AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe study discusses how vernacular architectural knowledge may help transform temporary housing areas from standardized shelter units into more flexible, socially responsive environments that support belonging and community recovery.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Post-disaster temporary housing settlements provide quick solutions to the immediate shelter needs of disaster survivors; however, in the long term, they may lead to psychosocial problems such as social isolation, loss of privacy, lack of belonging, and spatial alienation. A recent example of this situation can be seen in the container settlements established in Türkiye after the February 6, 2023 Kahramanmaraş earthquakes. In this study, vernacular architecture is considered as a possible design resource in response to the limitations of static housing models that may create such problems over time. The research uses spatial characteristics derived from the vernacular housing fabric of Hatay -one of the cities most severely affected by the earthquakes- as design inputs for generative artificial intelligence tools to develop alternative design scenarios. The study discusses how vernacular architectural knowledge may help transform temporary housing areas from standardized shelter units into more flexible, socially responsive environments that support belonging and community recovery.
Özet
Afet sonrası geçici konut yerleşimleri, afetzedelerin fiziksel barınma ihtiyacına hızlı yanıtlar sunsa da uzun vadede sosyal izolasyon, mahremiyet kaybı, aidiyet problemleri ve mekansal yabancılaşma gibi derin psikososyal sorunlara yol açabilmektedir. Bu durumun güncel bir örneği, Türkiye’de 6 Şubat 2023 Kahramanmaraş depremleri sonrasında kurgulanan konteyner kentlerde gözlenmiştir. Bu çalışmada, zamanla oluşan bu tür problemleri üreten statik yapılara karşı vernaküler mimari bir çözüm kaynağı olarak ele alınmaktadır. Çalışma kapsamında, depremlerden en fazla etkilenen kentlerin başında gelen Hatay’ın vernaküler konut dokusundan süzülen mekansal kodlar, üretken yapay zeka araçlarına tasarım girdisi olarak aktarılarak alternatif tasarım senaryoları geliştirilmiştir. Çalışma sonucunda, vernaküler mimari bilginin geçici konut alanlarını standart birer mühendislik nesnesi olmaktan çıkarıp toplumsal iyileşmeyi destekleyen, esnek ve aidiyet odaklı bir sosyal altyapıya dönüştürebilme potansiyeli tartışılmaktadır.