Journals / Sanat Tarihi Dergisi / 2012 / Cilt: 21 - Sayı: 2

Ottoman Era Wooden Kursî Samples From Edirne Mosques

Osmanlı Devri Edirne Camilerinden Ahşap Va’z Kürsüsü Örnekleri

Pages
99–135
Publication Date
2014-04-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this article, the kursîs, which are one of the important liturgical elements in mosques, are introduced and it is aimed to be revealed that they reflect the style and the art understanding of the period not less than the mosques they are in.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The subject of this study is the wooden kursîs ( va’z kürsüsü ) of Old, Muradiye, Üç Şerefeli and Selimiye Mosques in Edirne, which was one of the important political, scholastic, cultural and art centers and capitals of Ottoman Empire.
📊
Key Findings & Data:Despite the fact that the mosques mentioned above have been the subject of different researches and examined comprehensively, their kursîs have been ignored or described in a few words.
💡
Conclusion & Impact:In this article, the kursîs, which are one of the important liturgical elements in mosques, are introduced and it is aimed to be revealed that they reflect the style and the art understanding of the period not less than the mosques they are in.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Va’z kürsüsü · Edirne Eski Camii · Edirne Muradiye Camii

Abstract

The subject of this study is the wooden kursîs ( va’z kürsüsü ) of Old, Muradiye, Üç Şerefeli and Selimiye Mosques in Edirne, which was one of the important political, scholastic, cultural and art centers and capitals of Ottoman Empire. Despite the fact that the mosques mentioned above have been the subject of different researches and examined comprehensively, their kursîs have been ignored or described in a few words. In this article, the kursîs, which are one of the important liturgical elements in mosques, are introduced and it is aimed to be revealed that they reflect the style and the art understanding of the period not less than the mosques they are in.

Özet

Bu çalışmanın konusunu Osmanlı Devletinin başkenti ve aynı zamanda dönemin önemli siyaset, ilim, kültür ve sanat merkezlerinden biri olan Edirne’de inşa edilen Eski, Muradiye, Üçşerefeli ve Selimiye camilerinin ahşap va’z kürsüleri oluşturmaktadır. Söz konusu camiler bir çok araştırmanın konusu olmuş ve etraflıca incelenmiş olmasına rağmen, içlerinde bulunan va’z kürsüleri bu çalışmalarda, genellikle göz ardı edilmiş ya da sadece birkaç kelimeyle anlatılmıştır. Yazımızda, camilerin önemli litürjik elemanlarından biri olan va’z kürsüleri tanıtılarak bu unsurların da en az içerisinde bulundukları camiler kadar döneminin üslubunu ve sanat anlayışını yansıttıkları ortaya konmaya çalışılacaktır.

🔖

Cite This Article

Yıldız, Ş. Ö. (2014). Ottoman Era Wooden Kursî Samples From Edirne Mosques. Sanat Tarihi Dergisi, Cilt: 21 - Sayı: 2, 99–135. https://ajindex.com/articles/15937

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (20)

  1. Ahunbay, Zeynep, Selimiye Mosque And Its Social Complex, Ankara 2012.
  2. Akçıl, N. Ç., C. Özer, “Murâdiye Külliyesi”, Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi, C.31, İstanbul 2006, s.199-201.
  3. Akın, G., “Edirne Selimiye Camii’ndeki Müezzin Mahfili Üzerine Düşünceler”, Uluslararası Mimar Sinan Sempozyumu Bildirileri (Ankara 24-27 Ekim 1988), Ankara 1996, s.27-38.
  4. Apa, G., “Üsküdar Sultan Camilerinde Vaaz Kürsüleri”, Üsküdar Sempozyumu VI http://www.uskudar.bel.tr/tr- tr/bilgi/sayfalar/Sempozyum.aspx?SymposiumID=2, s.251-270.
  5. Arseven, C. E., “ Kürsü”, Sanat Ansiklopedisi, C. 3, İstanbul 1950, s.1199-1200.
  6. Aslanapa, O., Edirne’de Osmanlı Devri Âbideleri, İstanbul 1949.
  7. Aslanapa, O., Osmanlı Devri Mimarisi, İstanbul 1986.
  8. Aslanapa, O., Türk Sanatı, 2. Basım, İstanbul, 1989.
  9. Ayverdi, E. H., Osmanlı Mi’mâmarîsinde Çelebi ve II.Sultan Murad Devri 806-855 (1403-1451), İstanbul 1972.
  10. Azamat, N., “Hacı Bayrâm-ı Velî ”, Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi, C. 14, İstanbul 1996, s.442-447.
  11. Barışta, H. Ö., Selçuklu Ahşap İşçiliğinden Bazı Örnekler ve Tanınmış Birkaç Parça Üzerine”, I-II Milli Selçuklu Kültür ve Medeniyeti Semineri Bildirileri, Konya 1993, s.87-108.
  12. Barışta, H. Ö., “Osmanlı İmparatorluğu Geç Dönem Ağaç İşlerinin Eyüp Sultan’dan Seçkin Örnekleri”, Eyüp Sultan Sempozyumu VII, İstanbul 2003, s.84-89.
  13. Barışta, H. Ö., “Klasik Dönem İstanbul Camilerinden Bazı Vaız Kürsüleri”, Cumhuriyet’in 80. Feth’in 550.Yılında İstanbul’a Armağan, İstanbul 2004, s.68-72.
  14. Barışta, H. Ö., Osmanlı İmparatorluğu Dönemi İstanbul Cami ve Türbelerinden Ağaç İşleri, Ankara 2009.
  15. Berkey, J. P., “Storytelling, Preaching, and Power in Mamluk Cairo”, Mamluk Studies Review, Vol. 4, Chicago 2000, pp.53-73.
  16. Bozer, R. 15. Yüzyılın Ortasına Kadar Anadolu Türk Sanatında Ahşap Kapılar, (Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Arkeoloji ve Sanat Tarihi (Sanat Tarihi) Anabilim Dalı Basılmamış Doktora Tezi), Ankara 1992.
  17. Bozer, R. “Edirne Selimiye Camii’nin Ahşap Kapı ve Pencere Kanatları”, Vakıf ve Kültür Dergisi, C. 1, No:3, Ankara 1998, s.31-33.
  18. Bozer, R. “Süleymaniye’nin Ahşapları”, Bir Şaheser Süleymaniye Külliyesi, Ankara 2007, s.229-330.
  19. Çelebi, Evliya, Günümüz Türkçesiyle Evliya Çelebi Seyahatnamesi: Konya- Kayseri-Antakya-Şam-Urfa-Maraş-Sivas-Gazze-Sofya-Edirne, Haz. S.A.Kahraman-Y.Dağlı, C. 3., 2.Kitap, İstanbul 2006.
  20. Çetin, E., “Günümüzde Yapılan Selimiye Cami Restorasyonu”, Uluslararası Mimar Sinan Sempozyumu Bildirileri (Ankara 24-27 Ekim 1988), Ankara 1996, s.81-86. Çoruh