Journals / Teknik Bilimler Dergisi / 2025 / Cilt: 15 Sayı: 2

Siyanürün Pseudomonas putida ile Biyolojik Gideriminde Besiyeri Ortamının Etkisi

Hasan Çiftçi(SÜLEYMAN DEMİREL ÜNİVERSİTESİ, MÜHENDİSLİK FAKÜLTESİ, MADEN MÜHENDİSLİĞİ BÖLÜMÜ)0000-0002-3306-783X
Pages
33–39
Publication Date
2025-07-29
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

En yüksek siyanür giderim verimleri 100 mg/L başlangıç siyanür konsantrasyonunda olup, siyanüre adapte edilmiş bakteriyi içeren 1,25 g/L LB besiyerinde %97,35 siyanür giderimi sağlanmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Pek çok endüstri sektöründe siyanür içeren teknolojik süreçler kullanılmaktadır ve bunun sonucu olarak çeşitli endüstrilerin atığı olarak da çevrede siyanür ve türevlerine rastlanılmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Dünyada üretilen hidrojen siyanür’ün %13’ü sodyum siyanür (NaCN) şeklinde altın ve gümüş madenciliğinde kullanılırken %87’si diğer endüstri kollarında kullanılmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:En yüksek siyanür giderim verimleri 100 mg/L başlangıç siyanür konsantrasyonunda olup, siyanüre adapte edilmiş bakteriyi içeren 1,25 g/L LB besiyerinde %97,35 siyanür giderimi sağlanmıştır.
🔬Design:Lab & Field Experiment
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Siyanür · Biyolojik bozundurma · Bakteri

Özet

Pek çok endüstri sektöründe siyanür içeren teknolojik süreçler kullanılmaktadır ve bunun sonucu olarak çeşitli endüstrilerin atığı olarak da çevrede siyanür ve türevlerine rastlanılmaktadır. Dünyada üretilen hidrojen siyanür’ün %13’ü sodyum siyanür (NaCN) şeklinde altın ve gümüş madenciliğinde kullanılırken %87’si diğer endüstri kollarında kullanılmaktadır. Metal temizleme, metal kaplama, metal işleme, otomobil parçaları üretimi, çelik sertleştirme, altın ve gümüş madenciliği, fotoğrafçılık, tarım ilaçları ve plastikler gibi çeşitli endüstriyel alanlarda siyanür içeren atık sular oluşmaktadır. Siyanür, canlılar üzerinde oldukça toksik etkiye sahiptir. Bu bakımdan siyanür ve bileşiklerinin arıtımı ve siyanür ile kirlenmiş alanların iyileştirilmesi gereklidir. Siyanür ve bileşiklerinin arıtımı/bozundurulması için çeşitli kimyasal ve biyolojik yöntemler kullanılmaktadır. Ancak biyolojik bozunma yöntemleri, süreç sonunda ortamda herhangi bir toksik madde kalmaması ve ilave bir bozundurmaya gerek duyulmaması açısından avantajlıdır. Bu çalışmada, Pseudomonas putida bakterisi kullanılarak siyanürün bozundurulması araştırılmıştır. Bu kapsamda besiyeri ortamının ve siyanür derişiminin Pseudomonas putida bakterisinin siyanür bozundurmasına etkisi incelenmiştir. Başlangıç siyanür konsantrasyonunun artışıyla siyanür giderim verimi azalmıştır. En yüksek siyanür giderim verimleri 100 mg/L başlangıç siyanür konsantrasyonunda olup, siyanüre adapte edilmiş bakteriyi içeren 1,25 g/L LB besiyerinde %97,35 siyanür giderimi sağlanmıştır.

🔖

Cite This Article

Çiftçi, H. (2025). Siyanürün Pseudomonas putida ile Biyolojik Gideriminde Besiyeri Ortamının Etkisi. Teknik Bilimler Dergisi, Cilt: 15 Sayı: 2, 33–39. https://doi.org/10.35354/tbed.1675746

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (24)

