Bu çalışmada, Türkiye özelinde günah vergisi niteliğindeki özel tüketim vergisinin etkinliği incelenecektir.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Baba devlet ilkesinden hareketle ortaya çıkan paternalizm, toplum bireyleri adına huzurlu ve güvenli bir ortam sağlanması amacıyla devletin otoritesinin kullanmasıdır.
📊
Key Findings & Data:Osmanlı İmparatorluğunda 19. yüzyılda kendisini iyice hissettiren paternalizm günümüzde de kendisini göstermektedir.
💡
Conclusion & Impact:Bu çalışmada, Türkiye özelinde günah vergisi niteliğindeki özel tüketim vergisinin etkinliği incelenecektir.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Paternalizm · Günah Vergileri · Türkiye
Özet
Baba devlet ilkesinden hareketle ortaya çıkan paternalizm, toplum bireyleri adına huzurlu ve güvenli bir ortam sağlanması amacıyla devletin otoritesinin kullanmasıdır. Osmanlı İmparatorluğunda 19. yüzyılda kendisini iyice hissettiren paternalizm günümüzde de kendisini göstermektedir. Devletin özellikle erdemsiz mallar üzerine yoğunlaşarak uygulama alanı bulduğu paternalizm sayesinde bu malların tüketiminin önüne geçilerek sosyal refah sağlanmaya çalışılmaktadır. Vergiler de bu aşama da önemli bir araç olmaktadır. Literatürde günah vergileri olarak adlandırılan bir takım vergiler ise bu bağlamda etkin bir rol oynamaktadır. Bu çalışmada, Türkiye özelinde günah vergisi niteliğindeki özel tüketim vergisinin etkinliği incelenecektir.
BUYRUKOĞLU, S., BOZDOĞAN, D., KÖKTAŞ, A. M. (2016). PATERNALİST DEVLET ANLAYIŞININ BİR GEREĞİ OLARAK GÜNAH VERGİLERİ: TÜRKİYE ÖRNEĞİ. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 3, 15–31. https://ajindex.com/articles/155736
Bülbül, Duran (2013). Yerel Yönetimlerde Yeni Bir Finansman Yöntemi: Günah Vergileri, Vergi Sorunları Dergisi, Sayı: 294. Ellis, T. M., (2011). Taxing Sin orthe Sin of Taxation? DebatingCigaretteTaxes in Modern America, Master'sThesis, TheFaculty of theGraduate School of ArtsandSciences, BrandeisUniversity. Feinberg J. (1971). Legal Paternalism,CanadianJournal Of Phılısophy, 1(1), 105-125. GİB, (2015). http://www.gib.gov.tr/
Go, L. A. (2012). Are Sin TaxesSinful? A PolicyPaper on Philippine Sin Taxes, Action forEconomicReforms, Unit 1403 West Trade Center. Gözler K. (2007).
Anayasa Hukukuna Giriş, Bursa: Ekin Yayınevi.
Hayrullahoğlu, B. (2015). Türkiye'de Tütün Mamulleri ve Alkollü İçkilerde Özel Tüketim Vergisinin Başarısı, Journal of Life Economics, 4, 89-112.
Heper M. (2011). Türkiye’de Devlet Geleneği. Ankara:
Doğu-Batı Yayınları.
Hershey, P. T. (1985).
A Definition ForPaternalism, TheJournal Of MedicineandPhilosophy, 10(2), 171-182.
Heywood A. (2009).
Siyasi İdeolojiler, Çev. Ahmet Kemal Bayram, Özgür Tüfekçi, Hüsamettin İnanç, Şeyma Akın, Buğra Kalkan, Ankara:
Adres Yayınları.
Hoffer, A. &Shughart W. & Thomas M. (2013). Sin Taxes: Size, Growth, andCreation of theSindustry,Mercatus Center. Hoffman, W. (2015).South-Western Federal Taxation2015:
IndividualIncomeTaxes, Content Technologies, Kelsen, H. (2000). Saf Hukuk Kuramı: Devlet ve Hukuk Özdeşliği, Devlet Kuramı, Derleyen: Cemal Baki Akal, Ankara:
Dost Kitabevi Yayınları.
Lorenzi, P. (2004).
Sin Taxes, Society. 41:3, 59-65.
Lorenzi, P. &Zhang, J. Q. &Friedmann, R. (2010). Lookingfor Sin in AlltheWrongPlaces: An EmpiricalInvestigation of theAffluenzaConstruct, Journal of Behavioral&Applied Management, 11(3), 232-248. Özel Tüketim Vergisi (III) Sayılı Liste Uygulama Genel Tebliği, Resmi Gazete, Sayı: 29439. Sennett, Richard. (2011).
Otorite, Çev. Kamil Durand. İstanbul:
Ayrıntı Yayınevi.
Snowdon, C. (2012).
TheWages of Sin Taxes, Adam Smith Institute. Talbot, L.,&Pienaar, S.J. (2012). FatTax As An AlternativeTaxIn South Africa, International Business &EconomicsResearchJournal, 11(12), 1281-1288.
Tamm, S. (2007). Sin Taxes – Government’sImmoralActs in the Name of Morality,EuropeanFreedomSummit-Berlin, 2-3
Taylar, Y. (2012). Vergi Teorisi Açısından Özel Tüketim Vergileri ve Türk Özel Tüketim Vergisi Uygulaması,Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 12, 435-467.
Turan, D. &Yurdakul, A.(2009). Zararlı Alışkanlığı Önlemeye Yönelik Bir Araç Olar