AI Summary & Key Takeaways
AI InsightWhile the expansion of simulation practices in midwifery education programs is recommended, there is a need for future randomized controlled trials of high methodological quality due to the heterogeneous nature of the current evidence.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: The aim of this systematic review is to systematically examine the existing evidence regarding simulation-based education for midwifery students in terms of knowledge level, clinical skills, self-confidence, self-efficacy, satisfaction, clinical decision-making, and professional development. Method: The study was conducted as a systematic review, and the PRISMA 2020 guidelines were followed for reporting. The literature search was performed using the PubMed, ScienceDirect, and Google Scholar databases. The terms “simulation,” “simulation-based education,” “midwifery student,” and “clinical skills”—along with their Turkish equivalents—were used in the searches. The search was limited tostudies published between January 1, 2020, and May 20, 2026. For the Google Scholar database, the first 20 pages were evaluated for eligibility, and duplicate records were manually removed. The methodological quality of the studies selected based on inclusion and exclusion criteria was independently assessed by two researchers using the Joanna Briggs Institute (JBI) critical appraisal tools. Results: A total of 24,969 records were identified through the search; after removing duplicates, 24,900 studies were evaluated at the title and abstract level. Of the 29 studies subjected to full-text review, 19 were included in the systematic review. The included studies involved a total of 1,822 midwifery students. The research revealed the use of various simulation methods, such as high-fidelity simulation, virtual reality, augmented reality, hybrid simulation, and computer-based simulation. Despite methodological differences among the studies, it was determined that simulationbased education is associated with consistently positive outcomes regarding clinical skills, self-confidence, knowledge levels, and satisfaction; while positive results were also reported for self-efficacy, clinical decision-making, and professional development, the evidence in these areas was found to be more limited. Conclusion and Recommendations: Existing evidence indicates that simulation-based training is associated with positive outcomes among midwifery students, particularly regarding clinical skills, self-confidence, knowledge levels, and satisfaction. While the expansion of simulation practices in midwifery education programs is recommended, there is a need for future randomized controlled trials of high methodological quality due to the heterogeneous nature of the current evidence.
Özet
Amaç: Bu sistematik derlemenin amacı, ebelik öğrencilerinde simülasyon temelli eğitime ilişkin mevcut kanıtları bilgi düzeyi, klinik beceri, özgüven, öz yeterlilik, memnuniyet, klinik karar verme ve mesleki gelişim açısından sistematik olarak incelemektir. Yöntem: Araştırma sistematik derleme tasarımında yürütülmüş ve raporlanmasında PRISMA 2020 rehberi esas alınmıştır. Literatür taraması PubMed, ScienceDirect ve Google Scholar veritabanlarında gerçekleştirilmiştir. Taramalarda “simulation”, “simulation-based education”, “midwifery student”, “clinical skills” ve bunların Türkçe karşılıkları kullanılmıştır. Aramalar 01 Ocak 2020–20 Mayıs 2026 tarihleri arasında yayımlanan çalışmalarla sınırlandırılmıştır. Google Scholar veritabanında uygunluk açısından ilk 20 sayfa değerlendirilmiş, yinelenen kayıtlar manuel olarak çıkarılmıştır. Dahil edilme ve dışlanma kriterleri doğrultusunda seçilen araştırmaların metodolojik kalitesi, Joanna Briggs Institute (JBI) kritik değerlendirme araçları kullanılarak iki araştırmacı tarafından bağımsız olarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Tarama sonucunda toplam 24.969 kayda ulaşılmış, yinelenen kayıtların çıkarılmasının ardından 24.900 çalışma başlık ve özet düzeyinde değerlendirilmiştir. Tam metni incelenen 29 çalışmadan 19’u sistematik derlemeye dahil edilmiştir. Dahil edilen çalışmalarda toplam 1.822 ebelik öğrencisi yer almıştır. İncelenen araştırmalarda yüksek gerçeklikli simülasyon, sanal gerçeklik, artırılmış gerçeklik, hibrit simülasyon ve bilgisayar tabanlı simülasyon gibi farklı simülasyon yöntemlerinin kullanıldığı belirlenmiştir. Çalışmalar arasında yöntemsel farklılıklar bulunmasına rağmen, simülasyon temelli eğitimin özellikle klinik beceri, özgüven, bilgi düzeyi ve memnuniyet üzerinde tutarlı olumlu sonuçlarla ilişkili olduğu; öz yeterlilik, klinik karar verme ve mesleki gelişim üzerinde ise olumlu sonuçlar bildirilmekle birlikte kanıtların daha sınırlı olduğu belirlenmiştir. Sonuçlar ve Öneriler: Mevcut kanıtlar, simülasyon temelli eğitimin ebelik öğrencilerinde özellikle klinik beceri, özgüven, bilgi düzeyi ve memnuniyet açısından olumlu sonuçlarla ilişkili olduğunu göstermektedir. Ebelik eğitim programlarında simülasyon uygulamalarının yaygınlaştırılması önerilmekte olup, mevcut kanıtların heterojen yapısı nedeniyle gelecekte yüksek metodolojik kaliteye sahip randomize kontrollü çalışmalara gereksinim bulunmaktadır.