AI Summary & Key Takeaways
AI InsightProspective validation in larger cohorts is recommended. .
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Introduction: Chronic rhinosinusitis with nasal polyps (CRSwNP) is marked by persistent mucosal inflammation and frequent postoperative recurrence, even after surgical intervention. The identification of reliable biomarkers for predicting recurrence could enhance individualized management strategies. This study aimed to assess the immunohistochemical expression and correlations of p53, Ki67, S100A8, and PD-L1 in nasal polyps and their association with recurrence. Methods: A retrospective analysis was conducted on 52 cases, comprising 30 primary nasal polyps, 13 recurrent nasal polyps, and 9 normal control tissues. Formalin-fixed, paraffin-embedded sections were immunohistochemically stained for p53, Ki67, S100A8, and PD-L1. Expression levels were semi-quantitatively scored across epithelial, stromal, and inflammatory compartments. Statistical analyses included Chi-square, Kruskal–Wallis, and Spearman’s correlation (p<0.05). Results: Control mucosa exhibited minimal marker expression, whereas nasal polyp tissues showed significantly elevated staining intensities. Recurrent polyps demonstrated increased epithelial p53, stromal Ki67, and epithelial S100A8 positivity, along with heightened PD-L1 expression in inflammatory cells (p<0.05). Significant correlations were observed between stromal S100A8 and Ki67 (r=0.437, p<0.01), and between PD-L1 (inflammatory) and Ki67 (r=0.487, p<0.01). The combined expression of S100A8, Ki67, and PD-L1 offered superior predictive discrimination for recurrence compared to individual markers. Conclusion: The overexpression of p53, Ki67, S100A8, and PD-L1, particularly in recurrent cases, reflects complex interactions among epithelial proliferation, inflammation, and immune regulation in CRSwNP. A combined biomarker panel may enhance the prediction of postoperative recurrence and facilitate personalized follow-up and therapeutic strategies. Prospective validation in larger cohorts is recommended. .
Özet
Giriş: Nazal polip ile birlikte kronik rinosinüzit (CRSwNP), cerrahi müdahale sonrasında bile kalıcı mukozal inflamasyon ve sık postoperatif nüks ile karakterizedir. Nüksü öngörmek için güvenilir biyobelirteçlerin tanımlanması, kişiselleştirilmiş tedavi stratejilerini geliştirebilir. Bu çalışma, nazal polipte p53, Ki67, S100A8 ve PD-L1'in immünohistokimyasal ekspresyonunu ve korelasyonlarını ve bunların nüks ile ilişkisini değerlendirmek amacıyla yapılmıştır. Yöntemler: 30 primer nazal polip, 13 nükseden nazal polip ve 9 normal kontrol dokusundan oluşan 52 vaka üzerinde retrospektif bir analiz yapılmıştır. Formalinle sabitlenmiş, parafine gömülü kesitler p53, Ki67, S100A8 ve PD-L1 için immünohistokimyasal olarak boyanmıştır. Ekspresyon düzeyleri epitel, stromal ve inflamatuar kompartmanlar boyunca yarı kantitatif olarak puanlanmıştır. İstatistiksel analizler Ki-kare, Kruskal-Wallis ve Spearman korelasyonunu (p<0,05) içermektedir. Sonuçlar: Kontrol mukozasında minimal marker ekspresyonu görülürken, nazal polip dokularında önemli ölçüde yüksek boyama yoğunlukları gözlendi. Tekrarlayan poliplerde, epitel p53, stromal Ki67 ve epitel S100A8 pozitifliği artarken, enflamatuar hücrelerde PD-L1 ekspresyonu da yükseldi (p<0,05). Stromal S100A8 ve Ki67 (r=0,437, p<0,01) ile PD-L1 (inflamatuar) ve Ki67 (r=0,487, p<0,01) arasında önemli korelasyonlar gözlendi. S100A8, Ki67 ve PD-L1'in kombine ekspresyonu, tek tek belirteçlere kıyasla nüks için üstün bir prediktif ayrım sağladı. Sonuç: Özellikle nüks eden vakalarda p53, Ki67, S100A8 ve PD-L1'in aşırı ekspresyonu, CRSwNP'de epitelyal proliferasyon, inflamasyon ve immün regülasyon arasındaki karmaşık etkileşimleri yansıtmaktadır. Kombine biyomarker paneli, postoperatif nüksün öngörüsünü geliştirebilir ve kişiselleştirilmiş takip ve tedavi stratejilerini kolaylaştırabilir. Daha büyük kohortlarda prospektif validasyon önerilir.