AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe results show that, all three variables were positively related to each other, but the relationship between instrument practice habits and instrument lesson motivation was the strongest.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study aims to determine the relationship between the individual instrument practice habits of students receiving vocational music training and their motivation toward instrumental lessons, as well as their self-efficacy beliefs regarding instrumental performance. In this study, a multifactor predictive correlational research model was employed to test direct and indirect relationships within the framework of quantitative research. The data used in this study were obtained from 255 students receiving professional music education at three different faculties of a university, following a purposive sampling approach. During the data collection process, the Individual Instrument Practice Habits Scale, the Individual Instrument Lesson Motivation Scale, and the Instrument Performance Self-Efficacy Belief Scale were utilized in a single session to collect data. The results show that, all three variables were positively related to each other, but the relationship between instrument practice habits and instrument lesson motivation was the strongest. This means that individual’s instrument practice habits play a significant role in determining motivation toward their instrument lesson. Using structural equation modeling, we analyzed the effects of students’ instrument practice habits on their instrument lesson motivations and instrument performance self-efficacy beliefs. Our model predicted that instrument practice habits directly influence both motivation and self-efficacy beliefs and that motivation has a direct effect on self-efficacy beliefs. In this case, instrument practice habits may have an indirect effect on self-efficacy beliefs.
Özet
Bu araştırmanın amacı mesleki müzik eğitimi alan öğrencilerin bireysel çalgı çalışma alışkanlıkları ile çalgı dersine yönelik motivasyonları ve çalgı performansına ilişkin öz-yeterlik inançları arasındaki ilişkiyi belirlemektir. Bu araştırmada nicel araştırma çerçevesinde doğrudan ve dolaylı ilişkileri test etmek için çok faktörlü öngörücü ilişkisel araştırma modeli kullanılmıştır. Araştırmada kullanılan veriler, amaçlı örnekleme yaklaşımı izlenerek bir üniversitenin üç farklı fakültesinde mesleki müzik eğitimi alan 255 öğrenciden elde edilmiştir. Veri toplama sürecinde, tek bir oturumda veri toplamak için Bireysel Çalgı Çalışma Alışkanlıkları Ölçeği, Bireysel Çalgı Dersi Motivasyon Ölçeği ve Çalgı Performansı Öz-yeterlik İnancı Ölçeği adlı ölçekler kullanılmıştır. Sonuçlar, her üç değişkenin de birbirleriyle pozitif ilişkili olduğunu, ancak çalgı çalışma alışkanlıkları ile çalgı dersi motivasyonu arasındaki ilişkinin en güçlüsü olduğunu göstermiştir. Bu durum, bireylerin çalgı çalışma alışkanlıklarının, çalgı dersine yönelik motivasyonlarını belirlemede önemli bir rol oynadığı anlamına gelmektedir. Yapısal eşitlik modellemesini kullanarak, öğrencilerin enstrüman çalışma alışkanlıklarının enstrüman dersi motivasyonları ve enstrüman performansı öz yeterlilik inançları üzerindeki etkileri analiz edilmiştir. Ortaya çıkan model, enstrüman çalışma alışkanlıklarının hem motivasyonu hem de öz yeterlilik inançlarını doğrudan etkilediğini ve motivasyonun öz yeterlilik inançları üzerinde doğrudan bir etkiye sahip olduğunu öngörmüştür. Bu durumda, enstrüman çalışma alışkanlıklarının öz yeterlilik inançları üzerinde dolaylı bir etkisi olabilir.