AI Summary & Key Takeaways
AI InsightTherefore blood collected from peripheral sites is recommended for drug analysis and interpretation.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Postmortem redistribution (PMR) refers to the changes that occur in drug concentrations after death. It involves the redistribution of drugs into blood from solid organs such as the lungs, liver and myocardium. Postmortem drug concentrations show variations depending on sampling sites and characteristics of the drugs. Drug properties such as volume of distribution, lipophilicity, and pKa are important factors. Basic, lipophilic drugs with a volume of distribution greater than 3 l/kg are most likely to undergo PMR. The anatomical location of blood sampling can influence the drug concentration. Blood collected at autopsy is an important biological sample and consists of cardiac and peripheral blood. The cardiac blood concentrations are, in general, higher than peripheral blood concentrations. Postmortem drug concentrations in peripheral blood were reported to be similar to antemortem drug concentrations. Therefore blood collected from peripheral sites is recommended for drug analysis and interpretation. While many laboratories is determining the redistribution in postmortem cases, they use cardiac/peripheric blood (C/P) concentration ratio. When this ratio is substantially greater than unity, the drug is considered to exhibit postmortem redistribution. The liver to peripheral blood (L/P) ratio is also evaluated as a marker of postmortem redistribution because of postmortem drug concentration is more stable in tissues. Confidence of drug concentration measured in postmortem blood is decreased and the importance of tissue analysis comes back on the agenda again. The interpretation of concentrations of drugs measured in the postmortem period is complex. In this reason, in our study What is the postmortem redistribution and Which biological samples should be taken for the correct and reliable assessment of the toxicological data? answers to the questions will be presented in the literature.
Özet
Postmortem redistribüsyon ölümden sonra ilaç konsantrasyonlarında meydana gelen değişimleri ifade eder. Akciğer, karaciğer ve miyokard gibi organlardan kan içerisine yeniden dağılımı içerir. Postmortem ilaç konsantrasyonları ilacın karakteristik özelliğine ve örneklemenin alındığı bölgeye dayalı olarak varyasyonlar göstermektedir. Dağılım hacmi, lipofilite ve pKa gibi ilaç özellikleri önemli faktörlerdir. Bazik, lipofilik ve 3 l/kg'dan daha büyük dağılım hacmine sahip ilaçların postmortem yeniden dağılıma uğraması muhtemeldir. Kan örneklemenin yapıldığı anatomik bölge ilaç konsantrasyonunu etkileyebilmektedir. Otopside toplanan kan, önemli bir biyolojik örnektir. Kardiyak ve periferik kandan oluşmaktadır. Kardiyak kan konsantrasyonu genelde periferik kan konsantrasyonundan daha yüksektir. Periferik kandaki postmortem ilaç konsantrasyonunun antemortem ilaç konsantrasyonuna benzer olduğu kaydedilmiştir. Bu yüzden ilaçların analizi ve yorumlanması için periferik bölgeden kanın toplanması önerilir. Pek çok laboratuvar postmortem vakalarda yeniden dağılımı tanımlarken kardiyak:periferik kan (C/P) konsantrasyon oranını kullanır. Bu oran birden daha büyük olduğunda o ilacın postmortem yeniden dağılım göstereceği düşünülür. Postmortem ilaç konsantrasyonu dokularda daha stabil olduğundan dolayı karaciğer: periferik kan (L/P) oranı da postmortem yeniden dağılım belirteci olarak değerlendirilir. Postmortem yeniden dağılımın anımsanmasıyla postmortem kanda tespit edilen ilaç konsantrasyonuna güven azalmakta ve doku analizinin önemi yeniden gündeme gelmektedir. Postmortem dönemde ölçülen ilaç konsantrasyonlarını yorumlamak karışıktır. Bu sebeple çalışmamızda Postmortem redistribüsyon nedir ve toksikolojik verilerin doğru ve güvenilir değerlendirilmesi için hangi biyolojik örnekler alınmalıdır sorularına yanıtlar literatür ışığında sunulacaktır.