SavedAdd your journal

Journals / Research in Sport Education and Sciences / 2026 / Cilt: 21 Sayı: 3

SALDIRGANLIKTA PROSOSYAL VE ANTİSOSYAL DAVRANIŞLARIN ROLÜ

Ceyhun Alemdağ(TRABZON ÜNİVERSİTESİ SPOR BİLİMLERİ FAKÜLTESİ)0000-0001-9892-820X
Pages
107–116
Publication Date
2019-09-24
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Özellikle antisosyal davranışların etkisi sözel ve fiziksel saldırganlığı belirlemede yüksektir denilebilir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Araştırmanın amacı sözel ve fiziksel saldırganlıkta prososyal ve antisosyal davranışların rolünü belirlemektir.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın çalışma grubunu takım/fiziksel-temas sporlarından, 223 (%52.5)’ü futbol, 202 (%47.5)’si basketbol olmak üzere toplam 425 erkek sporcu oluşturmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Özellikle antisosyal davranışların etkisi sözel ve fiziksel saldırganlığı belirlemede yüksektir denilebilir.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:sözel saldırganlık · fiziksel saldırganlık · öfke

Özet

Araştırmanın amacı sözel ve fiziksel saldırganlıkta prososyal ve antisosyal davranışların rolünü belirlemektir. Araştırmanın çalışma grubunu takım/fiziksel-temas sporlarından, 223 (%52.5)’ü futbol, 202 (%47.5)’si basketbol olmak üzere toplam 425 erkek sporcu oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Sporda Prososyal ve Antisosyal Davranış Ölçeği ve Buss-Perry Saldırganlık Ölçeği kullanılmıştır. Veriler, çoklu doğrusal regresyon analizi kullanılarak analiz edilmişir. Araştırma kapsamında prososyal ve antisosyal davranışın boyutları hem sözel saldırganlık hem de fiziksel saldırganlık ile orta düzeyde pozitif yönde anlamlı bir ilişki vermektedir. Prososyal ve antisosyal davranışlar, sözel saldırganlıkta toplam varyansın %11’ini açıklarken fiziksel saldırganlıkta toplam varyansın %17’sini açıklamaktadırlar. Özellikle antisosyal davranışların etkisi sözel ve fiziksel saldırganlığı belirlemede yüksektir denilebilir.

🔖

Cite This Article

Alemdağ, C. (2019). SALDIRGANLIKTA PROSOSYAL VE ANTİSOSYAL DAVRANIŞLARIN ROLÜ. Research in Sport Education and Sciences, Cilt: 21 Sayı: 3, 107–116. https://ajindex.com/articles/1581881

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (38)

