Journals / İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi / 2020 / Cilt: 9 - Sayı: 2

A Transformation from Jahiliyyah looting to the Military Campaign fo Badr

Bir Dönüşüm: Cahiliye Yağmacılığından Bedir Gazvesi Ganimetlerine

Pages
1879–1901
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Cahş and Badr.For Muhammad, the spoils of war were not ends, but means, which gave Muslims opportunities for new campaigns.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study addressed the legitimacy, form, and consequences of looting during transition from Jahiliyyah to Islam.
📊
Key Findings & Data:Bedouin Arabs seized property and women and children through looting, which was a source of income and security before Islam.After the advent of Islam, Abdullah b.
💡
Conclusion & Impact:Cahş and Badr.For Muhammad, the spoils of war were not ends, but means, which gave Muslims opportunities for new campaigns.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Ganimet · Enfâl · Bedir gazvesi

Abstract

This study addressed the legitimacy, form, and consequences of looting during transition from Jahiliyyah to Islam. Bedouin Arabs seized property and women and children through looting, which was a source of income and security before Islam.After the advent of Islam, Abdullah b. Cahş, which turned into a bloody carnage, was the first military action that made Muslims question the legitimacy of looting. On the days when a verse had not yet come, Muhammad the prophet reacted to that campaign, which took place without his permission, and therefore, did not share the spoils.The verses descended after the war of Badr, which took place the following year, declared the legitimacy of spoils of war, and therefore, Muhammad shared the spoils of the campaigns of Abdullah b. Cahş and Badr.For Muhammad, the spoils of war were not ends, but means, which gave Muslims opportunities for new campaigns.

Özet

Çalışmada Cahiliye döneminden İslâm dönemine geçişte ganimet almanın meşruiyeti, biçimi ve sonuçları ele alınmıştır. İslâm öncesinde önemli bir gelir kaynağı olan yağma savaşlarının sonucunda bedevi Araplar, kabilenin hem her türlü malını hem de kadınlarını ve çocuklarını ele geçirirlerdi. İslâm’ın gelişinden sonra ilk ganimete konu olan askeri eylem, Abdullah b. Cahş Seriyyesidir. İstenmedik bir biçimde ölümlü bir eyleme dönüşen bu seriyye ganimetin meşruiyetinin Müslümanlarca sorgulanmasına neden olmuştur. Ganimet konusunda henüz bir âyetin gelmediği bu günlerde Hz. Peygamber’in izni dışındaki bu eylemi hoş karşılamamış ve müfrezenin getirdiği ganimetleri kimseye paylaştırmamıştır. Ertesi yıl cereyan eden Bedir gazvesinin ardından nâzil olan âyetler ganimetin meşruiyetini de beyan etmiş ve Hz. Peygamber hem Abdullah b. Cahş Seriyyesi’nin hem de Bedir ganimetlerini taksim ettiler. Hz. Peygamber’in savaşlarında savaşmak zorunda kaldığında savaştığı için ganimet amaç olmayıp, araç olarak değerlendirilmiştir. Böylece Müslümanlar yeni gazveler için imkan bulmuşlardır.

🔖

Cite This Article

ÖZDEMİR, M. N. (2020). A Transformation from Jahiliyyah looting to the Military Campaign fo Badr. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 2, 1879–1901. https://ajindex.com/articles/160273

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (23)

  1. Kaynakça Acar, C. (2007). Cahiliyede ve Risalet Döneminde Savaş Olgusu (Basılmamış Dr. Tezi). Ankara: Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Algül, H. (1966). “Gazve”, DİA, cilt. 13, sayfa, sayfa 488, İstanbul:
  2. TDV Yayınları.
  3. Ali Cündi (1966). Şi’ru’l Harb fi’l Asri’l-Cahili, Kahire. Apaydın, H. Y. (1998). “Humus”, DİA, cilt 18, sayfa 365, İstanbul:
  4. TDV Yayınları.
  5. Arslan, İ. (2014). Beşeri ve Siyasi Yönleriyle Hz. Peygamber’in Hoşgörüsü, Ankara:
  6. STS Yayınları.
  7. Azimli, M. (2013).
  8. Siyeri Farklı Okumak, Ankara: Ankara Okulu Yayınları. Beyhakî, Ebȗ Bekir Ahmed b. Hüseyin (1985). Delailü’n-nübüvve ve ma’rifetü ahvali sahibi’ş-şerîa, thk. Abdülmu’tî Kal’acî, III, Beyrut: Dârü’l-kütübi’l-ilmiyye. Bilmen, Ö. N. (1998). Hukuk-ı İslâmiyye ve Istılahat-ı Fıkhıyye Kamusu, cilt 3, sayfa 394, İstanbul:
  9. Bilmen Yayınevi.
  10. Brockelmann, C. (1992). İslâm Ulusları ve Devletleri Tarihi, çev. Neş’et Çağatay, Ankara:
  11. Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Yayınları. Buharî, Ebu Abdullah Muhammed b. İsmail. (1410/1990). Sahihu’l Buhârî, şrh. Mustafa Deyb el-Buğa, cilt 4, sayfa, 1455, Beyrut. Câbirî, M. A. (1997). İslam’da Siyasal Akıl, çev. Vecdi Akyüz, İstanbul: Kitabevi Yayınları. Cevad Ali (1413/1993). el-Mufassal fi Tarihi’l Arabi Kable’l- İslâm, byy., cilt 4, sayfa 570, t.y. Davutoğlu, A. (1983). “ Kitabu’l Cihad ve’s Siyer”, Sahih-i Müslim Tercüme ve Şerhi, İstanbul, Bab: 18, Hadis: 58, cilt 8, sayfa 518-521, İstanbul:
  12. Sönmez Neşriyat. Derveze, İ. (1995). Kur’an’a göre Hz. Muhammed’in Hayatı, çev. Mehmet Yolcu, İstanbul, cilt 3, sayfa 287-288, İstanbul: Yöneliş Yayınları. Doğuştan Günümüze Büyük İslâm Tarihi (1988). cilt 1, sayfa 141-142, Ankara:
  13. Akçağ Yayınları.
  14. Dozy, R. P. A. (2006). İslâm Tarihi, Osm. Çev. Abdullah Cevdet, Osm. Türkçeye çev. Vedat Atila, cilt 1, sayfa 59-60, İstanbul:
  15. Gri Yayınevi.
  16. Ebu Davud, Süleyman b. Eş’as es-Sicistanî (1409/1988).
  17. Sünen-i Ebu Davud, Müt. Fih. Kemal Yusuf el-Hut, cilt 2, sayfa 68, Beyrut: Daru’l-Cinân Ebu Ubeyd, Kasım b. Sellam, Kitabu’l-Emval(t.y.). thk. Muhammed Halil Hiras, Beyrut, ty. Ebu Yusuf, Yakub b. İbrahim el-Ensârî, Kitabu’l-Harac,(t.y.). thk. Muhammed el-Menasir, tak. Abdülaziz ed-Dûrî, Amman: Erkal, M. (1996). “Ganimet”, DİA, cilt 13, sayfa 394, İstanbul:
  18. TDV Yayınları.
  19. Esed, M. (1423/2002). Kur’an Mesajı Meal-Tefsir, çev. Cahit Koytak, Ahmet Ertürk, İstanbul:
  20. İşaret Yayınları.
  21. Fayda, M. ( 1992). “Batn-ı Nahle Seriyyesi”, DİA, cilt 5, sayfa 202-203, İstanbul:
  22. TDV Yayınları.
  23. Günaltay, Ş. (1997). İslâm Öncesi Ar