AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThere is a need for more research in this field in Türkiye for raising awareness of burnout and fatigue amongst anaesthesiologists and hospital managements.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Anesthesiology and reanimation is a high-performance specialty where physicians are constantly exposed to stressors. This study primarily aims to evaluate the physical and mental health status of physicians working in anesthesiology and reanimation in Turkey, and to further identify the major occupational stress factors that could be eliminated by fatigue-management strategies. Methods: Our study was conducted through an online 63-item questionnaire. 115 anaesthesiologists working at various institutions in Türkiye were included. The questionnaire consists of multiple-choice and open-ended questions, designed with a 4-point Likert scale. The cumulative Likert scores for the responses were statistically evaluated, and further analyses were performed through comparisons among different groups of physicians with various descriptive characteristics. Results: 57.4% of physicians reported near-miss incidents caused by fatigue. Burnout levels were highest among trainees, followed by specialists, with faculty members experiencing the least burnout; physicians with children reported lower burnout, while female anaesthesiologists experienced more Imposter Syndrome symptoms. Hospital conditions for physician health were poorest in training and research hospitals and best in university hospitals, with a significant difference between the two (P=.004). Conclusion: Early recognition and treatment of the negative effects of occupational stress on anesthesiologists are crucial for improving patient safety and work performance. There is a need for more research in this field in Türkiye for raising awareness of burnout and fatigue amongst anaesthesiologists and hospital managements.
Özet
maç: Anesteziyoloji ve reanimasyon, hekimlerin sürekli olarak stres uyaranlarına maruz kaldığı yüksek performans gerektiren bir uzmanlık alanıdır. Bu çalışmada, ilk olarak Türkiye’de anesteziyoloji ve reanimasyon alanında görev yapan hekimlerin fiziksel ve zihinsel sağlık düzeylerini farklı açılardan değerlendirmek ve ikincil olarak ise buna etki eden meslek ilişkili stres faktörlerini ortaya koymaktır. Yöntemler: Çalışmamız 63 soruluk bir anketin internet üzerinden Türkiye’nin çeşitli kurumlarında anestezi alanında görev yapan 115 hekime ulaştırılması yoluyla yürütülmüştür. Bu anket, farklı kategorilerde katılımcıların soru öbeği ile fikir uyumunu değerlendiren 4 aşamalı Likert ölçeği ile oluşturulmuş çoktan seçmeli ve açık uçlu soruları da içermektedir. Bu kategoriler altında cevaplanan sorulara ait kümülatif Likert skorları istatistiksel olarak değerlendirmeye alınmış ve ileri analizler yapılmıştır. Bulgular: Hekimlerin %57,4'ü yorgunluk nedeniyle meydana gelen ramak-kala vakaları bildirmiştir. Tükenmişlik seviyeleri en yüksek asistan hekimlerde, ardından uzmanlarda görülürken, öğretim üyelerinde en düşük düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Çocuk sahibi olan hekimler daha düşük tükenmişlik bildirmiş, kadın anesteziyologlar ise daha fazla Imposter Sendromu semptomları yaşamıştır. Hekim sağlığını destekleyen fiziksel koşullar, eğitim ve araştırma hastanelerinde en kötü, üniversite hastanelerinde ise en iyi seviyede bulunmuş ve iki grup arasında anlamlı bir fark gözlenmiştir (P=.004). Sonuç: Mesleki stresin anesteziyologlar üzerindeki olumsuz etkilerinin erken tanınması ve tedavi edilmesi, hasta güvenliğinin artırılması ve iş performansının iyileştirilmesi açısından büyük önem taşımaktadır. Bu alanda daha fazla araştırma ve hastane yönetimlerinde tükenmişlik farkındalığını artırmayı hedefleyen somut gelişmelere ihtiyaç bulunmaktadır.