AI Summary & Key Takeaways
AI InsightFurther research with larger samples is needed to validate these results.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Persistent postural-perceptual dizziness (PPPD) is a frequent cause of long-lasting dizziness and may be accompanied by substantial functional limitations and psychosocial burden. The aim of this study was to investigate depressive symptoms, fall-related self-efficacy and the extent to which vestibular complaints interfere with daily life activities in PPPD patients. Methods: Eight patients (5 males, 3 females) who met the Barany Society diagnostic criteria for PPPD were included. Participants completed the Beck Depression Inventory (BDI), Falls Efficacy Scale (FES), and the Vestibular Disorders Activities of Daily Living Scale (VADL). Statistical analyses were conducted using SPSS. Continuous variables were presented as mean ± standard deviation. Results: The mean BDI score was 28.88 ± 15.24, indicating clinically relevant depressive symptomatology. The finding that the mean FES score was 25.88 ± 10.55 considered an indicator of reduced confidence related to falling. The mean total VADL score was 65.13 ± 19.35, reflecting notable restrictions in daily functioning. Based on the VADL results, the instrumental subscale showed relatively lower mean scores (14.88 ± 5.79), whereas higher mean values were obtained in the functional (25.75 ± 10.62) and ambulation (24.50 ± 7.31) subscales. Conclusion: PPPD appears to be associated with considerable limitations in everyday functioning, along with reduced fall-related self-efficacy and depressive symptoms. These findings underline the importance of incorporating functional assessment and multidisciplinary rehabilitation strategies together with psychosocial evaluation in the management of PPPD. Further research with larger samples is needed to validate these results.
Özet
Amaç: Kalıcı postüral-algısal baş dönmesi (Persistent Postural-Perceptual Dizziness, PPPD), uzun süreli baş dönmesinin sık görülen nedenlerinden biridir ve belirgin fonksiyonel kısıtlılıklar ile psikososyal yükle birlikte seyredebilir. Bu çalışmanın amacı, PPPD hastalarında depresif belirtileri, düşmeye ilişkin öz-yeterliliği ve vestibüler yakınmaların günlük yaşam aktivitelerine müdahale düzeyini incelemektir. Yöntem: Barany Society tanı kriterlerini karşılayan sekiz hasta (5 erkek, 3 kadın) çalışmaya dahil edildi. Katılımcılara Beck Depresyon Envanteri (BDI), Düşme Etkinlik Ölçeği (FES) ve Vestibüler Bozukluklarda Günlük Yaşam Aktiviteleri Ölçeği (VADL) uygulandı. İstatistiksel analizler SPSS programı kullanılarak yapıldı. Sürekli değişkenler ortalama ± standart sapma olarak sunuldu. Bulgular: Ortalama BDI puanı 28,88 ± 15,24 olup klinik açıdan anlamlı depresif belirtilere işaret etmektedir. Ortalama FES puanının 25,88 ± 10,55 olması, düşmeye ilişkin güvenin azaldığını göstermektedir. Ortalama toplam VADL puanı 65,13 ± 19,35 olarak bulunmuş ve günlük işlevsellikte belirgin kısıtlılıkları yansıtmıştır. VADL alt ölçekleri incelendiğinde, enstrümantal alt ölçeğin ortalama puanlarının görece daha düşük olduğu (14,88 ± 5,79), buna karşın fonksiyonel (25,75 ± 10,62) ve ambulasyon (24,50 ± 7,31) alt ölçeklerinde daha yüksek ortalama değerler elde edildiği görülmüştür. Sonuç: PPPD’nin, düşmeye ilişkin öz-yeterliliğin azalması ve depresif belirtilerle birlikte, günlük yaşam işlevlerinde belirgin kısıtlılıklarla ilişkili olduğu görülmektedir. Bu bulgular, PPPD yönetiminde psikososyal değerlendirme ile birlikte fonksiyonel değerlendirme ve multidisipliner rehabilitasyon stratejilerinin önemini vurgulamaktadır. Bu sonuçların doğrulanması için daha geniş örneklemli çalışmalara ihtiyaç vardır.