Journals / Selçuklu Medeniyeti Araştırmaları Dergisi / 2026 / Sayı: Özel Sayı Özel Sayı

A Journey of the Soul from Turkestan and Anatolia: “Sefer” (Journey) in Ahmet Yasavi and Yunus Emre’s Poetry

Türkistan ve Anadolu’dan Gönül Seferi: Ahmet Yesevî ve Yunus Emre’de “Sefer”

Hanzade Güzeloğlu(ARDAHAN ÜNİVERSİTESİ, ARDAHAN İNSANİ BİLİMLER VE EDEBİYAT FAKÜLTESİ)0000-0002-1678-4765
Pages
102–112
Publication Date
2025-10-31
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This study offers a comperative analysis of the layers of meaning sefer (journey) concept in the poems of Yesevî and Yunus Emre.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The Turkish Sufi tradition brings together two prominent mystics from different geographies-Ahmet Yesevî and Yunus Emre- within the same spiritual lineage.
📊
Key Findings & Data:Yesevî, a stablisher of Turkish Sufism in Central Asia, guided the people of Turkestan in the 12th century telling them about Islam through his wisdom-filled teachings.
💡
Conclusion & Impact:This study offers a comperative analysis of the layers of meaning sefer (journey) concept in the poems of Yesevî and Yunus Emre.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Yunus Emre Divanı · Ahmet Yesevî · Divan-ı Hikmet

Abstract

The Turkish Sufi tradition brings together two prominent mystics from different geographies-Ahmet Yesevî and Yunus Emre- within the same spiritual lineage. Yesevî, a stablisher of Turkish Sufism in Central Asia, guided the people of Turkestan in the 12th century telling them about Islam through his wisdom-filled teachings. Yunus Emre, a poet-dervish from 13th-14th centuries, expressed divine love in plain Turkish, touching hearts across Anatolia. The spiritual influence of Yesevî’s Hikmets, considered the starting point of Turkish Sufism, can be influenced in the poetry of Anatolian dervishs and many later Sufi poets. Foremost among Yesevî’s followers is Yunus Emre. Their poetry shares common ground in Sufi thought, the understanding of religious and mystical concepts, the portrayal of divine love and a simple, heartfelt expression. Many values found in Divan-ı Hikmet can be reinterpreted through Yunus Emre’s Divan. One shared theme is the journey of the human soul. Both figures treat the concept of sefer not merely as a physical voyage but as a symbol of the soul’s orientation toward the Divine. This study offers a comperative analysis of the layers of meaning sefer (journey) concept in the poems of Yesevî and Yunus Emre.

Özet

Türk tasavvuf geleneği, farklı coğrafyalarda yetişmiş iki büyük mutasavvıfı, Ahmet Yesevî ve Yunus Emre’yi, aynı manevî damarda buluşturur. Yesevî, 12. yüzyılda Türkistan’da hikmetleriyle halkı irşad eden, tasavvufun Orta Asya’daki öncülerindendir. Yunus Emre ise 13.-14. yüzyıllarda Anadolu’da sade Türkçe ile ilahi aşkı dile getiren, gönüllere dokunan bir derviş-şairdir. Türk tasavvufun başlangıç noktası sayılan Yesevî’nin hikmetlerinin manevî tesirini sonraki yüzyıllarda Anadolu’daki dervişlerin ve birçok mutasavvıf şairin eserlerinde görmek mümkündür. Yesevî takipçilerinin en başında Yunus Emre gelmektedir. Bu iki Türk mutasavvıfın şiirlerinde tasavvufî düşünüş, dinî ve tasavvufî kavramların kullanımı; ilahî aşkın tasavvuru ve terennümü, sade söyleyiş gibi birçok yönüyle ortaklık bulunmaktadır. Divan-ı Hikmet’te yer alan birçok değerin Yunus Emre Divanı’ndan yeniden okumak mümkündür. Eserlerinde ele alınan konulardan biri de insan ruhunun yaptığı yolculukla ilgilidir. Her iki şair de “sefer” kavramını yalnızca fiziksel bir yolculuk olarak değil, ruhun Hakk’a yönelişinin sembolü olarak işlemiştir. Bu çalışmada, Yesevî ve Yunus’un eserlerinde “sefer”in anlam katmanları, örnekler üzerinden ele alınacak ve karşılaştırmalı değerlendirme yapılacaktır.