  1. Boikesss, R., Breslauer, K., Edelson, E. (1986). Elements of chemistry, general, oganic, and biological. Prentice-Hall., 768 p.
  2. Skoog, D.A., West, D.M., Holler, F.J. (1995). Fundamentals of analytical chemistry. 7th edition, Brooks Cole, 870 p.
  3. Marsden, J., House, I. (2006). The chemistry of gold extraction. 2nd edition, The Society for Mining Metallurgy and Exploration Inc., USA, 318-392.
  4. Belay, G., Suarez, C., Paul, C.J., Simachew, A. (2024). Biodegradation of cyanide using soda lake-derived alkaliphilic microbial consortia. Water, 16, 2956. https://doi.org/10.3390/w16202956
  5. Çabuk, A. (2005). Beyaz çürükçül funguslarla siyanür biyodegradasyonu. Doktora Tezi, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
  6. Chin, R.G., Calderon, Y. (2000). Acute cyanide poisoning: a case report. Journal of Emergency Medicine, 18, 441-445.
  7. Raybuck, S.A. (1992). Microbes and microbial enzymes for cyanide degradation. Biodegradation, 3(1), 3-18.
  8. Mudder, T.I., Botz, A.M., Smith, A. (2001a). Chemistry and treatment of cyanidation wastes. Second Edition, Mining Journal Books Ltd., London, 373 p.
  9. Mudder, T., Botz, M., Smith, A. (2001b). The cyanide compendium. Published by Mining Journal Books, London, England, 1000+ pages on CD.
  10. Alvillo-Rivera, A., Garrido-Hoyos, S., Buitrón, G., Thangarasu-Sarasvathi, P., Rosano-Ortega, G. (2021). Journal of Materials Research and Technology, 12, 1418-1433.
  11. Priyadarshan, G. (2000). Removal and stabilization of cyanide from process waters. MSc Thesis, University of Nevada, Reno, 82 p.
  12. Knowles, C.J., Bunch, A.W., (1986). Microbial cyanide metabolism, Adv. in Microbial Physiology, 27, 73-111.
  13. Gurbuz, F., Ciftci, H., Akcil, A. (2009). Biodegradation of cyanide containing effluents by Scenedesmus obliquus. Journal of Hazardous Materials, 162, 74–79.
  14. Botz, M.M. (2001) Overview of cyanide treatment methods. Mining Environmental Management. Mining Journal Ltd, London, UK, 28–30.
  15. Mudder, T.I., Whitlock, J. (1984). Biological treatment of cyanidation waste waters. Mining, Metallurgy and Exploration, 1, 161–165.
  16. Mudder, T., 1998. The cyanide monograph. Mining Journal Books, London, England.
  17. Rangel‑González, M.G., Solís‑Domínguez, F.A., Herrera‑Martínez, A., Carrillo‑González, R., López‑Luna, J., Del Carmen Angeles González‑Chávez, M., Rodríguez, M.D. (2025). Cyanide biodegradation: a scoping review. International Journal of Environmental Science and Technology, 22, 2047–2072. https://doi.org/10.1007/s13762-024-05885-1
  18. Kaygusuz, H. (2011). Biyopolimer–kil nano kompozitlerinden kontrollü protein salınımı. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi, İstanbul.
  19. Thermo Fisher (2021). Pierce™ bradford protein assay kit. https://www.thermofisher.com/order/catalog/product/23200#/23200 (Erişim Tarihi: 02.03.2021).
  20. Akcil, A., Karahan, A.G., Ciftci, H., Sagdic, O. (2003). Biological treatment of cyanide by natural isolated bacteria (Pseudomonas sp.). Minerals Engineering, 16 (7), 643–649. https://doi.org/10.1016/S0892-6875(03)00101-8
  21. Gurbuz, F., Karahan, A., Akcil, A., Ciftci, H. (2002). Degradation of cyanide by natural algae species. In: Extended Abstracts of the Third International Congress ‘Environmental, Micropaleontology, Microbiology and Metobentholog’ (EMMM’2002), September 1–6, Vienna, Austria.
  22. Gurbuz, F., Ciftci, H., Akcil, A., Karahan, A.G. (2004). Microbial detoxification of cyanide solutions: a new biotechnological approach using algae. Hydrometallurgy, 72 (1–2), 167-176. https://doi.org/10.1016/j.hydromet. 2003.10. 004
  23. Adams, D.J., Komen, J.V., Pickett, T.M. (2001). Biological cyanide degradation. In: Young C, ed. Cyanide: Social, Industrial and Economic Aspects. United States: The Metal Society, pp. 203–213, ISBN 0-87339-479–8.
  24. Jiang, W., Lu, Y., Feng, Z., Yu, H., Ma, P., Zhu, J., Wang, Y., Sun, J. (2022). Biodegradation of cyanide by a new isolated Aerococcus viridans and optimization of degradation conditions by response surface methodology. Sustainability, 14(23), 15560. https://doi.org/10.3390/su142315560