SavedAdd your journal

Journals / EKEV Akademi Dergisi / 2015 / Sayı: 61

DİNİ ŞUUR ÖLÇEĞİ: GEÇERLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI

Beyazıt Yaşar SEYHAN
Pages
399–414
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Buna göre ölçeğin hem teorik hem de istatistiksel açından kullanılmaya elverişli olduğu sonucuna ulaşılmaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Dindarlığı ölçmek din psikolojisinin temel konularından ve amaçlarından biridir.
📊
Key Findings & Data:Açımlayıcı faktör analizinde üç boyutlu olarak belirlenen ölçeğin alt boyutları şunlardır: “Değer” alt boyutu, “Bilinç” alt boyutu ve “Davranış” alt boyutudur.
💡
Conclusion & Impact:Buna göre ölçeğin hem teorik hem de istatistiksel açından kullanılmaya elverişli olduğu sonucuna ulaşılmaktadır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Din · Dindarlık · Şuur

Özet

Dindarlığı ölçmek din psikolojisinin temel konularından ve amaçlarından biridir. Üzerinde ittifak edilmiş bir ölçek olmasa da yapılan ölçek geliştirme çalışmaları bu alana az ya da çok katkı sağlayacaktır. Dini Şuur Ölçeği de bu alana katkı sağlaması için geliştirilmiştir. Test-tekrar-test yöntemi ile geliştirilen ölçek aynı öğrenci grubuna üç hafta ara ile uygulanmış ve açımlayıcı faktör analizine tabi tutulmuştur. Açımlayıcı faktör analizinde üç boyutlu olarak belirlenen ölçeğin alt boyutları şunlardır: “Değer” alt boyutu, “Bilinç” alt boyutu ve “Davranış” alt boyutudur. Ölçeğin açıkladığı toplam varyans oranı %54,362’dir. Bu alt boyutların kendi aralarındaki ilişki yeterli oranda olup C. Alpha kat sayısı ise .928’dir. Ölçek doğrulayıcı faktör analizine tabi tutulduğunda ise Ki-Kare değerinin (CMIN=351,75; N=225; sd=184; p=0,000) anlamlı olduğu görülmüş ve uyum indeks değerleri ise RMSEA=,056, CFI=,97; IFI=,922; GFI=,872; SMRM=,051; TLI= ,910 olarak bulunmuştur. Buna göre ölçeğin hem teorik hem de istatistiksel açından kullanılmaya elverişli olduğu sonucuna ulaşılmaktadır.

🔖

Cite This Article

SEYHAN, B. Y. (2015). DİNİ ŞUUR ÖLÇEĞİ: GEÇERLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI. EKEV Akademi Dergisi, Sayı: 61, 399–414. https://ajindex.com/articles/154134

References (21)

  1. Akyüz, N. ve Çapcıoğlu, İ. (2011). Ana başlıklarıyla din sosyolojisi, (I.Baskı). Ankara:
  2. Gündüz Eğitim ve Yayıncılık. Allport, G. W. and Ross, J. M. (1967). Personel religious orientation and Prejudice. Journal of Personality and Social Psychology, 5, 432-443.
  3. Arslantürk, Z. (1997). Sosyal bilimler için araştırma metot ve teknikleri. İstanbul:
  4. MÜİF. Vakfı Yayınları.
  5. Bakıllani, Ebu Bekir, M. (1987). et-temhid’ül-evail ve telhisü’d-delail, R.J. McCarthy (nşr.). Beyrut: Müessesetü’l Kütübi’s-Sakafiyye. Certel, H. (2003). Din psikolojisi. (I. Baskı). Ankara:
  6. Andaç Yayınları.
  7. Charet, F. X. (2010).
  8. Consciousness. In David A. Leeming, Kathryn Madden and Stanton Marlan (Ed.), Encyclopedia of Psychology and Religion, New York: Springer Science. Cirhinlioğlu, F. G. (2013). Dindarlık, ruh sağlığı ve modernite. (I. Baskı). Ankara:
  9. Nobel Yayınları.
  10. Comte, A. (1986). Pozitivizmin ilmihali. (Çev. P. Erman). İstanbul:
  11. MEB Yayınları.
  12. Cürcani, Ebu’l Hasan S. Ş. A. (1987, 1308). et-Tarifat. İstanbul: Şirketi Sahafiyye-i Osmaniye. Çetinkaya, Y. D. (2008). Toplumsal hareketler: Tarih, teori ve deneyim. İstanbul:
  13. İletişim Yay. Elmalı H. Yazır. (1992). Hak dini Kur’an dili. 10(2), İstanbul:
  14. Azim Dağıtım. Frager, R. (2011).
  15. Kalp, Nefs ve ruh (tekamül, denge ve uyumun sufice psikolojisi). (I.Baskı). (Çev. İbrahim Kapaklıkaya). İstanbul:
  16. Gelenek Yayıncılık. Fukuyama, Y. (1961). The major dimension of church membership. Review of Religious Research, 2: 154-161.
  17. Gazali, Ebu Hamid M. (1975). İhya-u Ulumui’d-Din. (I. Baskı). (Çev. A. Serdaroğlu). İstanbul:
  18. Bedir Yayıncılık. Glock, C. Y. (1962; 1972). On the study of religious commitment. Research Supplement to Religious Education, 57, 98-110.
  19. Glock, C. Y. (1959). The religious revival ın America. (Ed. J. Zahn). In Religion and the Face of America, Berkeley:University Extension, University of California. Gorsuch, R. L. (1988). Psychology of religion. Annual Review of Psychology, 39, 201- 221. Haerich, P. (1992). Premarital sexual permissiveness and religious orientation: A preliminary ınvestigation. Journal for the Scientific Study of Religion, 31, 361- 365. Himmelfarb, H. S. (1975). Measuring religious ınvolment. Social Forces, 53: 606-618.
  20. James, W. (1902; 1961). The varieties of religious experience. New York: The Modern Library. Karasar, N. (1994). Bilimsel araştırma yöntemi. (23. Baskı). Ankara:
  21. Hacettepe-Taş Kitapçılık. Kavros, P. M. (2010). Religion. In Encyclopedia of Psychology and Religion (Ed. David A. Leeming, vd.). USA: Spr