🔖

Cite This Article

Güzeloğlu, H. (2025). A Journey of the Soul from Turkestan and Anatolia: “Sefer” (Journey) in Ahmet Yasavi and Yunus Emre’s Poetry. Selçuklu Medeniyeti Araştırmaları Dergisi, Sayı: Özel Sayı Özel Sayı, 102–112. https://doi.org/10.47702/sema.2025.50

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (24)

  1. Akbak, Muhammed Yusuf. (2025). “Zaman ve Ruhun Kesiştiği An: Tasavvufî Geleneğin Seher Vaktine Bakışı”. Diyanet İlmî Dergi 61/1 (2025), 209-234. https://doi.org/10.61304/did.1564843
  2. Bige, Hayati. Hoca Ahmet Yesevî Dîvân-ı Hikmet. (ed. Mustafa Tatçı). Ankara: Ahmet Yesevî Uluslararası Türk-Kazak Üniversitesi Yayınları, 2017.
  3. Cebecioğlu, Ethem. Tasavvuf Terimleri ve Deyimleri Sözlüğü. Ankara: Otto Yayınları, 2014. Pdf Erişim 12 Eylül 2025. https://archive.org/details/TasavvufTerimleriVeDeyimleriSozlugu/mode/2up?q=sefer
  4. Çetin, Rıdvan. (2025). Hoca Ahmed Yesevî’nin Hikmetlerinde Ölüm Telakkisi. Kahramanmaraş Sütçü Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 45 (2025), 44-67. https://doi.org/10.35209/ksuifd.1613838
  5. Çubukçu, İbrahim Agâh. Ahmet Yesevî ve Düşüncesi. Erdem 7/21 (1995), 821-832.
  6. Devellioğlu, Ferit. Osmanlıca Türkçe Ansiklopedik Lûgat. Ankara, Aydın Kitabevi Yayınları, 1998.
  7. Dilçin, Cem. Yeni Tarama Sözlüğü. TDK Yayınları, 1982.
  8. Eraslan, Kemal. Hüseyn-i Baykara Divanından Seçmeler. Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları, 1999.
  9. Köprülü, Fuat. Türk Edebiyatında İlk Mutasavvıflar. Ankara: Akçağ Yayınları, 2003.
  10. Köprülü, Fuat. Türk Edebiyatı Tarihi. Ankara: Akçağ Yayınları, 2011.
  11. Öztürk, Mürsel. Ahmet Yesevi, Hacı Bektaş Veli ve Yunus Emre Zinciri. Erdem 3/9 (1988), 759-762.
  12. Pala, İskender. Ansiklopedik Divan Şiiri Sözlüğü, Ankara: Akçağ Yayınları, 1995.
  13. Pala, İskender. “Yunus Emre’de Ölüm Düşüncesi”. Uluslararası Yunus Emre Sempozyumu Bildirileri (Ankara, 7-10 Ekim 1991). Ankara: AKM Yayınları, 1995, 531-543.
  14. Şemsettin Sami. Kamûs-ı Türkî. İstanbul: İkdam Matbaası, 1317.
  15. Tatçı, Mustafa. Yûnus Emre Dîvânı. İstanbul, 2008. Pdf Erişim 12 Eylül 2025.
  16. https://dn790004.ca.archive.org/0/items/YunusEmreDivanTurkish/Yunus%20Emre%20-%20Divan%20%28Turkish%29.pdf
  17. Tavukçu, Orhan Kemal (2022). Yûnus Emre ve Dîvân’ı. İstanbul: Vakıfbank Kültür Sanat Yayınları, 2022. https://www.vbky.com.tr/media/t1/001/667/572/768/yunus-emre-ilk-20-sayfa.pdf
  18. Tosun, Necdet-Eraslan, K. (2019). Hoca Ahmet Yesevî Külliyâtı. (ed. Z. Güngör). Ankara, Ahmet Yesevî Uluslararası Türk-Kazak Üniversitesi Yayınları.
  19. Uludağ, Süleyman. Tasavvuf Terimleri Sözlüğü. Ankara: Kabalcı Yayınları, 1996.
  20. Üstüner, Kaplan. Divan Edebiyatında Tasavvuf. Ankara: Birleşik Yayınları, 2007.
  21. Üşenmez, Emek. Dîvân-ı Hikmet’in Osmanlı Türkçesine (Lisân-ı Türkî-i Osmânî) Tercümesi Tercüme-i Dîvân-ı Ahmed-i Yesevî. International Journal of Social, Humanities and Administrative Sciences 8 /48 (2022), 27-36. Doi http://dx.doi.org/10.31589/JOSH AS.828
  22. Yunus Emre (Hayatı-Düşünceleri-Eserleri. (ed. Celaleddin Vatandaş), Ankara: TBBM Basımevi, 2022.
  23. Yunus Emre Kitabı (ed. Orhan Kemal Tavukçuoğlu), Aksaray: Aksaray Valiliği İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü. Yayınları, 2017.
  24. Yücel, Bilal. Babür Divanı. Ankara: TDK Yayınları, 1992.