Journals / Adli Tıp Bülteni / 2000 / Cilt: 5 - Sayı: 3

Cinayet olgularında sanıklarca sunulan gerekçelerin irdelenmesi

Pages
233–235
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Olgular benzer çalışma sonuçları ile karşılaştırılarak tartışılacaktır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Saldırgan davranışın en ileri biçimi olarak kabul edilen öldürme eyleminin hangi amaçlarla kimlere yöneldiği konusunda pek çok çalışma bulunmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Farklı çalışmalar her iki grup için değişik rakamlar vermekle birlikte, kurbanların genelde aile ve yakın çevreden olduğu kabul edilmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Olgular benzer çalışma sonuçları ile karşılaştırılarak tartışılacaktır.
🔬Design:Lab & Field Experiment
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Suç · Şiddet · Cinayet

Özet

Saldırgan davranışın en ileri biçimi olarak kabul edilen öldürme eyleminin hangi amaçlarla kimlere yöneldiği konusunda pek çok çalışma bulunmaktadır. Şiddeti uygulayanların, hemen her zaman eylemlerinin, kendilerince haklı gerekçeleri olduğunu ileri sürdükleri görülmektedir. Psikotik hastalarda sık görülen öldürme gerekçelerinin; kıskançlık ve kötülük görme hezeyanı olduğu belirtilirken, psikotik olmayanlarda öldürme gerekçelerinin çeşitlilik ve dağınıklık gösterdiği ifade edilmektedir. Farklı çalışmalar her iki grup için değişik rakamlar vermekle birlikte, kurbanların genelde aile ve yakın çevreden olduğu kabul edilmektedir. Bu çalışına; öldürme eylemi ile yargılanıp, davaları karara bağlanmış sanıkların öldürme gerekçeleri ve ölen kişi ile yakınlıklarını incelemek amacıyla planlandı. Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 1996/1-450 ve 1997/1-150 sayılı karar özetleri gözden geçirilerek, ölen ve öldüren konumundaki kişilerin; yaş, cinsiyet, yakınlık, öldürme gerekçeleri ve olay yerine göre dağılımları gruplandı. Toplam sanık sayısının 66. %89.39'unun erkek.%42.42'sinin 21-30 yaşlarında olduğu görüldü. Öldürülen 47 kişinin yaş grupları dağınıklık göstermekle birlikte %70.21'inin 20-50 yaş arasında ve %65.95'inin erkek olduğu saptandı. Olguların %72.34'ünün akrabalık bağı olan ya da birbirini tanıyan kişiler olduğu, %21.27'sinin namus olarak nitelenen gerekçe ile, %38.29'unun çeşitli gerekçeler ile o an yapılan tartışmalar sonucu olduğu ve %21.27'sinin aralarında husumet olan kişiler arasında olduğu görüldü. Şiddetin yaşamın her kademesinde, değişik şekillerde yaşanıp, ilişki kurma yöntemi içinde olağan kabul edilmesi sonucu, çok basit ve kolay nedenlerle, kişilerin öldürme eylemine yönelebildiği görülmektedir. Olgular benzer çalışma sonuçları ile karşılaştırılarak tartışılacaktır.

🔖

Cite This Article

ÇEKİN, N., HİLAL, A., GÜLMEN, M. K., ALPER, B., SARICA, D., SAVRAN, B., BİLGİN, N. (2000). Cinayet olgularında sanıklarca sunulan gerekçelerin irdelenmesi. Adli Tıp Bülteni, Cilt: 5 - Sayı: 3, 233–235. https://ajindex.com/articles/163572

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Dönmezer S. Kriminoloji. Beta Basını Yayım Dağıtım. 8. Basım, İstanbul 1994. 2.Amerikan Tabipler Birliği, Bilimsel İşler Konseyi. Kadınlara Yönelik Şiddet. Tıp İçin Taşıdığı Anlam. JAMA Kasım 1992
  2. 5(11): 799-806. 3.Yüksel Ş, Kayır A. Psikiyatriye Başvuran "Örselenen Kadın"in Tanınması. Düşünen Adam. Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi Yayın Organı. 1986.1(8)16-22. 4.Soysal H. Uygur N. Psikolik Hastaların Öldürme Davranışında Hedef Kitle. Nöropsikiyatri Arşivi, 1993
  3. 30(2):342-346. 5.Eronen M. Mental Disorders and Homicidal Behavior in Female Subjects. Am J Psychiatry, August 1995, 152(8): 1216-1218. 6.Erkol Z. Gaziantep E Tipi Cezaevi'ndeki Cinayet Hükümlüleri Üzerinde Bir Araştırma. Adli Tıp Dergisi. 1995
  4. 11(1-4): 39-46. 7. Akgün N. Adli Psikiyatri. Ankara 1987. 8.Çetin G, Koç S, Kolusayın Ö, Soysal Z, Altuğ M. Erişkinlerde Cinsel Unsuru Bulunan Cinayet Olgulan. I. Adli Dilimler Kongresi, Kongre Kitabı. Adana 12-15 Nisan 1994: 250-252. 9.Bilgili M, Cantürk G. Anne ve babayı öldürmeye iten nedenler. 8. Ulusal adli tıp günleri. Antalya,16-20 ekim 1995: 33-34. 10.Flitcraft AH. Şiddet. Değerler ve Cinsiyet. JAMA Kasım 1992
  5. 5(11): 812-814. 11.James A, Jenks C. Public Perceptions of Childhood Criminality. Brit. Jnl. of Sociology. June 1996-, 47(2): 315-331. 12.Michaud Y. Şiddet. İletişim Yayınları. 1996. 13.Sorenson SB, Shen H. Homicide Risk Among Immigrants in California, 1970 Through 1992. American Journal of Public Health. January 1996, 86(1): 97-100. 14.Hwang SW, Orav EJ, O'Connell JJ, Lebow JM. Brennan TA. Causes Of Death İn Homeless Adults İn Boston. Annals of internal Medicine, April 15, 1997: 126(8): 625-628. 15.Christoffel KK, Barlow B, Bell C. Dowd I), Godbold LT.Et Al. Adolescent Assault Victim Needs: A Review Of issues And A Model Protocol. Pediatrics, November 1996: 98(5)
  6. Uygur N, Geyran P. Türkcan S. Gençlerde Homisidal Davranış. Düşünen Adam, 1994
  7. 7(1-2): 10-23. 17.Cansunar FN, Balcıoğlu İ. Psikopati Ve Suçluluk. 7. Ulusal Adli Tıp Günleri, Antalya 1-5 Kasım 1993: 297-305. 18.Gebert VJ, Turco RN. Antisocial Personality Disorder, Sexual Sadism, Malignant 'Narcissism, And Serial Murder. Journal Of Forensic Science. 1997
  8. 42(1): 49-60. 19.Rivara FP. Mueller BA, Somes G, Mendoza CT, Rushforth NB, Kt Al. Alcohol And Illicit Drug Abuse And Risk Of Violent Death İn The Home. JAMA, August 20, 1997
  9. 278(7): 569-575. 20.Bailey JE, Kellermann AL, Somes GW, Banton JG. Rivara FP, Rushfonh NP. Risk Factors For Violent Death Of Women