AI Summary & Key Takeaways
AI InsightDisaster education, drill participation, and willingness to volunteer were associated with higher self-efficacy, highlighting the importance of strengthening practice-based disaster education in nursing curricula.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: The aim of this study was to determine the disaster response self-efficacy levels of nursing students and identify the factors associated with their self-efficacy. Method: This descriptive-cross-sectional study was completed with 200 nursing students studying in the Nursing Department of the Faculty of Health Sciences at a state university during the fall semester of the 2024-2025 academic year. Data were collected using a Descriptive Information Form and the Disaster Response Self-Efficacy Scale. Descriptive statistics (number, percentage, mean, and standard deviation) were calculated, and group comparisons were performed using the independent samples t-test and one-way analysis of variance. Statistical significance was accepted at p<0.05. Results: It was determined that 67.0% of the participants were female, and 52.0% had received disaster training. The vast majority of students had disaster experience (97.0%), had participated in drills (85.5%), and were willing to volunteer (83.5%). The mean total score on the self-efficacy scale was 60.62±11.33 (medium level). While significant differences were observed according to gender, class level, disaster training, drill participation, and willingness to volunteer (p<0.05), disaster experience did not have a significant effect on self-efficacy (p>0.05). Conclusions: Nursing students demonstrated moderate levels of disaster response self-efficacy. Disaster education, drill participation, and willingness to volunteer were associated with higher self-efficacy, highlighting the importance of strengthening practice-based disaster education in nursing curricula.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı hemşirelik öğrencilerinde afete müdahale öz yeterlilik düzeyleri ve öz yeterlilik ile ilişkili faktörleri belirlemektir. Yöntem: Tanımlayıcı-kesitsel türdeki araştırma, bir devlet üniversitesinin Sağlık Bilimleri Fakültesi Hemşirelik Bölümü’nde 2024-2025 eğitim-öğretim yılı güz yarıyılında öğrenim gören 200 hemşirelik öğrencisi ile tamamlanmıştır. Veriler “Tanıtıcı Bilgi Formu” ve “Afete Müdahalede Öz-Yeterlilik Ölçeği” kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde sayı, yüzde, ortalama ve standart sapma değerleri hesaplanmış; gruplar arası karşılaştırmalarda bağımsız örneklem t-testi ve tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. İstatistiksel anlamlılık düzeyi (p<0,05) olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Katılımcıların %67,0’ı kadın olup, %52,0’sinin afet eğitimi aldığı belirlenmiştir. Öğrencilerin büyük çoğunluğunun afet deneyimi (%97,0), tatbikat katılımı (%85,5) ve gönüllü görev alma isteği (%83,5) olduğu saptanmıştır. Özyeterlilik ölçeği toplam puan ortalaması 60,62 ± 11,33 (orta düzey) bulunmuştur. Cinsiyet, sınıf düzeyi, afet eğitimi, tatbikat katılımı ve gönüllü müdahale isteğine göre anlamlı farklılık görülürken (p<0,05), afet deneyiminin öz-yeterlilik üzerinde anlamlı etkisi bulunmamıştır (p>0,05). Sonuçlar: Hemşirelik öğrencilerinin afete müdahaleye yönelik öz-yeterlilik düzeylerinin orta düzeyde olduğu belirlenmiştir. Afet eğitimi alma, tatbikata katılma ve gönüllü görev alma isteğinin daha yüksek öz-yeterlilik ile ilişkili olduğu saptanmış olup, bu bulgu hemşirelik müfredatında uygulama temelli afet eğitimlerinin güçlendirilmesi gerektiğini göstermektedir.