AI Summary & Key Takeaways
AI InsightResults indicate that higher M/MP concentrations significantly reduce visit probability and per-capita spending.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Macro/mesoplastic (M/MP) pollution has become a critical stressor degrading beach quality, particularly in densely urbanized coastal settings. This study quantitatively assesses the impact of M/MP pollution on beach recreation demand and related local income. In metropolitan coastal areas such as Istanbul, increasing M/MP loads diminish perceived hygiene and aesthetic quality, alter visitor behavior, and generate measurable losses in cultural ecosystem services, including recreation and scenic value. Based on this hypothesis, (i) a multi-beach travel cost site-selection model (random utility, mixed logit) to incorporate M/MP density as an environmental quality attribute; and (ii) a discrete choice experiment (DCE) to estimate conditional willingness-to-pay (WTP) for enhanced beach cleanliness and hygiene, were applied. Changes in visitor welfare and reductions in regional expenditures were translated into local income effects using input–output multipliers. Results indicate that higher M/MP concentrations significantly reduce visit probability and per-capita spending. Due to the higher M/MP density at Büyükçekmece Beach (271.6 items/m²), the utility decreases (–134.4), whereas at Florya Beach, which has a lower density (202.2 items/m²), the utility assumes a relatively higher value (–101.3). Visitors expressed a mean WTP of approximately 40 TL for improved cleanliness. To our knowledge, this is the first study in Turkey to evaluate M/MP-driven recreational losses using advanced econometric modeling. Overall, findings demonstrate that rising M/MP densities erode recreational demand and regional spending, while positive WTP signals that targeted policy interventions—such as increased cleaning frequency and upstream pollution reduction—may yield net welfare gains.
Özet
Makro/mezoplastik (M/MP) kirliliği, özellikle yoğun kentleşmiş kıyı bölgelerinde plaj kalitesini düşüren kritik bir stres faktörü haline gelmiştir. Bu çalışma, makro/mesoplastik (M/MP) kirliliğinin plaj rekreasyon talebi ve yerel gelir üzerindeki etkisini nicel olarak tahmin etmeyi amaçlamaktadır. İstanbul gibi yoğun şehirleşme baskısı altındaki kıyılarda, artan M/MP yükünün hijyen/estetik algısını düşürerek, ziyaretçi davranışını değiştirdiği; dolayısıyla kültürel ekosistem hizmetlerinde (rekreasyon, manzara değeri) ölçülebilir kayıplara yol açtığı bilinmektedir. Bu hipotezden hareketle, (i) çoklu-plaj seyahat maliyeti site-seçim modeli (rasgele fayda, mixed logit) ile M/MP yoğunluğunu kalite özniteliği olarak değerlendirmek, (ii) DCE ile “temizlik/hijyen” için koşullu ödeme isteğini WTP tanımlamak üzerine yöntemler kullanılmıştır. Bu kapsamda, ziyaretçi refah değişimini ve bölgesel harcamadaki azalışı giriş-çıkış çarpanlarıyla yerel gelire eş değerlemek planlanmıştır. Bulgular, kıyı rekreasyon alanlarında deniz çöpünde ama özellikle M/MPdeki artışın, ziyaret günleri ve harcamaları oldukça azalttığını işaret etmekte hem ziyaretçi günlerini hem de bölgesel harcamayı istatistiksel olarak anlamlı verilerle düşürdüğünü göstermektedir. Büyükçekmece Plajı’nda M/MP yoğunluğu (271.6 adet/m²) nedeniyle fayda azalırken (-134.4), daha düşük yoğunluğa sahip Florya Plajı’nda (202.2 adet/m²) fayda daha yüksek bir değer (-101.3) almıştır. Ayrıca plaja gelen ziyaretçilerin plajın temizliği için ortalama 40 TL ödemeye razı olduğu belirlenmiştir. Elde edilen veriler kapsamında, ekonometrik modellerle yorumlanan ilk çalışma olma özelliği taşıyan bu çalışma sonuçları, M/MP yoğunluğundaki artışın ziyaret olasılığını ve kişi-başı harcamayı düşürdüğü; “temizlik” için pozitif WTP’nin ise politika seçenekleri (temizlik sıklığı, kaynakta azaltım) altında net refah kazanımları sağlayabildiğini göstermektedir.