AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe presence of infants lost to follow-up during the monitoring process was considered a notable finding.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: This study was conducted to retrospectively evaluate the audiological findings of infants who received a “refer” result during newborn hearing screening at the Audiology Unit of the Department of Otorhinolaryngology, Dokuz Eylül University Hospital. Materials and Methods: Newborn hearing screening was performed on 10,500 infants at the Audiology Unit of Dokuz Eylül University Hospital between 2010 and 2015. A follow-up appointment for advanced audiological evaluation was scheduled for 198 infants who received a “refer” result on screening. Audiological assessments included auditory brainstem response testing, 1000Hz tympanometry measurements, otoacoustic emission findings, and analysis of hearing loss risk factors associated with the infants. Results: The mean age of the 113 infants who underwent advanced audiological evaluation was 40.50±42.34 days, and the mean age at diagnosis of hearing loss was 115.25±54.71 days. Congenital hearing loss was identified in 41 infants (0.3%) out of 10,500 infants who underwent hearing screening. Hearing aids were recommended for 17 of the infants diagnosed with hearing loss, the mean age at hearing aid recommendation was 128.94±75.76 days. When the infants included in the study were evaluated in terms of hearing loss risk factors, the most common risk factors were prematurity, hyperbilirubinemia, neonatal intensive care unit admission, and a history of perinatal hypoxia. Conclusion: In this study, the rate of congenital hearing loss was found to be consistent with the literature. A family history of hereditary hearing loss and craniofacial anomalies were identified as significant risk factors for hearing loss. The presence of infants lost to follow-up during the monitoring process was considered a notable finding.
Özet
Amaç: Bu çalışma, Dokuz Eylül Üniversitesi Hastanesi, KBB AD Odyoloji Ünitesi’nde yenidoğan işitme taramasında “refer” sonucu alan bebeklerin odyolojik değerlendirme bulgularının retrospektif olarak incelenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Gereç ve Yöntem: Dokuz Eylül Üniversitesi Hastanesi Odyoloji Ünitesi’nde 2010-2015 yılları arasında 10.500 bebeğe yenidoğan işitme taraması uygulandı. Yenidoğan işitme taramasında “refer” sonucu alınan 198 bebeğin ileri odyolojik değerlendirme amacıyla kontrol randevusu planlandı. Odyolojik değerlendirmede işitsel uyarılmış beyinsapı potansiyelleri, 1000Hz timpanometri ölçümleri, otoakustik emisyon bulguları ve bebeklere ait işitme kaybı risk faktörleri analiz edildi. Bulgular: İleri odyolojik değerlendirmeye alınan 113 bebeğin yaş ortalaması 40,50±42,34 gün, işitme kaybı tanı yaş ortalaması ise 115,25±54,71 gün olarak hesaplandı. İşitme taraması gerçekleştirilen 10.500 bebekten 41’inde (%0,3) konjenital işitme kaybı tespit edildi. İşitme kaybı tanısı alan bebeklerin 17’sine işitme cihazı önerildi ve bu bebeklerde işitsel amplifikasyon önerilme yaş ortalamasının 128,94±75,76 gün olduğu belirlendi. Çalışmaya dahil edilen bebekler işitme kaybı risk faktörü açısından değerlendirildiğinde, en sık karşılaşılan risk faktörlerinin prematürite, hiperbilirubinemi, yenidoğan yoğun bakım ünitesinde kalma ve doğum sırasında hipoksi öyküsü olduğu görüldü. Sonuç: Bu çalışmada, konjenital işitme kaybı oranının literatürle uyumlu olduğu belirlendi. Ailede kalıtsal işitme kaybı öyküsü ve kraniyofasiyal anomalilerin işitme kaybı açısından anlamlı risk faktörleri olduğu saptandı. İzlem sürecinde takipten çıkan bebeklerin varlığı dikkat çekici bir bulgu olarak değerlendirildi.