  1. Abbasi Bakhtiari, R. (2012). Comparing the incidence of aggression among student athletes in various sports disciplines at the University of Tiran. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 47, 1869–1873. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2012.06.915
  2. Acet, M. (2006). Sporda saldırganlık ve şiddet. Morpa Yayınları.
  3. Alemdag, S. (2019). Investigation of prosocial and antisocial behaviors of young athletes in terms of moral decision making attitudes. Pedagogics, Psychology, Medical-Biological Problems of Physical Training and Sports, 3, 112–117. https://doi.org/10.15561/18189172.2019.0301
  4. Alemdağ, S. (2018). Genç futbolcuların prososyal ve anti̇sosyal davranışlarının incelenmesi̇. Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi, 9(2), 102–109. https://doi.org/10.17155/omuspd.394766
  5. Aslan, Ş., & Geyik, B. (2018). Investigations of football and basketball fans ’ view about sports violence and unwanted behaviors. Eurasian Research in Sport Science, 3(1), 1–14. https://doi.org/10.22396/ERISS.2018.31
  6. Balcikanli, G. S. (2013). The Turkish adaptation of the prosocial and antisocial behavior in sport scale (PABSS). International Journal of Humanities and Social Science, 3(18), 271–276.
  7. Bandura, A. (1989). Social cognitive theory. In R. Vasta (Ed.), Annals of child development.Vol. 6. Six theories of child development (Vol. 6, pp. 1–60). Greenwich: CT: JAI Press. https://doi.org/10.1037/0003-066x.44.9.1175
  8. Bandura, A. (1991). Social cognitive theory of moral thought and action. In W. M. Kurtines & J. L. Gewirtz (Eds.), Handbook of moral behavior and development (Vol. 1, pp. 45–103). Hillsdale, NJ: Erlbaum. https://doi.org/10.1080/0034408630580208
  9. Boardley, I. D., & Kavussanu, M. (2007). Development and validation of the moral disengagement in sport scale. Journal of Sport and Exercise Psychology, 29, 608–628. https://doi.org/10.1123/jsep.29.5.608
  10. Bulgu, N. (2006). Sporda şi̇ddet ve alt-kültür. Spor Bilimleri Dergisi, 16(4), 229–250.
  11. Buss, A. H., & Perry, M. (1992). The Aggression Questionnaire. Journal of Personality and Social Psychology, 63(3), 452–459. https://doi.org/10.1037/0022-3514.63.3.452
  12. Dal, S., Odabaş, İ., Suna, N., Bulgan, Ç., & Akkaya, S. (2014). Türkiye futbol süper ligi derbi maçı izleyicilerinin öfke ve saldırganlık davranışlarının incelenmesi. İstanbul Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 4, 45–48.
  13. Demirtaş Mardan, H. A. (2013). Buss-Perry Saldırganlık Ölçeği’nin Türkçe Formunun Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Türk Psikiyatri Dergisi, 24(2), 124–129. Retrieved from http://www.turkpsikiyatri.com/default.aspx?modul=ingilizceOzet&gFPrkMakale=640
  14. Donahue, E. G., Rip, B., & Vallerand, R. J. (2009). When winning is everything: On passion, identity, and aggression in sport. Psychology of Sport and Exercise, 10(5), 526–534. https://doi.org/10.1016/j.psychsport.2009.02.002
  15. Donahue, T., & Wann, D. L. (2009). Perceptions of the appropriateness of sport fan physical and verbal aggression: Potential influences of team identification and fan dysfunction. North American Journal of Psychology, 11(3), 419–428.
  16. Ekiz, D. (2009). Bilimsel araştırma yöntemleri (2nd ed.). Ankara: Anı Yayıncılık.
  17. Fields, S. K., Collins, C. L., & Comstock, R. D. (2007). Conflict on the courts: A review of sports-related violence literature. Trauma, Violence, and Abuse, 8(4), 359–369. https://doi.org/10.1177/1524838007307293
  18. Fraenkel, J. R., & Wallen, N. E. (2008). How to design and evaluate research in education (7th ed.). New York: McGraw-Hill Higher Education.
  19. Kavussanu, M. (2008). Moral behaviour in sport: a critical review of the literature. International Review of Sport and Exercise Psychology, 1(2), 124–138. https://doi.org/10.1080/17509840802277417
  20. Kavussanu, M., & Boardley, I. D. (2009). The prosocial and antisocial behavior in sport scale. Journal of Sport and Exercise Psychology, 31(1), 97–117. https://doi.org/10.1123/jsep.31.1.97
  21. Kavussanu, M., Seal, A. R., & Phillips, D. R. (2006). Observed Prosocial and Antisocial Behaviors in Male Soccer Teams: Age Differences across Adolescence and the Role of Motivational Variables. Journal of Applied Sport Psychology, 18(4), 326–344.
  22. Kavussanu, M., & Stanger, N. (2017). Moral behavior in sport. Current Opinion in Psychology, 16, 185–192. https://doi.org/10.1016/j.copsyc.2017.05.010
  23. Kleiber, D. A., & Roberts, G. G. (1981). The Effects of Sport Experience in the Development of Social Character: An Exploratory Investigation. Journal of Sport Psychology, 3, 114–122. https://doi.org/10.1123/jsp.3.2.114
  24. Mil, H. İ., & Şanlı, S. (2015). Sporda şi̇ddet ve medya etki̇si̇: Bi̇r maçın anali̇zi̇. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 14(55), 231–247. https://doi.org/10.17755/esosder.54183
  25. Mutz, M., & Baur, J. (2009). The role of sports for violence prevention: sport club participation and violent behaviour among adolescents. International Journal of Sport Policy and Politics, 1(3), 305–321. https://doi.org/10.1080/19406940903265582
  26. Özsoy, S. (2011). Spor gazetelerinin başlıklarında militarist ve şiddet içerikli metaforlar. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 1, 88–114.Resmi Gazete. Sporda şiddet ve düzensizliğin önlenmesine dair kanun, TBMM § (2011).
  27. Russel, G. W. (1993). The social psychology of sport. New York: Springer-Verlag.
  28. Sagar, S. S., Boardley, I. D., & Kavussanu, M. (2011). Fear of failure and student athletes’ interpersonal antisocial behaviour in education and sport. British Journal of Educational Psychology, 81(3), 391–408. https://doi.org/10.1348/2044-8279.002001
  29. Sage, L., Kavussanu, M., & Duda, J. (2006). Goal orientations and moral identity as predictors of prosocial and antisocial functioning in male association football players. Journal of Sports Sciences, 24(5), 455–466. https://doi.org/10.1080/02640410500244531
  30. Salant, P., & Dillman, D. A. (1994). How to conduct your own survey. New York: Wiley.
  31. Sebanc, A. M. (2003). The friendship features of preschool children: Links with prosocial behavior and aggression. Social Development, 12(2), 249–268. https://doi.org/10.1111/1467-9507.00232
  32. Seefeldt, V. D., & Ewing, M. E. (1997). Youth sports in America: An overview. President’s Council on Physical Fitness and Sports Research Digest, 2(11).
  33. Shields, D. L., LaVoi, N. M., Bredemeier, B. L., & Power, F. C. (2007). Predictors of poor sportspersonship in youth sports: Personal attitudes and social influences. Journal of Sport and Exercise Psychology, 29(6), 747–762. https://doi.org/10.1123/jsep.29.6.747
  34. Spaaij, R., & Schaillée, H. (2019). Unsanctioned aggression and violence in amateur sport: A multidisciplinary synthesis. Aggression and Violent Behavior, 44, 36–46. https://doi.org/10.1016/j.avb.2018.11.007
  35. Talimciler, A. (2003). Türkiye’de futbol fanatizmi ve medya ilişkisi. İstanbul: Bağlam Yayınları.
  36. Tenenbaum, G., Stewart, E., Singer, R. N., & Duda, J. (1997). Aggression and violence in sport: An ISSP position stand. The Sport Psychologist, 11, 1–7.
  37. Yücel, A. S., Atalay, A., & Gürkan, A. (2015). Factors affecting violence and aggression in sports. International Journal of Psychiatry and Psychological Researches, 2(2), 68–68. https://doi.org/10.17360/uhppd.201529603
  38. Ziyagil, M. A., Bilir, P., Çekin, R., & Temur, C. S. (2014). Türkiye’de sporda saldırganlık, şiddet ve çözüm önerileri. CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 7(1), 1–14. Retrieved from http://edergi.cbu.edu.tr/ojs/index.php/besyo/article/view/132