AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: Our results have shown that salivary thiol-disulphide balance was shifted to the oxidative side in MS patients.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Multiple sclerosis (MS) is a chronic autoimmune disease in which neuroinflammation and oxidative stress play important roles in its pathology. Thiol-disulphide homeostasis is considered a marker of oxidative stress and shown to be affected in several disorders including MS. The aim of this study was to compare salivary disulfide and thiol levels in MS patients with systemically healthy controls and to evaluate whether periodontal status had an effect on thiol-disulfide homeostasis in saliva. Material and Method: This descriptive study included a total of 184 volunteers, 92 with MS and 92 systemically healthy volunteers. Each person underwent medical, neurological and oral examinations. In saliva samples, native thiol (NT), total thiol (TT), disulphide levels were measured. The ratios of NT/TT, disulphide/NT, D/TT were calculated and compared between the patient and control groups. Results: There was not any difference in the periodontal parameters between the MS and healthy volunteers (p>0.05), however, the biomarkers of thiol-disulphide homeostasis in saliva were significantly different between the groups (p 0.05), MS patients showed decreased NT/TT and increased disulphide/NT ratios compared to the healthy volunteers (p<0.05). Conclusion: Our results have shown that salivary thiol-disulphide balance was shifted to the oxidative side in MS patients.
Özet
Amaç: Multipl skleroz (MS), patolojisinde nöroinflamasyon ve oksidatif stresin önemli rol oynadığı kronik otoimmün bir hastalıktır. Tiyol-disülfit homeostazı, oksidatif stresin bir belirteci olarak kabul edilir ve MS de dahil olmak üzere birçok hastalıktan etkilendiği gösterilmiştir. Bu çalışmanın amacı, MS hastalarında tükürük disülfit ve tiyol düzeylerini belirlemek ve sistemik olarak sağlıklı kontrollerle karşılaştırmak ve periodontal durumun tükürükte tiyol-disülfit homeostazı üzerine etkisinin olup olmadığını değerlendirmektir. Gereç ve Yöntemler: Tanımlayıcı tipteki bu çalışmaya 92 MS hastası ve 92 sistemik olarak sağlıklı gönüllü olmak üzere toplam 184 gönüllü dahil edildi. Her bireye tıbbi, nörolojik ve sözlü muayene yapıldı. Tükürük örneklerinde nativ tiyol (NT), total tiyol (TT), disülfit düzeyleri ölçüldü. NT/TT, disülfit/NT, D/TT oranları hesaplandı ve hasta ve kontrol grupları arasında karşılaştırıldı. Bulgular: MS ve sağlıklı gönüllüler arasında periodontal parametreler açısından herhangi bir fark yoktu (P>0.05), ancak tükürükteki tiyol-disülfit homeostazının biyobelirteçleri, TT hariç, gruplar arasında anlamlı derecede farklıydı (P 0.05), MS hastalarında sağlıklı gönüllülere göre NT/TT'de azalma ve disülfit/NT oranlarında artış (P<0.05) gösterdi. Sonuç: Sonuçlarımız, MS hastalarında tükürük tiyol-disülfit dengesinin oksidatif tarafa kaydığını göstermiştir.