AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings showed that teachers generally used adaptive cognitive emotion regulation strategies such as “refocus on planning,” “positive reappraisal,” and “positive refocusing” at high levels; by contrast, they reported lower use of maladaptive strategies such as “catastrophizing,” “self-blame,” and “other-blame.” The sample group also displayed high overall levels of spiritual well-being, indicating strong spiritual and inner resources that may support meaning-making and psychological balance in professional life.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The aim of this article is to examine the relationship between cognitive emotion regulation strategies and spiritual well-being levels among 394 teachers working at different school levels in Şırnak during the 2024–2025 academic year, and to determine whether these variables differ by demographic characteristics. Designed according to the relational survey model, the study collected data through the Cognitive Emotion Regulation Questionnaire and the Three-Factor Spiritual Well-Being Scale. The findings showed that teachers generally used adaptive cognitive emotion regulation strategies such as “refocus on planning,” “positive reappraisal,” and “positive refocusing” at high levels; by contrast, they reported lower use of maladaptive strategies such as “catastrophizing,” “self-blame,” and “other-blame.” The sample group also displayed high overall levels of spiritual well-being, indicating strong spiritual and inner resources that may support meaning-making and psychological balance in professional life. Pearson correlation analysis demonstrated that the “transcendence” and “harmony with nature” subdimensions of spiritual well-being were positively and significantly associated with adaptive cognitive emotion regulation strategies. In particular, a moderate positive relationship was found between “positive reappraisal” and the total score of spiritual well-being. The anomie dimension, which is reverse-scored in the scale, showed positive significant relationships with adaptive strategies such as “positive reappraisal” and “refocus on planning,” and negative significant relationships with maladaptive strategies such as “catastrophizing” and “blame.” Analyses of demographic variables showed that gender, professional experience, and job satisfaction produced certain differences in cognitive and spiritual processes. In particular, male teachers obtained higher scores than female teachers on the subdimensions of “acceptance” and “rumination.” Overall, the study demonstrates that spiritual well-being serves a protective and strengthening function in teachers’ coping with stress, especially in educational settings marked by emotional labor and sustained interpersonal responsibility. It also emphasizes the need to integrate holistic stress-coping programs that enhance cognitive-emotional awareness and nurture spiritual well-being into the education system to support teacher well-being, professional resilience, psychological health, and sustainable professional functioning within contemporary educational environments shaped by intensive cognitive, affective, and interpersonal demands in daily school practice.
Özet
Bu makalenin amacı, 2024-2025 eğitim-öğretim yılında Şırnak ilinde farklı okul kademelerinde görev yapan 394 öğretmenin bilişsel duygu düzenleme stratejileri ile manevi iyi oluş düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemek ve bu değişkenlerin demografik özelliklere göre farklılaşıp farklılaşmadığını ortaya koymaktır. Araştırma, ilişkisel tarama modeli doğrultusunda yapılandırılmıştır. Veriler, öğretmenlerin kullandıkları bilişsel duygu düzenleme stratejilerini belirlemek amacıyla Bilişsel Duygu Düzenleme Ölçeği; manevi iyi oluş düzeylerini değerlendirmek amacıyla Üç Faktörlü Spiritüel İyi Oluş Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Bulgular, öğretmenlerin genel olarak “plana tekrar odaklanma”, “pozitif yeniden gözden geçirme” ve “pozitif tekrar odaklanma” gibi uyumlu bilişsel duygu düzenleme stratejilerini yüksek düzeyde kullandıklarını; buna karşılık “yıkım”, “kendini suçlama” ve “başkalarını suçlama” gibi uyumsuz stratejilere daha düşük düzeyde başvurduklarını göstermiştir. Araştırmada örneklem grubunun genel manevi iyi oluş düzeylerinin yüksek olduğu saptanmış; bu bulgu, öğretmenlerin güçlü manevi ve içsel kaynaklara sahip olduklarına işaret etmektedir. Pearson korelasyon analizi sonuçları, manevi iyi oluşun “aşkınlık” ve “doğa ile uyum” alt boyutlarının uyumlu bilişsel duygu düzenleme stratejileriyle pozitif yönlü ve anlamlı ilişkiler sergilediğini; özellikle “pozitif yeniden gözden geçirme” stratejisi ile manevi iyi oluş toplam puanı arasında orta düzeyde pozitif bir ilişki bulunduğunu ortaya koymuştur. Öte yandan, ölçekte ters puanlanan anomi boyutunun “pozitif yeniden gözden geçirme” ve “plana tekrar odaklanma” gibi uyumlu bilişsel stratejilerle pozitif, “yıkım” ve “suçlama” gibi uyumsuz stratejilerle ise negatif yönde anlamlı ilişkiler gösterdiği belirlenmiştir. Demografik değişkenlere ilişkin analizler, cinsiyet, mesleki deneyim ve mesleki memnuniyet gibi etkenlerin bilişsel ve manevi süreçler üzerinde belirli farklılaşmalar oluşturduğunu göstermiştir. Özellikle erkek öğretmenlerin “kabul etme” ve “düşünceye odaklanma” alt boyutlarında kadın öğretmenlerden daha yüksek puan aldıkları saptanmıştır. Genel olarak bu çalışma, manevi iyi oluşun öğretmenlerin stresle başa çıkma süreçlerinde koruyucu ve güçlendirici bir işlev üstlendiğini ortaya koymakta; öğretmen refahını, mesleki dayanıklılığı ve psikolojik sağlığı desteklemek üzere bilişsel-duygusal farkındalığı artıran ve manevi iyi oluşu besleyen bütüncül stresle başa çıkma programlarının eğitim sistemine entegre edilmesinin önemli bir gereklilik olduğunu vurgulamaktadır.