AI Summary & Key Takeaways
AI InsightFindings reveal that etiquette education was delivered not only through formal institutions such as schools and madrasas but also through broader social environments including family, mosques, neighborhoods, and palace schools.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study explores the historical, pedagogical, and socio-cultural dimensions of etiquette education (adabımuaşeret) provided to children during the Seljuk and Ottoman periods. Employing a qualitative historical research design, the study analyzes primary and secondary sources through document and thematic analysis. Findings reveal that etiquette education was delivered not only through formal institutions such as schools and madrasas but also through broader social environments including family, mosques, neighborhoods, and palace schools. Instructional practices emphasized implicit learning, role modeling, task-based experience, and moral storytelling. Values such as respect, cleanliness, patience, courtesy, and social responsibility were central to both moral development and social integration. The results indicate a significant overlap between historical educational practices and contemporary values education, underscoring the potential of this heritage to enrich current educational policies. The study concludes that these multi-layered historical models of values transmission can offer culturally rooted insights for modern pedagogy.
Özet
Bu çalışma, Selçuklu ve Osmanlı dönemlerinde çocuklara verilen adabımuaşeret eğitiminin tarihsel, pedagojik ve sosyo-kültürel boyutlarını incelemeyi amaçlamaktadır. Nitel tarihsel araştırma deseniyle yürütülen çalışmada, döneme ait birincil ve ikincil kaynaklar doküman analizi yöntemiyle incelenmiş ve tematik analizle değerlendirilmiştir. Bulgular, adabımuaşeret eğitiminin sadece okul ortamlarında değil; aile, mahalle, cami ve saray gibi sosyal yapılarda da çok katmanlı şekilde yürütüldüğünü göstermektedir. Eğitimde örtük öğrenme, rol model alma, görev temelli öğrenme ve nasihat yoluyla değer aktarımı ön planda yer almıştır. Saygı, temizlik, sabır, nezaket ve sosyal sorumluluk gibi değerler, bireyin hem ahlaki gelişimi hem de toplumsal bütünleşmesi açısından temel hedefler olarak öne çıkmıştır. Elde edilen bulgular, tarihsel eğitim anlayışının günümüz değerler eğitimiyle büyük ölçüde örtüştüğünü ve kültürel sürdürülebilirlik açısından özgün katkılar sunduğunu ortaya koymaktadır. Araştırma sonucunda, geçmişte uygulanan bu çok katmanlı değer aktarım sisteminin günümüz eğitim politikalarına kültürel zenginlik kazandırabileceği sonucuna ulaşılmıştır.