SavedAdd your journal

Journals / Yönetim ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2012 / Cilt: 19 - Sayı: 2

Liderlik Tarzı ve Mizaç-Karakter İlişkisi: Polis Teşkilatında Bir Uygulama

Hidayet TAŞDÖVEN
Abdurrahim EMHAN
Mustafa DÖNMEZ
Pages
165–177
Publication Date
2012-06-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ayrıca karakterin işbirliği boyutu ile mizacın sebat ve ödül bağımlılığı boyutları birlikte destekleyici liderlikteki varyansın %17’ sini açıkladığı tespit edilmiştir Sonuçlar liderlik literatürüne katkı ve gelecek araştırmalar açısından tartışılmıştır

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Liderlik, örgütleri amaçlarına ulaştırmadaki önemli rolü nedeniyle yönetim alanında çeşitli açılardan incelenmiştir.
📊
Key Findings & Data:Bu araştırma, Polis Teşkilatından 210 kişilik bir örneklem alınarak kişilik özelliklerinin liderlik stilleri üzerindeki etkisini incelemeyi hedeflemektedir.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca karakterin işbirliği boyutu ile mizacın sebat ve ödül bağımlılığı boyutları birlikte destekleyici liderlikteki varyansın %17’ sini açıkladığı tespit edilmiştir Sonuçlar liderlik literatürüne katkı ve gelecek araştırmalar açısından tartışılmıştır
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Liderlik · mizaç · karakter

Özet

Liderlik, örgütleri amaçlarına ulaştırmadaki önemli rolü nedeniyle yönetim alanında çeşitli açılardan incelenmiştir. Kişilik ve liderlik arasındaki ilişki ise hem akademisyenler hem de uygulayıcıların ilgisini çekmiştir. Bu araştırma, Polis Teşkilatından 210 kişilik bir örneklem alınarak kişilik özelliklerinin liderlik stilleri üzerindeki etkisini incelemeyi hedeflemektedir. Cloninger’in karakter ve mizaç bileşenlerinden oluşan TCI envanterinin Türkçe formu ile Ogbanna ve Harris’in Liderlik stilleri ölçeği veri toplama araçları olarak kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analiz edilmesi amacıyla parametrik, nonparametrik testler, korelasyon ve regresyon analizleri kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda, kişilik ve liderlik arasında anlamlı istatistiki bir ilişki bulunmuştur. Ayrıca karakterin işbirliği boyutu ile mizacın sebat ve ödül bağımlılığı boyutları birlikte destekleyici liderlikteki varyansın %17’ sini açıkladığı tespit edilmiştir Sonuçlar liderlik literatürüne katkı ve gelecek araştırmalar açısından tartışılmıştır

🔖

Cite This Article

TAŞDÖVEN, H., EMHAN, A., DÖNMEZ, M. (2012). Liderlik Tarzı ve Mizaç-Karakter İlişkisi: Polis Teşkilatında Bir Uygulama. Yönetim ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 19 - Sayı: 2, 165–177. https://ajindex.com/articles/15464

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. ALKAHTANI, A.H., ABU-JARAD, I., SULAIMAN, M., NIKBIN,D. (2011), “The Impact of Personality and Leadership Styles on Leading Change Capability of Malaysian Managers”, Australian Journal of Business and Management Research, 1 (2), 70-99.
  2. ALLPORT, G.W. (1937), Personality: A Psychological Interpretation. Henry Holt And Company, New York. CHEMERS M. (1997), AnIntegrative Theory of Leadership. Lawrence Erlbaum Associates, Publishers,
  3. New Jersey, USA. CLONINGER, C.R., SVRAKIC, D.M., PRZYBECK, T.R. (1993), “A Psychobiological Model of Temperament and Character”, Archives of General Psychiatry, 50, 975-990.
  4. GEDNEY, C.R. (1999), Leadership Effectiveness and Gender. A Research Report Submitted to the Air Command and Staff College, Alabama, USA. GOLEMAN, D. (2000), “Leadership that Gets Results” Harvard Business Review, 4-17.
  5. HOGAN, R., CURPHY, G.J., HOGAN, J. (1994), “What We Know about Leadership: Effectiveness and Personality”, American Psychologist, 49 (6), 493-504.
  6. JUDGE, T.A., BONO, J.E., ILIES, R., GERHARDT, M.W. (2002), “Personality and Leadership: A Qualitative and Quantitative Review”, Journal of Applied Psychology, 87, 765-780.
  7. KIRKPATRICK, S.A., LOCKE, E.A. (1991), Leadership: Do Traits Matter?, Academy of Management Executive, 5 (2), 48-60.
  8. KISLING, R.A. (2007), Character for Leadership: The Role of Personal Characteristics in Effective Leadership Behaviors. Doctoral Dissertation of Philosophy in Organizational Leadership, Submitted to RegentUniversity School of Global Leadership&Entrepreneurship. KOGNOR, H., NORDVIK, H. (2004), “Personality Traits in Leadership Behavior”, Scandinavian Journal of Psychology, 45, 49-54.
  9. KÖSE, S., SAYAR, K., KALEOĞLU, Ü., AYDIN, N., AK, İ., KIRPINAR İ., REEVES R.A., PRZYBECK, T.R., CLONINGER C.R. (2004), “Mizaç ve Karakter Envanteri (Türkçe TCI): Geçerlik, Güvenirliği ve Faktör Yapısı”, Klinik Psikofarmakoloji Bülteni, 14, 107-131.
  10. LEE, W., KOENIGSBER, M.R., DAVIDSON, C, BETO, D.R.(2010), “A Pilot Survey Linking Personality, Leadership Style, and Leadership Success among Probation Directors in the U.S.”, Federal Probation, 74 (3), 32-42.
  11. LEONARD, H.S. (1997), “The Many Faces of Character”, Consulting Psychology Journal: Practice & Research, 49 (4), 235-245.
  12. LITA, C.Ş., GRIGORAŞ, M. (2007), The Role of Personality Traits in Police Leader’s Behavior, The 1st Symposium of Pedagogy and Psychology Ph.D. Students, 15-18,
  13. Wroclaw. O'CONNOR, P.J., JACKSON, C.J. (2010), “Temperament, Character, and Emergent Leadership”, Journal of