Journals / Adli Tıp Bülteni / 2003 / Cilt: 8 - Sayı: 1

Comparison between the Forensic Medicine Departments and the Unit of Council of Forensic Medicine in Kocaeli in related with forensic service

Kocaeli'nde Adli Tıp Şube Müdürlüğü ile Anabilim Dalı'nda Verilen Adli Tıp Hizmetlerinin Karşılaştırılması

Pages
9–14
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

As a conclusion, appropriate contribution of the forensic medicine departments in the forensic field can decrease excessive work load on the units of CFM, reducing the need for general practitioners and would be beneficial for educational duty of forensic medicine departments.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Although Council of Forensic Medicine(CFM) and Forensic Medicine Departments of University are both defined as official expertise centers for medicolegal cases, forensic expertise services are carried out by Units of Council of Forensic Medicine in practice.
📊
Key Findings & Data:We compare the statistical data of forensic services for the years 1998-2002 that was held by two different forensic expertise office.
💡
Conclusion & Impact:As a conclusion, appropriate contribution of the forensic medicine departments in the forensic field can decrease excessive work load on the units of CFM, reducing the need for general practitioners and would be beneficial for educational duty of forensic medicine departments.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2002 Verileri
⚙️Variables:Adli psikiyatri · Adli bilimler · Hastane bölümleri

Abstract

Although Council of Forensic Medicine(CFM) and Forensic Medicine Departments of University are both defined as official expertise centers for medicolegal cases, forensic expertise services are carried out by Units of Council of Forensic Medicine in practice. Under ordinary circumstances , forensic medicine departments should take responsibility not only for education but also science and technology improvement. Insufficient contribution of forensic medicine departments to the forensic expertice service is an handicap to spread the service and make it faster. We compare the statistical data of forensic services for the years 1998-2002 that was held by two different forensic expertise office. We found that most of the forensic reports were prepared by the Units of CFM, (98.1% of all reports) while only a small proportion of the reports were prepared by the Forensic Medicine Departments, Kocaeli University, Faculty of Medicine (1.9%).The proportion of reports about other aspects of forensic subjects between two offices are as follows; 96.3% of the reports of sexual assaults were prepared by the units of CFM, while only 3.7 % of them was prepared by the forensic medicine departments. 97.6% of the reports related with forensic psychiatry was prepared by the units of CFM, and 2.4% of them were prepared by the forensic medicine departments. We found that post mortems were carried out only by the forensic specialists from the units of CFM. As a conclusion, appropriate contribution of the forensic medicine departments in the forensic field can decrease excessive work load on the units of CFM, reducing the need for general practitioners and would be beneficial for educational duty of forensic medicine departments.

Özet

Adli Tıp Kurumu ve Adli Tıp Anabilim dalları yasalarca resmi bilirkişilik yapıları olarak tanımlanmakta ise de, uygulamada hizmet Adli Tıp Şube Müdürlükleri aracılığı ile yürütülmektedir. Adli tıp anabilim dalları, hekim ve yargı mensuplarının eğitiminde görev aldıkları gibi yeni bilgi ve teknoloji üreten araştırma kurumlarıdır. Ancak anabilim dalları ve öğretim üyelerinden uygulamada yeteri kadar yararlanılmaması bu özelliklerin yanı sıra hizmetin yaygınlığı ve hızlı gerçekleşmesini de engellemektedir. Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı'nın verdiği adli tıp hizmetlerine ait veriler ile ATK Kocaeli şube Müdürlüğünde verilen adli tıp hizmetlerine ait istatistikler beş yıllık süre (1998-2002) için karşılaştırılmıştır. Adli raporların %98.1'i Kocaeli şube Müdürlüğü tarafından verilirken, sadece % 1.9'unun Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından verildiği belirlenmiştir. Cinsel suçların değerlendirilmesinde şube Müdürlüğü % 96.3 oranında, Anabilim Dalı % 3.7 oranında, adli psikiyatriyi ilgilendiren konularda ise şube Müdürlüğü % 97.6, Anabilim Dalı %2.4 oranında gšörev üstlendiği saptanmıştır. Ölü muayenesi ve otopsilerin Adli Tıp şube Müdürlüğünde görevli adli tıp uzmanları tarafından yapıldığı tespit edilmiştir. Adli tıbbi olayların değerlendirilmesinde Adli Tıp Anabilim Dallarından uygun şekilde hizmet alınması eğitime yapacağı katkının yanı sıra Adli Tıp Kurumunda görev yapan adli tıp uzmanlarının iş yükünüde hafifletecek, adli olgularla pratisyen hekimlerin karşılaşma sıklığını azaltacaktır.

