Journals / Adli Tıp Bülteni / 2000 / Cilt: 5 - Sayı: 2

Malpraktis iddialarında otopsinin önemi: Bir olgu sunumu

Pages
124–126
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu olgu bağlamında malpraktis olgularında, otopsinin önemi tartışılacaktır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Hekimler tıbbi girişimlerinde, hastaların acılarını dindirmek, sağlıklarına kavuşturmak ve sağlıklı yaşam sürdürmelerini amaçlarlar.
📊
Key Findings & Data:Ancak yapılan tıbbi müdahalelere rağmen, kişinin sağlığını kaybetmesi hatta ölmesi söz konusu olabilir.
💡
Conclusion & Impact:Bu olgu bağlamında malpraktis olgularında, otopsinin önemi tartışılacaktır.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Hekim-hasta ilişkileri · Tıbbi uygulama hatası · Otopsi

Özet

Hekimler tıbbi girişimlerinde, hastaların acılarını dindirmek, sağlıklarına kavuşturmak ve sağlıklı yaşam sürdürmelerini amaçlarlar. Ancak yapılan tıbbi müdahalelere rağmen, kişinin sağlığını kaybetmesi hatta ölmesi söz konusu olabilir. Bu olguların bir kısmında, sağlık çalışanlarının olayda ihmal ve kusurları olduğu idddiasıyla suçlamalar yapılabilmektedir. Bir hekimin sorumluluğundan bahsedilebilmesi için, eylemin hukuka aykırı ve kusurlu olmasının yanısıra, bir zararın meydana gelmesi ve zararın kusurlu eylem sonucu olması gerektiği belirtilmektedir. Bu çalışmada sağlık şurasına konu olan bir olgu, malpraktis iddialarında otopsinin önemini vurgulamak amacıyla sunulacaktır. Olayda; karın ağrısı şikayeti ile acil servise iki kez getirilen çocuk hasta, incelemeler sonucunda normal kabul edilip, tıbbi tedavi uygulanarak evine gönderilmiş, hasta iki saat sonra ölmüştür. Aile müdahale eden hekimlerden şikayetçidir. Pratisyen hekim, defin ruhsatı düzenlemeyerek adli olgu bildirimi yapmasına rağmen; muayene yapan adli tıp uzmanı ölümün adli vaka olmadığını ve otopsi yapılmasına gerek olmadığını belirterek defin ruhsatı düzenlenmesini sağlamıştır. Tanının kesin olmadığı veya olduğu düşünülse bile suçlamaların söz konusu olduğu bu olgular, hekim sorumluluğunu gündeme getirerek yargıya intikal eden olgulardır. Bu olgularda sorumluluğun saptanması ve/veya hekimi aklayacak olan bulgular otopsi ile elde edilecektir. Bu olgu bağlamında malpraktis olgularında, otopsinin önemi tartışılacaktır.

🔖

Cite This Article

ÖZDEMİR, M., ÇEKİN, N., GÜLMEN, M. K. (2000). Malpraktis iddialarında otopsinin önemi: Bir olgu sunumu. Adli Tıp Bülteni, Cilt: 5 - Sayı: 2, 124–126. https://ajindex.com/articles/165091

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (1)

  1. Aşçioğlu Ç. Tıbbi Yardım ve El Atmalardan Doğan Sorumluluklar. Ankara, Yargıtay Yayınları, 1993. 2.Ayan M.Tıbbi Müdahalelerden Doğan Sorumluluk. Ankara:Kazancı Matbaacılık Sanayi A.Ş., 1991. 3.Güler Ç, Çobanoğlu Z. Sağlık Mevzuatı. Ankara: Güneş Kitapevi Ltd.Şti,1997. 4.College of American Pathologists Forensic Pathology Committee. Handbook of Forensic Pathology, RC Froede Ed., Notthfeld, Illinois, College of American Pathologist Publication, 1990. 5.College of American Pathologist Autopsy Committee. Autopsy Performance and reporting. GM Hutchins Ed., Nortfeld, Illinois, college of American Pathologist Publication, 1990. 6.Nemets PN, Ludwig J, Kurland LT, Assesing the autopsy.b Am J Pathol 1987, 128:362-379. 7.Council Reports. Council on Scientific Affairs. Autopsy. A comprehensive review of current issues. JAMA 1987, 258:364-369. 8.Battle RM, Pathak D, Humble CG, Key CR, Vanatta PR, Hill RB, Anderson RE. Factors influencing discrepancies berween premortem and postmortem diagnoses. JAMA 1987, 258:339-344. 9.Salaçin S, Gülmen MK, Alper B, Çekin N, Entoksikasyon ön tanılı olgularda antemortem-post-mortem tanı farklılıkları. Ankara patoloji Bülteni 1994, 11:12-15. 10.Lundberg GD. Now is the time to emphasize the autopsy in quality assurance. JAMA 1988, 260:3488. 11.Sarode VR, Datta BN, Banerjee AK, Banerjtee CK, Joshi K, Bhusnurmath B, Radotra BD. Autopsy findings and clinical diagnoses:A review of 1000 cases. Hum Pathol 1993, 24:194-198. 12.Mitchell ML. Interdepartmental quality assurance using coded autopsy results. Modern Pathology 1993, 6:48-52. 13. Goldman L, Sayson R, Robbins S, Cohn LH, Bettmann M, Weisberg M. The value of the autopsy in three medical eras. N Engl J Med 1983, 308:1000-1005. 14.King DW. Potential of autopsy. Arch Pathol Lab Med 1984, 108:439-443. 15.Kircher T, Nelson J, Burdo H. The autopsy as a measure of accurancy of the death certificate. N Engl J Med 1985, 313:1263-1269. 16.Shanks JH, Cluggage GM, Anderson NH, Toner PG. Value of the necropsy in perioperative deaths. J Clin Pathol 1990, 43:193-195. 17.Goldman L. Diagnostic advances v the value of the autopsy. Arch Pathol Lab Med 1984, 108:501-505. 18.Helminski f. The Physician as private attorney general. Mayo Clin Proc 1994, 69:393-394. 19.Havard JDJ. Doctors and medical negligence. Acceptance of liability by hospital authorities does not solve ali the problems. BMJ 1990, 300:343-344. 20.Kern KA. Medicotegal analysis of errors in diagnosis and treatment of surgical endocrine disea