SavedAdd your journal

Journals / Journal of Human Rhythm / 2026 / Cilt: 3 Sayı: 1

HASTA GÜVENLİĞİNDE AMBULANS HİJYENİ

Zeynep M. Polat
Semra Gürel
Selma Altındiş
Pages
20–24
Publication Date
2017-03-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bunun için, eğitim konularının detaylı belirlenmesi ve eğitimcilerin, bu eğitimleri belli bir plan dahilinde vermeleri gerekmektedir

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Sağlıkla ilişkili enfeksiyonlar önemli bir sağlık yükü olup el hijyeni (HH) önemli bir önleme stratejisidir.
📊
Key Findings & Data:Dünya Sağlık Örgütü (WHO) 2009 yönergeleri beş ana hasta bakımı sırasında el yıkamanın önerilmesini; 1) bir hastaya dokunmadan önce; 2) temiz bir prosedür öncesi; 3) vücut sıvısına maruz kaldıktan sonra; Ve 4) bir hastaya dokunduktan veya 5) hasta çevresi.
💡
Conclusion & Impact:Bunun için, eğitim konularının detaylı belirlenmesi ve eğitimcilerin, bu eğitimleri belli bir plan dahilinde vermeleri gerekmektedir
🔬Design:Makale
📍Scope:2009 Verileri
⚙️Variables:Ambulans hijyeni · Ambulans hijyeni

Abstract

Sağlıkla ilişkili enfeksiyonlar önemli bir sağlık yükü olup el hijyeni (HH) önemli bir önleme stratejisidir. Dünya Sağlık Örgütü (WHO) 2009 yönergeleri beş ana hasta bakımı sırasında el yıkamanın önerilmesini; 1) bir hastaya dokunmadan önce; 2) temiz bir prosedür öncesi; 3) vücut sıvısına maruz kaldıktan sonra; Ve 4) bir hastaya dokunduktan veya 5) hasta çevresi. Bu 5 an içindeki HH fırsatları sıktır ve uygunluk düşüktür (% 22-60). İlk yardım travmalı hastalarda enfeksiyon riski özellikle yüksektir ve aktif travma resüsitasyonunda HH uyumluluğu henüz değerlendirilmemiştir. Hastanın güvenliğine, özellikle yatan hastalarda enfeksiyonların önlenmesine yönelik daha fazla araştırmanın uygulandığı bir dönemde, bu düzenlemede uyumluluğun daha etkin bir şekilde teşvik edilebileceği alternatif stratejilerin (örneğin eldiven kullanımı, anı öncelik verme) belirlenmesi için daha fazla araştırmaya ihtiyaç duyulmaktadır. Ambulanslar, enfeksiyon yayılımı için önemli risk faktörlerinden biridir. Tüm ambulans çalışanlarının hastane enfeksiyonu ve korunma konusunda sürekli hizmet içi eğitimine tabi tutulması gerekmektedir. Bunun için, eğitim konularının detaylı belirlenmesi ve eğitimcilerin, bu eğitimleri belli bir plan dahilinde vermeleri gerekmektedir

🔖

Cite This Article

Polat, Z. M., Gürel, S., Altındiş, S. (2017). HASTA GÜVENLİĞİNDE AMBULANS HİJYENİ. Journal of Human Rhythm, Cilt: 3 Sayı: 1, 20–24. https://ajindex.com/articles/1592494

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Avcı, K. ve Aktan, T. Bir Sistem Sorunu Olarak Tıbbi Hatalar ve Hasta Güvenliği. Düzce Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 2015; 5(2): 48-54.
  2. Karaca, A. ve Arslan, H. Hemşirelik Hizmetlerinde Hasta Güvenliği Kültürünün Değerlendirilmesine Yönelik Bir Çalışma. Sağlık ve Hemşirelik Yönetimi Dergisi, 2014; 1(1):9-18.
  3. Güven R. Dezenfeksiyon ve Sterilizasyon Uygulamalarında Hasta Güvenliği Kavramı. 5. Ulusal Sterilizasyon Dezenfeksiyon Kongresi Kitabı, Ed. Günaydın M, Öztürk R, Ulusoy S, Gültekin M. Antalya, 2007; 411-422.
  4. Coşkun F. Acil Servislerde ve Ambulanslarda Dezenfeksiyon ve Sterilizasyon Konusunda Yapılan Hatalar. 4. Ulusal Sterilizasyon Dezenfeksiyon Kongresi(20-24 Nisan 2005, Samsun) Kongre Kitabı. Ed. Murat Günaydın, Ahmet Saniç, Bülent Gürler, Bilimsel Tıp Yayınevi, Ankara, 2005, 375-7.
  5. Greenwood D, Slack RB, Peutherer JF. Hospital infection. In: Medical microbiology: A guide to microbial infections: pathogenesis, immunity, laboratory diagnosis, and control, Greenwood D (ed), 16th ed, NY: Churchill Livingstone, Edinburgh, 2002; p. 662-9.
  6. Pittet D, Tarara D, Wenzel RP. Nosocomial bloodstream infection in critically ill patients. Excess length of stay, extra costs, and attributable mortality. JAMA, 1994; 271: 1598-601.
  7. Nigam Y, Cutter J. A preliminary investigation into bacterial contamination of Welsh emergency ambulances. Emerg Med J. 2003; 20 (5): 479-82.
  8. Roline CE, Crumpecker C, Dunn TM. Can methicillin-resistant Staphylococcus aureus be found in an ambulance fleet? Prehosp Emerg Care. 2007; 11: 241-4.
  9. Alves DW, Bissell RA. Bacterial pathogens in ambulances: Results of unannounced sample collection. Prehosp Emerg Care. 2008; 12: 218-24.
  10. Block SS (ed). Disinfection, sterilization, and preservation. 4th ed. Lea & Febiger, Philadelphia, 1991: p. 617-41.
  11. Noh H, Shin SD, Kim NJ, Ro YS, Oh HS, Joo SI, Kim JI, Ong ME. Risk stratification-based surveillance of bacterial contamination in metropolitan ambulances. J Korean Med Sci. 2011; 26 (1): 124-30.
  12. Ankara Sağlık Müdürlüğü, Ambulans ve tıbbi malzeme temizlik dezenfeksiyon talimatı, 2011.
  13. Cömert F. Ambulans ve Ambulanslarda Kullanılan Malzemeler ile Ambulanslarda Müdahalelerde DAS Uygulamaları. (İçinde) 7. Ulusal Sterilizasyon Dezenfeksiyon Kongresi (16-20 Mart 2011, Antalya) Kongre Kitabı. Ed. Esen S, Perçin D, Özinel MA, Günaydın M, Zenciroğlu D. Bilimsel Tıp Yayınevi, Ankara, 2011, 215-223.
  14. Bulaşıcı hastalıklar ve korunma modülleri. SB Sağlık Eğitim Genel Müdürlüğü Yayınları.2008 http://sbu.saglik.gov.tr/Ekutuphane/kitaplar/t10.pdf, Erişim tarihi 25 Aralık 2016.
  15. Martin-Gill C, Reiser RC. Risk factors for 72-hour admission to the ED. Am J Emerg Med. 2004; 22: 448-53.
  16. Jonsson A, Segesten K. Daily stress and concept of self in Swedish ambulance personnel. Prehospital Disaster Med. 2004; 19: 226-34.
  17. Cuny E. Current concepts in hand hygiene. Compend Contin Educ Dent. 2004; 25(1): 11-16.