AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe results indicate that EI serves as a strong partial mediator between SL and JP, accounting for approximately 49–53% of the total effect.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study investigates the relationships among strategic leadership (SL), emotional intelligence (EI), and job performance (JP) exclusively within the healthcare sector. Drawing on contemporary literature (2020–2025) and original empirical data collected from 320 healthcare professionals, the study applies advanced analytical techniques, including structural equation modeling (SEM), mediation, moderated mediation (PROCESS Model 7), and latent moderated structural equations (LMS). The results indicate that EI serves as a strong partial mediator between SL and JP, accounting for approximately 49–53% of the total effect. Moreover, the indirect effect of SL on JP through EI is conditionally moderated by gender, age, and professional experience. The strongest mediation effects are observed among female healthcare professionals in mid-career stages (31–40 years; 11–20 years of experience), whereas younger male professionals display a relatively stronger direct leadership effect. By integrating a triple-moderation framework with healthcare-specific evidence, the study advances leadership theory and offers actionable implications for leadership development and talent management in healthcare organizations.
Özet
Bu çalışma, sağlık sektörüyle sınırlı olmak üzere stratejik liderlik (SL), duygusal zekâ (DZ) ve iş performansı (İP) arasındaki ilişkileri incelemektedir. 2020–2025 dönemine ait güncel literatürden ve 320 sağlık çalışanından toplanan özgün ampirik verilerden yararlanan araştırma; yapısal eşitlik modellemesi (SEM), aracılık analizi, düzenleyici aracılık (PROCESS Model 7) ve gizil düzenleyici yapısal eşitlikler (LMS) gibi ileri düzey analiz tekniklerini kullanmaktadır. Bulgular, duygusal zekânın stratejik liderlik ile iş performansı arasındaki ilişkide güçlü bir kısmi aracı rol üstlendiğini ve toplam etkinin yaklaşık %49–53’ünü açıkladığını göstermektedir. Ayrıca, stratejik liderliğin duygusal zekâ aracılığıyla iş performansı üzerindeki dolaylı etkisinin; cinsiyet, yaş ve mesleki deneyim tarafından koşullu olarak düzenlendiği tespit edilmiştir. En güçlü aracılık etkileri, kariyerinin orta aşamasındaki kadın sağlık çalışanlarında (31–40 yaş; 11–20 yıl deneyim) gözlemlenirken, genç erkek çalışanlarda doğrudan liderlik etkisinin görece daha güçlü olduğu görülmektedir. Üçlü düzenleyici çerçeveyi sağlık sektörüne özgü kanıtlarla bütünleştiren bu çalışma, liderlik kuramına katkı sunmakta ve sağlık kuruluşlarında liderlik geliştirme ile yetenek yönetimi uygulamalarına yönelik uygulanabilir çıkarımlar ortaya koymaktadır.