AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe study also discusses the maintenance of originality in the face of the perception of uniformization that emerged with globalization.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The tradition of handicrafts is one of the deep-rooted areas of production and consumption that has survived from the ancient times of Turkish culture to the present day. This tradition has been shaped by the knowledge, skills and experiences of individuals over centuries. Handicrafts are generally learned through observation, imitation, trial and error or the master-apprentice relationship. In the field of traditional crafts, the knowledge, experience and products passed down from generation to generation give rise to a sense of tradition, which is preserved as long as production continues. The aim of this article is to examine needlework (needle lace, crochet and knitting), an important component of handicrafts that are kept alive with unique characteristics in almost every region of Turkish cultural memory, using examples from the province of Artvin. For this purpose, field research was conducted in the central district of Artvin and the districts of Ardanuç and Hopa, and traditional knowledge, practices, tools and products were documented., field research was conducted in the central district of Artvin and the districts of Ardanuç and Hopa, and traditional knowledge, practices, tools and products were documented. Embroidery, which is an important element of clothing-dressing and adornment in our culture, has gained depth over time, and the resulting products have begun to represent the characteristics of the geography where people live. In this context, imitating the products in nature and creating a new composition with traditional knowledge and skills are prominent practices. In addition to daily needs, factors such as expectations, aesthetic concerns and consumer culture affect the creation processes of products. The study also discusses the maintenance of originality in the face of the perception of uniformization that emerged with globalization.
Özet
El sanatları geleneği Türk kültürünün kadim devirlerinden günümüze ulaşan köklü üretim ve tüketim alanlarından biridir. Bu gelenek, bireylerin sahip olduğu bilgi, beceri ve yüzyıllar boyunca aktarılan deneyimler yoluyla şekillenmiştir. El sanatları genellikle gözlem, taklit, deneme-yanılma veya usta-çırak ilişkisi yoluyla öğrenilmektedir. El sanatlarında, kuşaktan kuşağa aktarılan bilgi, deneyim ve ürünler sayesinde, geleneksellik niteliği kazanılmakta ve üretim devam ettikçe bu nitelik korunmaktadır. Bu makalenin amacı Türk kültürel belleğinin hemen her bölgesinde kendine özgü niteliklerle yaşatılan el sanatlarının önemli bir bileşeni olan el işlemelerinin (iğne, tığ oyaları ve örgü) Artvin ilinden örneklerle incelenmesidir. Bu amaçla Artvin merkez, Ardanuç ve Hopa ilçelerinde, saha araştırması yapılmış, geleneksel bilgi, uygulama, araç ve ürünler kayıt altına alınmıştır. Kültürümüzde giyim-kuşam ve süslenmenin önemli bir unsuru olan işlemeler, zamanla derinlik kazanmış, ortaya çıkan ürünler de insanların yaşadığı coğrafyanın özelliklerini temsil etmeye başlamıştır. Bu kapsamda doğada yer alan ürünlerin olduğu gibi taklit edilmesi, geleneksel bilgi ve becerilerle yeni bir kompozisyon yaratılması öne çıkan uygulamalardır. Gündelik ihtiyaçlar yanında, beklentiler, estetik kaygılar ve tüketim kültürü gibi etkenler ürünlerin yaratım süreçlerini etkilemektedir. Çalışmada küreselleşme ile birlikte ortaya çıkan tek tipleşme algısı karşısında seçilen örneklerden hareketle özgünlüğün sürdürülmesi de tartışılmaktadır.