🔖

Cite This Article

ÇOLAK, B., BİÇER, Ü., DOĞAN, T., KURTAŞ, Ö., GÜNDOĞMUŞ, Ü. N., DEMİRBAŞ, İ. (2003). Comparison between the Forensic Medicine Departments and the Unit of Council of Forensic Medicine in Kocaeli in related with forensic service. Adli Tıp Bülteni, Cilt: 8 - Sayı: 1, 9–14. https://ajindex.com/articles/159720

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (1)

  1. Adli Tıp İşleyişinin Değerlendirilmesi Raporu. Adli Tıp Uzmanları Derneği (ATUD), 2003, İstanbul. 2.Çolak B,Etiler N, Biçer Ü. Adli Tıp Hizmetleri Kim Tarafından Sunulmaktır/ Sunulmalıdır?: Sağlık Bakanlığı mı? Adalet bakanlığı mı? Toplum ve Hekim Dergisi,Türk Tabipleri Birliği Yayın Organı, Mart-Nisan 2004; 19(2); 131-8. 3.Kök AN, Güraksın A, İnandı T, Çankaya H. Erzurum İl Sınırları İçindeki Sağlık Ocaklarında Görev Yapan Hekimlerin Adli Tıp İle İlgili Bilgi Düzeylerinin Saptanması. Toplum ve Hekim, Türk Tabipleri Birliği Yayın Organı, Mayıs -Haziran 1997; 12(79); 7-10 4.Fincancı Ş K. Türkiye'de ve Dünyada Adli Tıp Eğitimi.l.Adli Bilimler Kongresi Kitabı, Adana, 12-15 Nisan 1994; 52-54. 5.Salaçin S, Tuncer İ, Erkoçak EU. Türkiye'de Mezuniyet Öncesi ve Mezuniyet Sonrası Adli Tıp Eğitiminin Sorunları. Adli Tıp Dergisi 1993; 8(l-4);17-22. 6.Salaçin S, Çekin N, Özdemir MH, Kalkan Ş. Mezuniyet Öncesi Adli Tıp Eğitimi Almış Öğrencilere Yönelik Bir anket Çalışması. Adli Tıp Bülteni 1997; 2(1):21-24. 7.Çolak B, Biçer Ü, Gündoğmuş ÜN, Etiler N. Kocaeli İlinde Adli Görev ve Pratisyen Hekimler. Adli Tıp Dergisi 2001: 15(2), 36-45. 8.Barutçu N, Yavuz MF, Çetin G. Cinsel Saldırı Sonrası Mağdurun Karşılaştığı Sorunlar. Adli Tıp Bülteni.1999;4(2):41-53. 9.Çekin N, Hilal A, Bilgin N, Alper B, Gülme M, Savran B, Sarıca AD. Adana'da Ağır ceza Mahkemesi'ne Yansıyan Cinsel Suçların İncelenmesi. Adli Tıp Bülteni 1998;3(3):81-5. 10.Dokgöz H, Yanık A, Günaydın U, Bütün C, Sözen Ş.Cinsel Saldırı iddiası ile gelen 18 yaş üstü olguların muayene süreç ve sonuçlarının değerlendirilmesi. Adli Tıp Dergisi 2001;15(4):2-16. 11.Gülmen MK, Çekin N, Hilal A, Alper B, Salaçin S. Ülkemizde adli tıp uygulamalarında bilirkişilik sisteminin etik ilkeler açısından tartışılması. Adli Tıp Bülteni 1998;3(2), 57-60. 12.Hilal A, Çekin N, Karanfil R. Adli Otopsilerin Belirli Merkezlerde Yapılmasının Gerekliliği. İçinde; Yıllık Adli Tıp Toplantıları Sunular Kitabı (Eds: Cantürk G. Ağrıtmış H.) 2002; 322-325. 13.Katkıcı U. Sivas'da adli otopsiler (1990-1995): Demografik veriler ve otopsiyi yapan hekimin özellikleri. Adli Tıp Bülteni 1997; 1:3-6.