Journals / Humanities Sciences / 2026 / Cilt: 15 Sayı: 1

Türk Basınında Liderlerin Karikatürize Edilişi: 1987 Genel Seçimleri Örneği

Konur Alp Koz(Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi İletişim Fakültesi)0000-0001-6969-8660
Pages
1–22
Publication Date
2020-01-17
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışma kapsamında 1987 Genel Seçimleri öncesi Hürriyet, Cumhuriyet ve Tercüman gazetelerinde yer alan politik karikatürler incelenmiş; karikatürlerin, politik sistem içerisindeki siyasal aktörleri, yaratıcı ve sembolik göstergelerle, yeniden inşası ve liderlere ilişkin sunduğu gerçeklik araştırılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Karikatürler, belirli anlamların taşıyıcıları konumundadır ve anlam üretimine aracılık ederler.
📊
Key Findings & Data:Çoğu zaman söylenemeyen “şeylerin” açıkça ifadesi anlamına gelen karikatürler, gerçeklikleri göstergeler aracılığıyla inşa ederken, liderlere ilişkin yeni okumalar sunmakta ve bazı mesajlara da aracılık etmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Çalışma kapsamında 1987 Genel Seçimleri öncesi Hürriyet, Cumhuriyet ve Tercüman gazetelerinde yer alan politik karikatürler incelenmiş; karikatürlerin, politik sistem içerisindeki siyasal aktörleri, yaratıcı ve sembolik göstergelerle, yeniden inşası ve liderlere ilişkin sunduğu gerçeklik araştırılmıştır.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Göstergebilim · Dil Bilim · Karikatürler

Özet

Karikatürler, belirli anlamların taşıyıcıları konumundadır ve anlam üretimine aracılık ederler. Çoğu zaman söylenemeyen “şeylerin” açıkça ifadesi anlamına gelen karikatürler, gerçeklikleri göstergeler aracılığıyla inşa ederken, liderlere ilişkin yeni okumalar sunmakta ve bazı mesajlara da aracılık etmektedir. Bu bağlamda göstergebilim, hem bir “inceleme” hem de bir anlam “oluşturma” yöntemi olarak karşımıza çıkmaktadır. Söylenmek isteneni belirli bir anlam bütünlüğü içerisinde göstergelerden oluşan bir ilişki ağı içerisinde okuyucuya sunan karikatürler, karikatüristin oluşturduğu kurmaca dünyada bazı mesajlara da aracılık ederler. Çalışma kapsamında 1987 Genel Seçimleri öncesi Hürriyet, Cumhuriyet ve Tercüman gazetelerinde yer alan politik karikatürler incelenmiş; karikatürlerin, politik sistem içerisindeki siyasal aktörleri, yaratıcı ve sembolik göstergelerle, yeniden inşası ve liderlere ilişkin sunduğu gerçeklik araştırılmıştır.

🔖

Cite This Article

Koz, K. A. (2020). Türk Basınında Liderlerin Karikatürize Edilişi: 1987 Genel Seçimleri Örneği. Humanities Sciences, Cilt: 15 Sayı: 1, 1–22. https://ajindex.com/articles/1650827

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (27)

  1. Aydın, Ö., (1997). Anadili Eğitimi, Yabancı Dil Öğretimi ve Evrensel Dilbilgisi. Dil Dergisi, 54:23-30.
  2. Bağcı, N., (2003). Öğretim Sürecinde Öğrenciye ve Öğrenim Amacına Yönelik Yeni Yaklaşımlar. Milli Eğitim Dergisi Yayınları, Yaz:159.
  3. Bayrav, S., (1998). Yapısal Dilbilimi. İstanbul: Multilingual.
  4. Büyük Türkçe Sözlük (1988) Ankara: Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Türk Dil Kurumu.
  5. Ergin, M., (1995). Üniversiteler İçin Türk Dili. İstanbul: Bayrak Yayınları.
  6. Erkman, F., (1987) Göstergebilime giriş. İstanbul: Alan Yayıncılık.
  7. Fiske, J., (2003) İletişim Çalışmalarına Giriş. Çev. Süleyman İrvan. Ankara:Bilim ve Sanat.
  8. Guiraud, P., (1994). Göstergebilim. Çev. Mehmet Yalçın. Ankara: İmge.
  9. Günay, V.D., (2002). Göstergebilim Yazıları. İstanbul: Multilingual.
  10. Karahan, Ç., (2004). Dil Dışı Gösterge Olarak Sanat/Resim. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. 3(1):7.
  11. Kıran, Z., (1996). Dilbilim Akımları. Ankara: Onur Yayınları.
  12. Ökçesiz, H., (2003). Hukuka Felsefi ve Sosyolojik Bakışlar. İstanbul Barosu-HFSA İşbirliği, 6-7 Eylül 2003 Sempozyum Bildiri. İstanbul: İstanbul Barosu Yayınları.
  13. Piaget, J., (1999). Yapısalcılık. Ankara: Doruk Yayınları.
  14. Posner, R., (2001). Kültür Nedir? Antropolojideki Temel Kavramları Göstergebilim Açısından Yorumu. Göstergebilim Tartışmaları. Çev. Fatma Erkman-Akerson İstanbul: Multilingual.
  15. Rifat, M., (1986). Genel Göstergebilim Sorunları. İstanbul:Sözce Yayınları, 2. Baskı.
  16. Göstergebilimin ABC’si, (1992). İstanbul: Simav Yayınları.
  17. Homo semioticus, (2001). İstanbul: Om Yayınevi.
  18. Dilbilim ve Göstergebilim Çağdaş Kuramları, (1990). İstanbul: Düzlem Yayınları.
  19. Saussure, F., (1998). Genel Dilbilim Dersleri. Çev. Berke Vardar. İstanbul: Multilingual.
  20. Sözen, E., (1999). Söylem. İstanbul: Paradigma Yayınları.
  21. Topuz, H., (1986). İletişimde Karikatür ve Toplum. Eskişehir: A.Ü. Basımevi.
  22. Tüfekçi, M.E., (2004). Yapısalcı Yöntem ve Uygulama Alanları. Ankara üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Tiyatro Bölümü Tiyatro Araştırmaları Dergisi, 17:50-67.
  23. Yücel, T., (1982). Yapısalcılık. İstanbul: Ada yayınları.
  24. Göstergebilim, (1991). Dilbilim ve Türkçe içinde. Ankara: Dil Derneği Yayınları.
  25. Yapısalcılık, (1999). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
  26. Göstergebilim Tartışmaları, (2001). Multilingual.
  27. Yüksel, A., (1995). Yapısalcılık ve Bir Uygulama. Ankara: Gündoğan Yayınları.