz before Islam, Uqaylids spreaded towards to the Damascus and al-Djazira region after spread of Islam. Uqaylids who settled in the upper regions of Mosul and Habur, set up an alliance with the Umayyads. They participated to the riots occurred against to Abbasid with the supporters of Umayyad after the revolution of Abbasid. After the weakening of the central authority of Abbasid, independent and semi-independent states began to be emerged in al-Djazira and Bilad al-Sham. Uqaylids had been in the service of Hamdanids who were founded by profiting from the chaos in al-Djazira region and after death of Mosul Hamdanids' last amir Abu Taghlib in 979, taking the advantage of management occasion in Mosul; they established a new Mosul-based emirate. From the date of their establishment, Uqaylids managed the political-military struggles or alliances with the cities located in their surrounding such as Marwanids, Mirdasids, Numayrids, Buwayhids, Fatimids and Abbasids. After the date of Saljuk's entry into Baghdad in 1055, they sometimes took part in Saljuk and sometimes against them, according to time and circumstances. Muslim, Uqaylids' Amir headed for northern Syria then seized Aleppo in 1080. After Saljuk ruler Suleiman Shah's Conquest of Antioch in 1084, Muslim and Suleiman Shah were confronted. The struggle between two parties resulted in Muslim's death and the destruction of Uqaylids. After these events, the Great Saljuk ruler Malik shah came to al-Djazira and Syria then he subordinated Uqaylids, who were maintaining the management of the cities named Aleppo, Caber, Hit, ?Ukbara, Hadisa and ?Ana, to the Saljuk

Özet

Benû Ukayl, Al-ı Müseyyeb veya Benî'l-Müseyyeb şeklinde adlandırılan Ukaylîler, on ve on birinci asırda Musul ve Halep'e hâkim olmuş bir Arap emirliğidir. İslâmiyet'ten önce Tihâme, Necd ve Hicâz arasındaki çöllerde meskûn olan Ukaylîler, İslâmiyet'in yayılmasından sonra Şam ve el-Cezîre bölgelerine doğru yayılmışlardır. Musul ve Hâbûr'un yukarı bölgelerine yerleşen Ukaylîler, Emevîler ile ittifak kumuşlardır. Abbasî ihtilalinden sonra Emevî taraftarları ile birlikte Abbasîlere karşı ortaya çıkan isyanlara iştirak etmişlerdir. Abbasîlerin merkezî otoritesinin zayıflamasından sonra el-Cezîre ve Bilâd-ı Şam'da bağımsız ve yarı bağımsız devletler ortaya çıkmaya başlamıştır. Ukaylîler el-Cezîre bölgesindeki bu kaostan istifade ederek kurulan Hamdânîlerin hizmetinde bulunmuş ve Musul Hamdânîlerinin son emiri Ebu Tağlib'in 979 yılındaki ölümünden sonra da Musul'daki yönetim boşluğunu fırsat bilerek Musul merkez olmak üzere yeni bir emirlik kurmuşlardır. Ukaylîler kuruldukları tarihten itibaren çevre şehirlerde bulunan Mervânîler, Mirdâsîler, Numeyrîler, Büveyhîler, Fatımîler ve Abbasîler ile siyasî ve askerî mücadeleler ya da ittifaklar yapmışlardır. Selçukluların 1055 tarihinde Bağdat'a girişlerinden sonra zamana ve şartlara göre bazen Selçukluların yanında, bazen de karşılarında yer almışlardır. Ukaylî emiri Müslim 1080 yılında Kuzey Suriye'ye yönelerek Halep'i ele geçirmiştir. Anadolu Selçuklu hükümdarı Süleymanşah'ın 1084 yılında Antakya'yı almasından sonra Müslim ve Süleymanşah karşı karşıya gelmiştir. Taraflar arasındaki mücadele; Müslim'in ölümü, Ukaylîlerin yıkılması ile neticelenmiştir. Bu hadiselerden sonra Büyük Selçuklu hükümdarı Melikşah el-Cezîre ve Suriye'ye gelerek Halep, Caber, Hît, ?Ukberâ, Hadîse ve ?Ane gibi şehirlerde yönetimlerini sürdüren Ukaylîleri Selçuklulara tabi kılmıştır

🔖

Cite This Article

TOKUŞ, Ö. (2016). Uqaylid Domination in The Tenth and Thirteenth Century in Mosul, Aleppo and Contiguous to These Places. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 12, 249–278. https://ajindex.com/articles/165803

