AI Summary & Key Takeaways
AI InsightResults: The overall mean MAP was 88.99±27.44 mmHg.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Introduction: Contrast-associated acute kidney injury (CI-AKI) is a frequent and clinically important complication after percutaneous coronary intervention (PCI), particularly in hemodynamically unstable patients with non–ST-elevation myocardial infarction (NSTEMI). Mean arterial pressure (MAP) is a key determinant of renal perfusion, yet the impact of admission MAP on CI-AKI development in NSTEMI patients undergoing PCI has not been clearly established. To investigate the relationship between admission MAP and the development of CI-AKI within the first 72 hours after PCI in patients with NSTEMI. Methods: This single-center, retrospective observational study included 150 consecutive patients hospitalized with NSTEMI who underwent PCI between January and December 2025. Admission systolic and diastolic blood pressures were obtained from emergency department triage records and MAP was calculated using the standard formula (MAP = [SBP + 2×DBP]/3). CI-AKI was defined according to KDIGO criteria as an increase in serum creatinine ≥0.3 mg/dL or ≥50% from baseline within 72 hours after contrast exposure. Patients were divided into two groups: those who developed CI-AKI (n=62, 41.3%) and those who did not (n=88, 58.7%). Non-parametric tests and Spearman correlation analysis were used. Results: The overall mean MAP was 88.99±27.44 mmHg. Patients who developed CI-AKI had significantly lower admission MAP compared with those without CI-AKI (60.33±3.95 vs. 109.18±16.76 mmHg; p<0.001). Lower MAP was positively correlated with body mass index and heart rate. Chronic kidney disease and hyperlipidemia were more frequent among patients with CI-AKI and were also associated with lower MAP values (both p<0.001). Conclusion: In NSTEMI patients undergoing PCI, lower admission MAP is strongly associated with the development of CI-AKI within 72 hours. Given that MAP is a simple, rapid, and noninvasive parameter, its routine assessment at presentation may help identify high-risk patients and support clinical awareness regarding preventive care.
Özet
Giriş: Kontrast ilişkili akut böbrek hasarı (Kİ-ABH), perkütan koroner girişim (PKG) sonrası sık görülen ve mortalite ile morbiditeyi artıran önemli bir komplikasyondur. Ortalama arter basıncı (OAB), renal perfüzyonun temel belirleyicilerinden biridir; ancak PKG uygulanan non-ST elevasyonlu miyokart enfarktüsü (NSTEMI) hastalarında başvuru OAB’sinin Kİ-ABH gelişimi üzerine etkisi net olarak ortaya konmamıştır. NSTEMI nedeniyle PKG uygulanan hastalarda başvuru anındaki ortalama arter basıncı ile işlemi takip eden ilk 72 saat içinde gelişen Kİ-ABH arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi amaçlandı. Yöntemler: Bu tek merkezli, retrospektif gözlemsel çalışmaya Ocak–Aralık 2025 tarihleri arasında NSTEMI tanısıyla yatırılarak PKG uygulanan ardışık 150 hasta dahil edildi. Başvuru sistolik ve diyastolik kan basıncı değerleri acil servis triyaj kayıtlarından alındı ve standart formül kullanılarak OAB hesaplandı (OAB = [SKB + 2×DKB]/3). Kİ-ABH, KDIGO kriterlerine göre, kontrast maruziyetini takiben 72 saat içinde serum kreatinin düzeyinde ≥0,3 mg/dL artış veya başlangıca göre ≥%50 relatif artış olarak tanımlandı. Hastalar Kİ-ABH gelişen (n=62; %41,3) ve gelişmeyen (n=88; %58,7) olmak üzere iki gruba ayrıldı. İstatistiksel analizlerde non-parametrik testler ve Spearman korelasyon analizi kullanıldı. Bulgular: Tüm kohortun ortalama OAB değeri 88,99±27,44 mmHg idi. Kİ-ABH gelişen hastalarda başvuru OAB’si, gelişmeyenlere göre anlamlı derecede daha düşük saptandı (60,33±3,95 vs. 109,18±16,76 mmHg; p<0,001). Daha düşük OAB değerleri, vücut kitle indeksi ve kalp hızı ile düşük düzeyde pozitif korelasyon gösterdi. Kronik böbrek hastalığı ve hiperlipidemi, Kİ-ABH gelişen grupta daha sık olup daha düşük OAB değerleri ile ilişkili bulundu (her ikisi için p<0,001). Sonuç: NSTEMI nedeniyle PKG uygulanan hastalarda düşük başvuru ortalama arter basıncı, ilk 72 saat içinde Kİ-ABH gelişimiyle güçlü biçimde ilişkilidir. OAB’nin kolay, hızlı ve noninvaziv olarak ölçülebilmesi, özellikle yüksek riskli hastalarda başvuru anında risk sınıflaması yapılmasına yardımcı olabilir ve hidrasyonun optimize edilmesi, nefrotoksik ajanlardan kaçınılması ile kontrast hacminin sınırlandırılması gibi koruyucu stratejilerin yönlendirilmesine katkı sağlayabilir.