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. ABÛ'L-FARAC, Gregoryus b. Ehrûn b. Malatî (İbnü'l-İbrî), Abû'l-Farac Tarihi I, (Süryanice'den İngilizceye trc. Ernest A. Wallis Budge), (Türkçeye çev. Ömer Rıza Doğrul), TTK, Ankara 1987.
  2. AHMED B. MAHMUD, Selçuk-nâme, I-II, Tercüman Gazetesi Yayınları, İstanbul 1977. EL-AZIMÎ, Muhammed b. Ali, Târîhu Haleb, tah ve nşr. İbrahim Za'rûr, Dımaşk 1985.
  3. AZIZOVA, Elnure, "Ukayl(Benû Ukayl)", DİA, İstanbul 2012, XXXXII 57-59. BAYBARS EL-MANSURÎ, (RÜKNEDDIN EL-EMIR), Zübdetü'l-Fikre fî Tarihi'l-Hicre, Feyzullah Efendi, nr. 1459, vr. 42-203. "Besâsirî", İA, Eskişehir 1997, II, 56. BEZER, Gülay Öğün, "Ukaylîler", DİA, İstanbul 2012, XLII, 59-61. EL-BUNDÂRÎ, Zübdetü'n-Nusra ve Nuhbetü'l-Usrâ (Irak ve Horasan Selçukluları Tarihi), çev. Kıvameddin Burslan, Türk Tarih Kurumu, Ankara 1999.
  4. COVERNTON, J. G., "Two Coins relating to the Buwayhid and ¢Okaylid Dynasties of Mesopotamia and Persia", The Numismatic Chronicli and Journal of the Numismatic Society, no. 4, vol. III, London 1903, 177-189.
  5. ÇELIK, Aydın, Fatımîler Döneminde Kahire Şehri, Fırat Üniversitesi Ortadoğu Araştırmaları Merkezi Yayınları, Elazığ 2008.
  6. DEGENER, Gesine, Das Emirat Der Banu Uqaıl Eine Untersuchung zum Zerfall des Abbasidischen Kalifats und zur Beduinisierung des Fruchtbaren Halbmonds, Göttingen 1987. EBÛ'L-FİDÂ, el-Melikü'l-Müyyed İmadeddin, Tarihu Ebû'l-Fidâ (el-Müsemmâ el-Muhtasar fî Ahbâri'l-Beşer), c. I-II, tah. Mahmud Deyyûb, Dâru'l-Kütübi'l-İlmiyye, Beyrut 1418/1997.
  7. ED-DİVECİ, Said, Tarihü'l-Mevsıl, c. I, Matbuatu Mecmai'l-İlmi'l-Irakî, Bağdat 1982/1402. EKİNCİ, Abdullah, Müze Şehir Urfa, Şanlıurfa Kültür ve Turizm İl Müdürlüğü Yayınları, Ankara ts. EL-EZDÎ, Ebû Zekeriyâ Yezid b. Muhammed b. İyâs, Tarihu'l-Mevsıl, II, tah. Ahmed Abdullah Mahmud, Dâru'l-Kütübi'l-İlmiyye, Beyrut 1971.
  8. HASAN, Hasan İbrahim, Tarihu'd-Devleti'l-Fâtımiyye fî'l-Mağrib ve Mısır ve Suriye ve Bilâdu'l-Arab, Kahire 1981. HİLÂL ES-SÂBÎ, Ebi'l-Hüseyin Hilâl b. el-Muhassin b. İbrahim, Zeylü Tecâribü'l-Ümem ve yelîhu el-Cüz'i's-Sâmin min Tarihi's-Sâbî', c. VII, Dârü'l-Kütübi'l-İlmiyye, Beyrut 1424/2003. ---------------------------, Kitâbu Tuhfetu'l-Ümerâ' fî Tarihi'l-Vüzerâ, nşr: H. F. Amedroz, Leiden 1903.
  9. HUART, Clément, Historie de Bagdad dans les Temps Moderns, Paris 1901. EL-HÜSEYNÎ, Sadreddin Ebu'l-Hasan Ali b. Nasır İbn Ali, Ahbârü'd-Devleti's-Selçukiyye, çev. Necati Lügal, TTK, Ankara 1999. EL-ISFAHÂNÎ, İmâduddin Muhammed b. Muhammed b. Hâmid, Tarihu Devleti Al-ı Selcûk, tah. Yahya Murad, Dâru'l-Kütübi'l-İlmiyye,